شانزدهمین دوره جایزه هنری «بیتا» به سیما بینا تعلق گرفت
شانزدهمین دوره جایزه هنری «بیتا» به سیما بینا، خواننده، آهنگساز و پژوهشگر موسیقی نواحی ایران اعطا شد. در دانشگاه استنفورد آمریکا دریافت کرد.
در بیانیه دانشگاه استنفورد درباره اعطای این جایزه به خانم بینا آمده است:
سیما بینا، خواننده، ترانه‌سرا و پژوهشگر نامدار موسیقی محلی (فولکلور) ایران است. او به پاس خدماتش در حفظ و ترویج موسیقی و فرهنگ عامه ایران مورد تحسین و تقدیر قرار گرفته است.
سیما بینا در سال ۱۹۴۵ در خراسان متولد شد. عشق او به موسیقی محلی ریشه در تجربیات دوران کودکی‌اش دارد؛ چرا که او در محیطی سرشار از نغمه‌ها و ریتم‌های سنتی ایرانی پرورش یافت. او از سنین پایین خوانندگی را آغاز کرد و به‌ویژه مجذوب گنجینه غنی ترانه‌های محلیِ مناطق گوناگون ایران شد.
فعالیت حرفه‌ای او در دهه ۱۹۶۰ میلادی، با آغاز اجراهای عمومی و ضبط آلبوم‌های موسیقی، شکوفا شد. صدای متمایز و توانایی او در اجرای اصیل و وفادارانه ترانه‌های سنتی، به‌سرعت موجب شهرت او در داخل و خارج از ایران گردید.
خانم بینا همچنین پژوهشگر و آموزگاری متعهد است. او در طول دوران فعالیت خود، با تلاشی خستگی‌ناپذیر به گردآوری، مستندسازی و حفظ موسیقی محلی ایران پرداخته و برای آموختن از موسیقی‌دانان بومی و ضبط نغمه‌های آنان، به دورافتاده‌ترین نقاط ایران سفر کرده است.
او مجموعه‌ای گسترده از ترانه‌های محلی، متعلق به اقوام و مناطق مختلف ایران — از لالایی‌های کردی گرفته تا نغمه‌های بلوچی — گردآوری کرده است. او همچنین کتاب‌هایی در زمینه موسیقی محلی ایران تألیف کرده و با سخنرانی در دانشگاه‌ها و مراکز فرهنگی سراسر جهان، دانش و اشتیاق خود را نسبت به میراث موسیقایی ایران به اشتراک گذاشته است.
تأثیر سیما بینا بر موسیقی محلی ایران، فراتر از اجراهای شخصی اوست. او الهام‌بخش و راهنمای بسیاری از موسیقی‌دانان، چه در ایران و چه در سطح بین‌المللی بوده است؛ و آثارش همچنان بر احیا و درکِ هرچه بهترِ موسیقی سنتی ایران تأثیرگذار است.
با وجود محدودیت‌هایی که جمهوری اسلامی ایران بر صدای زنان اعمال کرد — به‌ویژه در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی — سیما بینا با ایستادگی و عزمی ستودنی، در راه حفظ میراث موسیقایی ایران کوشید.
در این دوره، زمانی که فعالیت‌های فرهنگی به شدت تحت نظارت بود، بینا با برگزاری کارگاه‌های موسیقی و آموزش مخفیانه موسیقی سنتی به زنان ایرانی، خطرات قابل توجهی را پذیرفت. این تلاش‌های زیرزمینی نقش مهمی در تضمین انتقال موسیقی محلی ایرانی به نسل‌های آینده و توانمندسازی زنان برای ابراز وجود از طریق موسیقی، علیرغم محدودیت‌های اجتماعی، ایفا کرد.
خانم بینا علیرغم مواجهه با چالش‌ها و محدودیت‌ها در میهن خود، در تعهد خود به حفظ و ترویج موسیقی محلی ایرانی ثابت قدم مانده است. مشارکت‌های او در میراث فرهنگی ایران، افتخارات و جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورده و میراث او را به عنوان یکی از محبوب‌ترین خوانندگان محلی و سفیران فرهنگی ایران تثبیت کرده است.
