اعدام را متوقف کنید، زندانیان سیاسی را آزاد کنید
اعدام در جمهوری اسلامی یک اتفاق پراکنده یا یک تصمیم قضایی معمولی نیست؛ بخشی از یک پروژه سازمانیافته برای ایجاد ترس، سرکوب اعتراض و حفظ قدرت است. پروژهای که با ماهیت این نظام گره خورده و مستقیماً جان و کرامت شهروندان ایران را هدف قرار داده است.
دادگاههای غیرعلنی، اعترافات زیر فشار، محرومیت متهمان از دادرسی عادلانه و صدور احکام مرگ برای معترضان، معنایی جز تداوم قتل حکومتی ندارد. دستگاه قضایی هرگز نمیپرسد چرا مردم به خیابان آمدهاند، چرا جوانان معترضاند و چرا جامعه تا این اندازه خشمگین است. در مقابل، شلیک نیروهای امنیتی به معترضان، بازداشتهای گسترده و خشونت حکومتی بدون پاسخگویی باقی میماند.
اجرای حکم اعدام در فضای عمومی و در شهری مانند اصفهان، تنها کشتن چند زندانی نیست؛ نمایش حسابشده قدرت و تهدید یک جامعه است. حکومت میخواهد به مردمی که بارها به خیابان آمدهاند بگوید: اعتراض کنید، با مرگ روبهرو خواهید شد.
اما تاریخ نشان داده است که اعدام نمیتواند اعتراض را متوقف کند. هر موج اعتراضی که با گلوله، زندان و اعدام سرکوب شده، با خشم و قدرت بیشتری بازگشته است. زیرا ریشه اعتراضها از میان نرفته است: فقر، تبعیض، فساد، سرکوب، بیعدالتی و فقدان آزادی همچنان پابرجاست.
جمهوری اسلامی برای پاسخدادن به مطالبات مردم هیچ ابزار سیاسی و اجتماعی ندارد. ابزارهای آن روشناند: سانسور حقیقت، تحریف واقعیت، زندان، گلوله و چوبه دار. افزایش اعدامها نشانه اقتدار حکومت نیست؛ نشانه ترس آن از جامعه، از جنبشهای اجتماعی و از میلیونها شهروند ناراضی است.
مردم ایران از وضعیت اقتصادی، از سرکوب، از خشونت و از جنگافروزی خشمگیناند. حکومت به جای پاسخگویی، در خیابانها و زندانها چنگ و دندان نشان میدهد و میکوشد جامعه را مرعوب کند. اما مردمی که چیزی برای از دست دادن ندارند، با اعدام خاموش نخواهند شد.
امروز همچنین باید خطاب به دولتها و سیاستمدارانی که با این نظام مذاکره میکنند بگوییم: شما نمیتوانید همزمان بر سر میز مذاکره با عاملان سرکوب بنشینید و ادعا کنید در کنار مردم ایران ایستادهاید. منافع اقتصادی، سیاسی و امنیتی نمیتواند توجیهی برای نادیده گرفتن جان انسانها باشد.
محکومکردنهای تشریفاتی کافی نیست. بیانیههایی که هیچ پیامدی برای آمران و عاملان اعدام ندارند، جان زندانیان را نجات نمیدهند. جمهوری اسلامی باید بهدلیل سرکوب سازمانیافته، اعدام معترضان و نقض گسترده حقوق بشر، از نظر سیاسی و بینالمللی منزوی و پاسخگو شود.
ما امروز با صدای بلند میگوییم:
اعدام را متوقف کنید.
زندانیان سیاسی را آزاد کنید.
به مصونیت آمران و عاملان سرکوب پایان دهید.
منافع سیاسی را بر جان مردم ایران مقدم ندانید.
اعدام ابزار قدرت نیست؛ اعتراف یک حکومت به شکست و ترس است.
مردم ایران مرعوب نخواهند شد.
ما سکوت نخواهیم کرد.
نه به اعدام، نه به سرکوب، و نه به جمهوری اسلامی.
بهروز اسدی
فعال حقوق بشر
سخنگوی انجمن زن زندگی ازادی در المان
فرانکفورت ۲۸ یولی ۲۰۲۶
