اعدام مرضیه نیری، قربانی کودکهمسری، در زندان قزوین
گزارشهای سازمانهای حقوق بشری حاکی از آن است که مرضیه نیری، زن ۲۴ ساله و قربانی ازدواج اجباری در نوجوانی، سحرگاه شنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۵ در زندان مرکزی قزوین، معروف به زندان چوبیندر، اعدام شده است. او به اتهام قتل همسرش به «قصاص نفس» محکوم شده بود.
سازمان حقوق بشر ایران میگوید مرضیه نیری در ۱۷ سالگی، تحت فشار خانواده، با مردی به نام داوود ازدواج کرده بود. بر اساس روایت یک منبع مطلع که این سازمان منتشر کرده، همسر او به همراه دوستانش در خانه مواد مخدر و مشروبات الکلی مصرف میکرده، و نیری پیش از حادثه نیز نسبت به رفتار و تلاش برخی از آنها برای نزدیک شدن و تعرض به او ابراز نگرانی کرده بود.
بنا بر همین گزارش، در اوایل مهر ۱۴۰۰، هنگامی که نیری ۱۸ سال داشت، یکی از شرکای همسرش پس از مصرف الکل تلاش کرد به او تعرض کند. نیری گفته بود برای دفاع از خود با چاقوی آشپزخانه این مرد را زخمی کرد، و در ادامهٔ همان واقعه، همسرش نیز با ضربه چاقو کشته شد. او پس از حادثه به خانه برادرش رفت و چهار روز بعد به پلیس تحویل داده شد.
بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، نیری در دادگاه تأکید کرده بود اقدام اولیه او برای دفاع از خود در برابر تعرض بوده است. مرد زخمیشده اما روایت او را رد کرده و مدعی شده بود نیری انگیزه دیگری برای قتل همسرش داشته است. دادگاه در نهایت ادعای دفاع مشروع را نپذیرفت، و با درخواست اولیای دم برای اجرای قصاص، حکم اعدام صادر کرد.
ازدواج نیری در ۱۷ سالگی، بر اساس معیارهای بینالمللی، «کودکهمسری» محسوب میشود. یونیسف ازدواج پیش از ۱۸ سالگی را ازدواجِ کودک میداند. قوانین ایران با این معیار فاصله دارد، و ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی حتی ازدواج دختران زیر ۱۳ سال را نیز در صورت موافقت پدر، تشخیص مصلحت، و تأیید دادگاه امکانپذیر میکند.
سازمان حقوق بشر ایران میگوید با اعدام مرضیه نیری، شمار زنانی که از ابتدای سال ۲۰۲۶ در ایران اعدام شدهاند به دستکم ۱۴ تن رسیده است. این سازمان همچنین شمار زنان اعدامشده در سال ۲۰۲۵ را دستکم ۴۸ نفر اعلام کرده است.
صدای آمریکا
