نیمی از زنان زندانی سیاسی از ملاقات محروم شدند

ایران‌اینترنشنال

منابع آگاه از وضعیت زندانیان سیاسی در زندان اوین به ایران‌اینترنشنال گفتند ۲۳ نفر از ۴۶ زن زندانی سیاسی در بند زنان این زندان، در پی اعتراض به محدودیت‌ها و شیوه برخورد ماموران، به‌صورت تنبیهی برای سه تا ۹ هفته از ملاقات با خانواده‌ها و وکیلان خود محروم شده‌اند.

این منابع به ایران‌اینترنشنال گفتند در حال حاضر ۸۶ زن در این بند نگهداری می‌شوند که ۴۶ نفر زندانی سیاسی و حدود ۴۰ نفر زندانی جرایم مالی‌اند.

از مجموع ۴۶ زندانی سیاسی زن، ۲۳ نفر ممنوع‌الملاقات شده‌اند؛ دو نفر به مدت ۹ هفته، یک نفر هفت هفته، یک نفر شش هفته و ۱۹ نفر دیگر هر یک سه هفته.

در میان زندانیان سیاسی مشمول این محرومیت، گلرخ ایرایی و سکینه پروانه، هر یک ۹ هفته، غزل مرزبان هفت هفته و نسیم سیمیاری، شش هفته از ملاقات محروم شده‌اند.

برای ۱۹ زندانی سیاسی دیگر شامل مرضیه سارینا آقالر، رضوانه احمدخان‌بیگی، فاطمه عباسی، پخشان عزیزی، بیتا علی همتی، فاطمه پرنیان هاشم‌پور، تارا داودی، کیمیا داودی، محبوبه رضایی، فاطمه پناه رضایی، خدیجه شادی شادمان، زهرا شهیدی، زهرا صفایی، اکرم غزل یوسفی، زهرا کرمی، سمیرا کوچکی، مینا کوچکی، شکیلا منفرد و مطهره گونه‌ای نیز ممنوعیت سه‌هفته‌ای ملاقات اعمال شده است.

ایران‌اینترنشنال ۲۴ شهریور گزارش داده بود زنان زندانی سیاسی در اوین با افزایش محدودیت‌ها، از جمله تشدید بازرسی بدنی و محدودیت در ملاقات با خانواده‌ها و وکلا، مواجه شده‌اند.

اعتراض به محدودیت‌ها و شیوه برخورد ماموران

محرومیت‌های تازه به دلایلی از جمله برگزاری مراسم در مناسبت‌های سیاسی و اعتراض زندانیان به محدودیت‌ها و شیوه برخورد ماموران اعمال شده است.

زنان زندانی سیاسی به شیوه بازرسی بدنی، استفاده از دستبند و پابند برای زندانیانی که در بیمارستان بستری می‌شوند و کاهش مدت ملاقات‌ها به حدود ۲۰ دقیقه تا نیم ساعت اعتراض کرده‌اند.

کاهش زمان ملاقات به‌ویژه با اعتراض زندانیانی مواجه شده است که خانواده‌هایشان برای دیدار با آنان از شهرهای دیگر به تهران می‌آیند.

زنان زندانی همچنین به حضور ماموران حفاظت در داخل سالن محل استقرار خود اعتراض کرده‌اند.

منابع ایران‌اینترنشنال همچنین گفتند زنان زندانی به دست‌درازی ماموران به تصاویر، مطالب، مقاله‌ها و گزارش‌هایی که برای سالگرد مهسا ژینا امینی آماده و در داخل سالن نصب کرده بودند، اعتراض کردند.

از دیگر زندانیان سیاسی زن که در حال حاضر مشمول محرومیت از ملاقات نیستند می‌توان به نسیمه اسلام‌زهی، شیوا اسماعیلی، میترا برمچ، محترم محشر پرندین، فروغ تقی‌پور، معصومه آناهیتا جانعلی‌زاده، زهره سرو، مرضیه فارسی، ارغوان فلاحی، نرمین فانی، حوری‌زاد فدایی داوطلب و لیندزی فورمن اشاره کرد.

