تورکمنهای دمکرات ایران: حفظ بقا مردم!
اوضاع اقتصادی جامعه روزبهروز وخیمتر، سفره معیشت مردم محدودتر و زندگی آنان فقیرانهتر میشود و فغان مردم داغدیده از کشتارهای دیماه به عرش آسمان میرسد. با این حال، سپاه پاسداران همچنان بر طبل جنگ میکوبد و قوه قضائیه، بهعنوان بخشی از دستگاه سرکوب، در کنار ادامه اعدامها، معترضان به شرایط موجود را نیز به مرگ تهدید میکند. سرنوشت مردم و کشور ایران در کشمکش و جنگ قدرت میان مافیاهای درون حکومت به گروگان گرفته شده است.
در چنین شرایطی، زمانی که حکومت سیاست «حفظ بقا» را در پیش گرفته است، ادامه وضعیت موجود، گسترش فقر و ناتوانی مردم در تأمین حداقلهای یک زندگی انسانی، برای آنان نیز مسئله «حفظ بقا» را مطرح میکند. در صورت شکلگیری شورش تهیدستان، تهدیدهای آقای اژهای و سازمانهای امنیتی نمیتوانند بازدارنده باشند.
در شرایطی که اپوزیسیونی منسجم و قدرتمند حضور ندارد و جامعه مدنی نیز از امکان فعالیت مؤثر برخوردار نیست، شورش تهیدستان میتواند جامعه را به سوی تغییر و تحولاتی کور و پیشبینیناپذیر سوق دهد. ادامه شرایط موجود میتواند شیرازه مملکت را از هم بگسلد. دیری نخواهد پایید که پول ایران به کاغذهایی بیارزش تبدیل شود. میتوان روزهای تاریک و غمانگیزی را برای ایران تصور کرد.
مسئول مستقیم این وضعیت، مافیاهای قدرت و نیروهای جنگطلب در سپاه پاسداران هستند که برای تصاحب و تثبیت هرچه بیشتر قدرت، جامعه و مردم ایران را به گروگان گرفتهاند.
شرایط اتنیکی جامعه ایران نیز بر پیچیدگی اوضاع میافزاید. سیاستهای حکومت پهلوی و جمهوری اسلامی، بهجای بهبود شرایط و روابط میان ملتهای ساکن ایران، در بسیاری موارد به تخریب، اختلاف و تفرقه میان آنان انجامیده است. در میان این گروههای اتنیکی نیز افرادی ماجراجو، خودسر، غیرمسئول، فرصتطلب و قدرتطلب وجود دارند که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم از سوی سازمانهای امنیتی حکومت حمایت میشوند و بر آتش اختلافات میدمند.
در شرایطی که جامعه بیش از هر زمان دیگری به آرامش نیاز دارد، حاکمیت با تلاش برای ترویج مذهب شیعه در میان تورکمنها و، بهویژه اخیراً، با فعالیتهای نابخردانه یک مبلغ مذهبی شیعه مصری در تورکمنصحرا، بر اختلافات مذهبی دامن میزند. ایجاد شهرهای غیر تورکمننشین در میان روستاها و شهرهای تورکمننشین، بدون انجام مطالعات اجتماعی، فرهنگی و حتی جغرافیایی لازم، میتواند به عاملی برای تشنج و گسترش اختلافات قومی در منطقه توررکمنصحرا تبدیل شود. نیروهای امنیتی نیز هرگونه مخالفت با این روند را با تهدید و ضربوشتم پاسخ میدهند.
مجموعه این شرایط، میدان فعالیت جامعه مدنی و نیروهای مسئول و تحولخواه ایران را بسیار محدود کرده و روزبهروز نیز امکان تأثیرگذاری آنان در جامعه محدودتر میشود.
ما تورکمن های دمکرات ایران به دموکراسی، عدالت اجتماعی و امنیت و به یک گذار مسالمتآمیز باور داریم. همکاری و همیاری همه نیروهایی که به ایرانی آزاد، آباد و دموکراتیک اعتقاد دارند، ضرورتی انکارناپذیر است. این خواستها نمیتواند از دل شورشهای کور و خشونتآمیز تأمین شود.
مسئولیت مستقیم ایجاد و تداوم این شرایط بر عهده نیروهای جنگطلب در حاکمیت است؛ نیروهایی که برای قبضه کامل قدرت، کشور ایران را به سوی نابودی میکشانند.
تورکمنهای دمکرات ایران
۲۳ شهریور ۱۴۰۵
