|
چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ -
Wednesday 18 November 2026
|
سانتول نرکار و هوروبای میکو / نیویورک تایمز / ۱۸ نوامبر ۲۰۲۶
مسیح علینژاد، فعال مخالف و ایرانی ساکن خارج از کشور که بارها هدف تلاشهای دولت تهران برای ترور قرار گرفته، علیه ایران شکایت کرده است. او دولت ایران را متهم میکند که بیش از یک دهه است کارزاری مبتنی بر ارعاب و خشونت علیه او به راه انداخته است.
این شکایت که روز چهارشنبه در دادگاه منطقهای فدرال در منهتن ثبت شد، دولت ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به عنوان خواندگان پرونده معرفی کرده است.
دولت ایران در طول سالها با شکایتهای متعددی در ایالات متحده روبرو بوده که در آنها ادعا شده این دولت مخالفان را هدف قرار میدهد، از تروریسم حمایت میکند و گروگان میگیرد. دولت ایران معمولاً در این پروندهها از خود دفاع نمیکند و احکامی که علیه تهران صادر میشوند، اغلب جنبهای نمادین پیدا میکنند.
اما شکایت خانم علینژاد از موارد نادری است که پس از پیگردهای کیفری در دادگاههای آمریکا مطرح میشود. طی دو سال گذشته، پنج مرد به جرم تلاش برای کشتن خانم علینژاد، به دستور یکی از ژنرالهای ایرانی، محکوم شدهاند.
آرتی مککانل، وکیل خانم علینژاد، در مصاحبهای گفت: «نقش دولت ایران در جریان تحقیقات و رسیدگیهای قضایی این پروندهها کاملاً برجسته و محوری بود؛ امری که بسیار غیرمعمول است.»
تلاشها برای گرفتن جان خانم علینژاد از جمله گستاخانهترین اقداماتی بوده که دولت ایران انجام داده است؛ به گفته دادستانهای فدرال، این دولت با استخدام افرادی مرتبط با گروههای تبهکار سازمانیافته، سعی داشته او را تعقیب و تحت نظر قرار دهد و به قتل برساند. نمایندگی دائم ایران در سازمان ملل متحد به درخواست برای اظهار نظر در این باره، فوراً پاسخی نداد.
خانم علینژاد در مصاحبهای در ماه جاری گفت که این توطئههای قتل، زندگیاش را «کاملاً زیر و رو کرده است.» او ضمن استقبال از محکومیت افرادی که قصد کشتن او را داشتند، خاطرنشان کرد که دولت ایران با استخدام مجرمان برای انجام «کارهای کثیف» خود، از پذیرش مسئولیت مستقیم گریخته است. خانم علینژاد گفت: «کسانی که تلاش کردند مرا بکشند، همگی اکنون در زندان هستند. اما کسانی که واقعاً دستور این قتل را صادر کردهاند، همچنان خارج از دسترس دستگاه قضایی آمریکا قرار دارند.»
خانم علینژادِ ۵۰ ساله، در سال ۲۰۰۹ و پس از انتخابات ریاستجمهوریِ بحثبرانگیزِ آن سال — که به اعتراضات گسترده ضدحکومتی و سرکوب شدید مخالفان انجامید — از ایران گریخت. او در سال ۲۰۱۴ به نیویورک نقلمکان کرد و پنج سال بعد شهروند ایالات متحده شد.
پس از خروج از ایران، خانم علینژاد به یکی از صریحترین منتقدان حکومت تهران تبدیل شد. او به قوانینی که حجاب را برای زنان اجباری میکردند اعتراض کرد و وبسایتی را راهاندازی نمود که در آن زنان ایرانی عکسهایی از خود بدون روسری منتشر میکردند.
این فعالیتها باعث شد خانم علینژاد و خانوادهاش به هدفِ حکومت ایران تبدیل شوند. به گفته دادستانها، در سال ۲۰۱۸ مقامات ایرانی تلاش کردند با پرداخت رشوه به بستگان او، وی را به ترکیه بکشانند تا بتوانند او را ربوده و به ایران بازگردانند؛ تلاشی که ناکام ماند.
در سالهای بعد نیز تلاشهایی برای گرفتن جان خانم علینژاد صورت گرفت که همگی خنثی شدند. در کیفرخواستی که سال ۲۰۲۱ صادر شد، دادستانها اعلام کردند که یک مقام ایرانی و شبکهای از عوامل اجرایی، با بهکارگیری کارآگاهان خصوصی، خانم علینژاد و خانوادهاش را تحت نظر داشتهاند؛ از جمله با ضبط تصاویر زنده از خانه او.
در سال ۲۰۲۲، مردی مسلح به یک تفنگ کلاشنیکف (AK-47) پر، در مقابل خانه خانم علینژاد در بروکلین دستگیر شد. به گفته دادستانها، این فرد که «خالد مهدیاف» نام دارد، تبعه آذربایجان و عضو یک سندیکای تبهکار روسی بود. او به دستور یکی دیگر از اعضای این شبکه تبهکار روسی به نام «پولاد عمرُف» مأموریت یافته بود تا خانم علینژاد را به قتل برساند.
آقای عمرُف و فرد دیگری به نام «رفعت امیرُف» — که او نیز عضو همین شبکه تبهکار روسی بود — در اکتبر ۲۰۲۵ به دلیل نقششان در این توطئه، به ۲۵ سال زندان محکوم شدند. دو نفر دیگر به نامهای «کارلایل ریورا» و «جاناتان لودهولت» نیز در سال ۲۰۲۶ به جرم توطئه برای قتل خانم علینژاد محکوم شدند. آقای مهدیاف که اتهامات فدرال متعددی را پذیرفته و به عنوان شاهدِ دادستانی شهادت داده است، در انتظار صدور حکم نهایی به سر میبرد.
خانم علینژاد با وجود تهدیدهای مکرر علیه جانش، به فعالیتهای خود ادامه داده است. در ماه ژانویه، او به دعوت نمایندگی ایالات متحده در سازمان ملل، در شورای امنیت این سازمان سخنرانی کرد و هفته گذشته نیز با حضور در پارلمان آلمان، درباره وضعیت زنان در ایران به ایراد سخن پرداخت.
خانم علینژاد در این مصاحبه اظهار داشت که در بحبوحه مناقشه کنونی با ایران، رنج و دشواریهای مردم عادی ایران نادیده گرفته شده است. او از نمایندگان جمهوریخواه و دموکرات خواست تا با تدوین «یک برنامه راهبردی مشترک»، تروریستها را پاسخگو کنند.
به گفته خانم علینژاد، تمرکز بر مسئله تنگه هرمز باعث شده است تا سرکوبهای پیش از آغاز این مناقشه — که به کشته شدن هزاران ایرانی انجامید — به حاشیه رانده شود.
خانم علینژاد گفت: «هیچکس درباره جنگی که علیه مردم ایران در داخل کشور به راه افتاده است، صحبت نمیکند.»
|
| |||||||||||||||||||
|
ايران امروز
(نشريه خبری سياسی الکترونیک)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايتها و نشريات نيز ارسال میشوند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.
Iran Emrooz©1998-2026 | editor@iran-emrooz.net
|