شیما اعظم فرزان، الهه فولادی، زینب پریا فرخی، معصومه فرح‌نساجی، مینو روزه‌دار، افسانه توانا، مریم مهتاب هداوند، وریشه جوانا مرادی، معصومه مهسا نوری، فرحناز نیکخو و طاهره فرشته نوری نیز در این بند زندانی‌اند.

گلرخ ایرایی، شیوا اسماعیلی، فروغ تقی‌پور، مرضیه فارسی، ارغوان فلاحی، الهه فولادی، لیندزی فورمن، غزل مرزبان، وریشه مرادی، شکیلا منفرد، سکینه پروانه، زهرا صفایی و نسیم سیمیاری نیز در ماه‌های اخیر و در مقاطع مختلف با محرومیت از تماس تلفنی و ملاقات مواجه بوده‌اند.

تغییر شیوه تحویل دارو به زنان زندانی سیاسی

شیوه تازه تحویل دارو به زنان زندانی سیاسی نیز از دیگر موارد اعتراض در بند زنان اوین است.

به گفته منابع آگاه، پس از انتقال زندانیان جرایم مالی به این بند، زنان زندانی سیاسی باید برای دریافت قرص‌های خود شب‌ها به بهیار یا پرستار مراجعه کنند.

بر اساس این روایت، پرستار یا بهیار، زندانی را وادار می‌کند قرص خود را در حضور او ببلعد و پس از نظارت بر مصرف دارو، زندانی اجازه بازگشت به بند را پیدا می‌کند.

این در حالی است که طی سال‌های اخیر، زندانیان جیره داروی خود را به‌صورت هفتگی یا ماهانه از پزشک یا پرستار زندان تحویل می‌گرفتند.

زنان زندانی این شیوه برخورد را در ادامه افزایش سرکوب‌ها در بند زنان اوین می‌دانند.

محرومیت دوباره غزل مرزبان از ملاقات

غزل مرزبان پس از چهار ماه ممنوعیت ملاقات، به‌تازگی از این محدودیت خارج شده بود، اما بار دیگر به‌صورت تنبیهی برای هفت هفته ممنوع‌الملاقات شده است.

به گفته یک منبع آگاه، مقام‌های زندان ماه‌هاست وسایلی که مرزبان درخواست کرده، از جمله لباس‌ها و کتاب‌هایش را به او تحویل نمی‌دهند و از این طریق، او را تحت فشار می‌گذارند.

این منبع افزود یک مامور وزارت اطلاعات یک‌شنبه پنجم مهر با حضور در دفتر بند زنان اوین، مرزبان را به تشکیل پرونده جدید تهدید کرد.

ایران‌اینترنشنال ۳۰ مرداد گزارش داد مرزبان در نامه‌ای از زندان اوین نوشت پس از بازداشت در اردیبهشت ۱۴۰۲ در یکی از بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات مورد تجاوز قرار گرفت و پس از آن برای سکوت تهدید شد.

بند زنان زندان اوین که از آن با عنوان «خط مقدم جنبش زن، زندگی، آزادی» یاد شده، در سال‌های گذشته یکی از کانون‌های کنش‌گری زندانیان سیاسی زن بوده است و زندانیان این بند بارها در واکنش به تحولات سیاسی و اجتماعی، از اعدام‌ها و بازداشت‌ها تا فقر، فساد و سرکوب معترضان، موضع‌گیری و اعتراض کرده‌اند.

تحصن و اعتصاب غذا در اعتراض به صدور و اجرای احکام اعدام از جمله این اقدامات بوده است. شماری از زندانیان نیز در پی این اعتراض‌ها با مجازات‌هایی چون محرومیت از تماس تلفنی و ملاقات و تشکیل پرونده‌های تازه مواجه شده‌اند.