برای همسایگان، انتخابات اسرائیل نویدبخشِ تغییر بنیادین در روابط نیست
کریستینا گلدبام / نیویورک تایمز / ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶
برای بسیاری از اسرائیلی‌ها، انتخابات روز سه‌شنبه لحظه‌ای سرنوشت‌ساز برای آینده کشورشان محسوب می‌شود. اما برای همسایگان اسرائیل در خاورمیانه، اهمیت و پیامدهای این رویداد کاملاً متفاوت به نظر می‌رسد.
به گفته تحلیلگران، بعید است این انتخابات — فارغ از اینکه چه کسی در نهایت پیروز شود — نقطه عطفی برای منطقه باشد یا دکترین امنیتی اسرائیل را به‌طور بنیادین تغییر دهد. این دکترین، که پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به رهبری حماس علیه اسرائیل سخت‌گیرانه‌تر شده است، شامل اقداماتی نظیر تضعیف شدید دولت ایران، اشغال بخش‌هایی از لبنان و سوریه، و ترجیحِ اغلبِ نیروی نظامی بر دیپلماسی است.
اگرچه بعید است نتیجه انتخابات باعث تغییر مسیر اسرائیل شود، اما می‌تواند تعیین‌کننده این باشد که این کشور تا چه حد حاضر است جاه‌طلبی‌های منطقه‌ای خود را پیش ببرد.
تحلیلگران می‌گویند پیروزی مجدد بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل — که از حمایت شرکای ائتلافیِ راست‌گرای افراطی خود برخوردار است — می‌تواند او را جسورتر کند تا بار دیگر تنش در جنگ با ایران را افزایش دهد و دیپلماسی با همسایگان اسرائیل را بیش از پیش دور از دسترس سازد.
همچنین در لبنان و سوریه، جایی که نیروهای اسرائیلی طی دو سال گذشته مناطق حائلی تحت کنترل نظامی ایجاد کرده و گسترش داده‌اند، پیروزی آقای نتانیاهو می‌تواند منجر به تثبیت بیشتر یا گسترش اشغالگری اسرائیل شود.
پل سالم، پژوهشگر ارشد غیرمقیم در «مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی»، می‌گوید حتی اگر ائتلاف آقای نتانیاهو پیروز نشود، بسیاری در منطقه «هیچ تفاوت استراتژیکِ چشمگیر و ملموسی میان نامزدها» نمی‌بینند.
او می‌افزاید: «آن‌ها تفاوت چندانی در رویکرد “دفاع پیش‌دستانه” اسرائیل — که این کشور بر تداوم آن اصرار دارد — مشاهده نمی‌کنند؛ رویکردی شامل حفظ مناطق اشغالی در سوریه، لبنان، غزه و کرانه باختری که تنها به بی‌ثباتی بیشتر در منطقه دامن می‌زند.»
همین وضعیت در مورد تشکیل کشور مستقل فلسطینی نیز صدق می‌کند؛ موضوعی که فارغ از نتیجه انتخابات، همچنان چشم‌اندازی بسیار دور و نامحتمل باقی مانده است. این موضوع برای همسایگان اسرائیل و همچنین برای تلاش‌هایی که به رهبری آمریکا در جهت عادی‌سازی روابط میان اسرائیل و کشورهای حوزه خلیج فارس صورت می‌گیرد، مسئله‌ای محوری بوده است.
عربستان سعودی و دیگر کشورها اعلام کرده‌اند که هرگونه توافق با اسرائیل، مستلزم تشکیل یک کشور فلسطینی است. اما با توجه به اینکه طرفداران اسرائیلیِ راهکار «دو کشوری» اکنون به حاشیه سیاست رانده شده‌اند، دستیابی به چنین توافقی دورتر از همیشه به نظر می‌رسد.
در ایران، نتیجه انتخابات اسرائیل می‌تواند پیامدهای فوری‌تری داشته باشد. اگرچه بعید است خصومت اسرائیل با تهران، فارغ از اینکه چه کسی در قدرت باشد، تغییر کند، اما تغییر در رهبری می‌تواند مسیر جنگ را دگرگون سازد.
پیش از انتخابات، بنیامین نتانیاهو تلاش کرد با بیان اینکه او همان فردی است که دونالد ترامپ می‌خواهد در کنارش باشد تا «کار را یک‌سره کند»، به پایگاه رأی‌دهندگان خود انگیزه و تحرک ببخشد.
به گفته تحلیلگران، مقامات ایرانی بر این باورند که پیروزی نتانیاهو می‌تواند موجب تداوم کارزار نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران شود و به مناقشه‌ای حتی طولانی‌تر بینجامد. همچنین، هیچ نشانه آشکاری در میان جناح مخالفِ نتانیاهو دیده نمی‌شود که حاکی از تمایل آن‌ها به کاهش رویارویی اسرائیل با ایران باشد.
هادی برهانی، استاد مطالعات اسرائیل در دانشگاه تهران، می‌گوید رویکرد کنونی اسرائیل در قبال ایران «تهدیدی بزرگ برای امنیت و حتی موجودیت ایران محسوب می‌شود.» وی می‌افزاید: «از این منظر، انتخاب مجدد نتانیاهو تهدیدی برای تمامیت ارضی ایران به شمار می‌آید.»
