محور مقاومت جمهوری‌اسلامی در محاصره

احمد پورمندی:
در این گفتگو این فرضیه را پیش نهادم‌که آمریکا تغییراتی را در راهبرد خاورمیانه ای خود لحاظ کرده است و روی مقدمات زیر مکث‌کرده‌ام:
۱- ایالات متحده، در راستای کلان- راهبرد «نگاه به چین»، حفظ منافع خود در خاورمیانه را در کنار کاهش حضور نظامی، پی می گیرد.
۲- بعد از دو جنگی که میان حکومت ترامپ، دولت نتانیاهو و ج.ا. در گرفت، صحنه نبرد نظامی در خلیج فارس به نوعی بن بست رسید که در آن، هیچ یک از طرفین، در نبرد کلاسیک شانس پیشرفت معنی داری را ندارند.
۳- راهبرد منطقه ای آمریکا کلا دستخوش تغییرات بزرگی شده است. پیمان مکه به مثابه مکمل و سنتز پیام ابراهیم در تعادل قوای جدید، در دستور قرار گرفت. آمریکا می کوشد فکر محوریت اسراییل در نظم امنیتی خاورمیانه را کنار بگذارد و دامنه پیمان مکه را به ائتلاف بزرگ تری با شرکت دولت های عراق و سوریه گسترش دهد .
۴- فشار بر کردهای سوریه در جهت ادغام در دولت احمد الشرع و قطع حمایت های مالی و‌ نظامی از حکومت اقلیم‌کردستان عراق، در راستای تقویت موقعیت بغداد، بخش های از این راهبرد نوین است . بغداد ناگزیر است این همراهی واشنگتن را با تلاش جدی تر برای غلبه بر حشد الشعبی و بقیه گروه های وابسته به ج.ا. جبران کند و سرانجام در ازای ثمرات همراهی با آمریکا، خود را برای واکنش های ج.ا آماده نماید.
۵- برنامه « طرد اقتصادی » ج. ا. که با حداکثر بسیج از سوی آمریکا پیگیری می شود، برخلاف تحریم های نیم بند پیشین، این بار با شتاب در راستای شکستن کمر اقتصاد ایران پیش می رود.
۶ - پیمان بزرگ‌ منطقه ای و سیاست « طرد اقتصادی»، ج.ا. را به بن بست فیصله بخش محکوم می کنند.
۷- ج.ا. طالب سهم شیر در نظم امنیتی خاور میانه بعد از خروج آمریکاست . پیمان بزرگ منطقه ای، این توقع متوهمانه را بیش از پیش نا ممکن می کند.
۸- سهم ج.ا. در آینده خاور میانه در تفاهم نامه ۱۴ ماده ای مشخص شده است . پراگماتیست های نظام درک می کنند که بیش از این نصیب آنها نخواهد شد و‌ نباید بر سر هست و نیست نظام قمار کنند .
۹ - بنیادگرایان به محوریت الیگارش های حامی تداوم‌ انزوای ایران، روحانیت مرتجع و بی آینده، متوهمان آخرالزمانی، با حمایت فانتومی به نام حاج آقا مجتبی و با کارگردانی « نفوذی های تحلیلی اسرائیل »، گرچه دست بالا را در حکومت ندارند، اما با تمام توان مانع تحقق هر نوع توافقی با ایالات متحده می شوند
۱۰- بدون تعیین تکلیف میان این دو‌جریان، هیچ تحولی در حکومت رخ نخواهد داد و در شرایط گیرکردگی کامل سیاست، حکومت اسلامی برای خرید زمان،با بن بست نظامی در خلیج فارس از طریق اقدامات ایذایی علیه نیروهای آمریکایی بازی می کند تا شاید بتواند فضای تنفسی برای خود ایجاد کند.
۱۱-دولت ترامپ که با عملیات « طرد اقتصادی» فرصت یافته تا در جبهه های یمن و لبنان فعال تر شده، تعادل قوا را به سود خود به هم بزند، با پاسخ های محدود به حملات سپاه، ضمن بازدارندگی، جلوی تصعید تنش را می گیرد.
۱۲- در بازی کنونی حکومت اسلامی و دولت ترامپ، تهران هیچ شانسی برای پیروزی ندارد. بازگشت به تفاهم نامه، یگانه راه نجات است که فعال کردن آن بدون غلبه بر مقاومت بنیادگرایان ممکن نخواهد بود و این غلبه رخ نخواهد داد، اگر حضور مردم، به این یا آن شکل، به تقویت موقعیت پراگماتیست ها و در هم شکستن مقاومت دار و دسته میراثدار خامنه‌ای- خمینی منجر نشود.