شجاعت کاپیتان جان بیش از ۱۶۰ نفر را نجات داد

کریشنا پوخارل و آکاش حسن / وال‌استریت ژورنال

اسمیت ماچهار در دوران فعالیت حرفه‌ای خود به عنوان خلبان، شرایط دشواری را پشت سر گذاشته بود؛ از جمله مدیریت پروازی که در آن نوزادی متولد شد، پرواز در آسمان‌های پرتلاطم فصل موسمی و فرودی بسیار دشوار و حساس در یونان که مهارت‌های او را تا مرز نهایت به چالش کشیده بود.

روز چهارشنبه، این خلبان ۳۸ ساله هندی با حادثه‌ای کاملاً متفاوت در حین پرواز روبرو شد: یک حمله خشونت‌آمیز با چاقو در داخل کابین خلبان.

کاپیتان ماچهار در حالی که هدایت هواپیمای بوئینگ ۷۳۷ مکس ۸ شرکت «فلای‌دبی» به مقصد تل‌آویو را بر عهده داشت، با مهاجم درگیر شد و ظاهراً موفق شد به برج مراقبت پرواز هشدار دهد، درِ کابین را باز کند و به مسافران و خدمه اجازه دهد تا هواپیما را از سقوطی هولناک نجات دهند.

اقدام قهرمانانه او مورد تحسین بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، قرار گرفت؛ آن‌ها صبر، هوشمندی و شجاعت او را ستودند.

به گفته دندانپزشکی که پس از مهار مهاجم در پرواز ۱۰۷۳ به مداوای خلبان پرداخته بود، ماچهار از ناحیه گردن و دست‌ها دچار جراحات شدیدی شد. شوتا موسائف روز پنجشنبه در رادیو ارتش اسرائیل گفت: «کابین خلبان پر از خون بود.»

موسائف اظهار داشت که دست چپ کاپیتان بر اثر ضربات چاقو تقریباً از وسط شکافته شده بود.

زمانی که نبض ماچهار رو به کاهش گذاشت و او در حال از دست دادن هوشیاری بود، موسائف از خلبانان ذخیره — که تا آن لحظه هدایت هواپیما را در دست گرفته بودند — خواست تا هرچه سریع‌تر فرود بیایند. او گفت: «فکر نمی‌کنم او می‌توانست تا رسیدن به اسرائیل زنده بماند.»

به گفته پاراگ شاه، نماینده مجلس هند که با خانواده خلبان صحبت کرده است، ماچهار در عربستان سعودی — جایی که هواپیمایش فرود اضطراری داشت — تحت درمان قرار دارد. شاه افزود که خانواده او در راه هستند تا با وی دیدار کنند. کسانی که با «ماچهار» (Machchhar) — که به همراه همسر و دو فرزندش در دبی زندگی می‌کند — کار کرده‌اند و همچنین کسانی که خانواده او را در بمبئی می‌شناسند، او را فردی بسیار متین و واقع‌بین توصیف می‌کنند.

او در طول نزدیک به دو دهه فعالیت به عنوان خلبان، در برخی از مرتفع‌ترین و چالش‌برانگیزترین فرودگاه‌های جهان فرود آمده، در یک آکادمی هوانوردی در هند به دیگران برای ورود به صنعت هواپیمایی یاری رسانده و با چندین مورد فوریت پزشکی در حین پرواز مواجه شده است.

در یکی از پروازها، اندکی پس از برخاستن، خدمه کابین به کابین خلبان اطلاع دادند که یکی از مسافران دچار درد زایمان شده است. ماچهار سال گذشته در یک پادکست تعریف کرد که چگونه در حال آماده‌سازی برای تغییر مسیر هواپیما جهت فرود اضطراری بوده است.

او گفت: «ما نزدیک‌ترین فرودگاه‌ها و وضعیت آب‌وهوای آن‌ها را بررسی کردیم و دیدیم چه گزینه‌هایی از نظر عملیاتی امکان‌پذیر است؛ تنها شش یا هفت دقیقه فرصت داشتیم. و ناگهان در عرض یکی دو دقیقه بعد، تماسی دریافت کردیم که: “نوزادی در هواپیما متولد شده است.”»

ماچهار در آن پادکست هندی گفت که خلبان شدن هرگز رویای کودکی‌اش نبوده است. او انتظار داشت که به کسب‌وکار خانوادگی‌شان در حوزه نساجی بپیوندد و به همین دلیل در رشته‌های مهندسی نساجی و مدیریت تحصیل کرده بود.

اما شرکت در یک سمینار هوانوردی در حدود ۱۹ سالگی، اشتیاق پرواز را در او بیدار کرد؛ درست زمانی که هند در حال توسعه صنعتی بود که اکنون به بازاری پررونق برای پروازهای داخلی تبدیل شده است.

او به پادکست گفت که پیش از تصمیم به خلبان شدن، حتی دفعات زیادی سوار هواپیما نشده بود. اولین پرواز تجاری‌اش در کابین خلبان، مسیری از بنگالورو به دهلی بود. او گفت: «آن تجربه دلهره‌آور بود؛ نه به خاطر خودِ پرواز، بلکه به خاطر مسئولیتی که بر عهده داشتم.»

کاپیتان «گوروچاران آرورا»، مدیر سابق عملیات پرواز در این شرکت هواپیمایی ارزان‌قیمت هندی، می‌گوید که ماچهار کار خود را در شرکت «اسپایس‌جت» (SpiceJet) آغاز کرد؛ آرورا به یاد دارد که بر عملکرد او در شبیه‌ساز پرواز نظارت داشته است.

آرورا گفت: «اولین باری که او را دیدم، پرسیدم: “چرا والدینت نام تو را “پشه‌ی خندان” گذاشته‌اند؟” او با تعجب نگاه کرد. توضیح دادم که “اسمیت” (Smit) به معنای خندان و “ماچهار” (Machchhar) به معنای پشه است. او با صدای بلند خندید.» ماچهار در گفتگو با این پادکست اظهار داشت که هنگام پرواز، معمولاً از پرداختن به موضوعات عمیق یا بحث‌برانگیز با کمک‌خلبان خود پرهیز می‌کند، زیرا وظیفه اصلی خلبان، پایش و نظارت بر وضعیت پرواز است.

کاپیتان تینا گوسوامی که در شرکت هواپیمایی «اسپایس‌جت» (SpiceJet) با ماچهار همکاری می‌کرد، نخستین بار در سال ۲۰۱۹ با او آشنا شد و وی را خلبانی آرام و فروتن توصیف کرد که با خلبانان تازه‌کار با احترام رفتار می‌کرد.

او گفت خلبانان برای مدیریت شرایط پرفشار آموزش می‌بینند، اما در موقعیت‌های بحرانی و شدید، ممکن است افراد دچار فلجِ ناشی از ترس شوند یا تسلیم شرایط گردند. به گفته او، «ماچهار» با وجود اینکه مورد حمله قرار گرفته بود و با هواپیمایی سروکار داشت که ارتفاع از دست می‌داد، حضور ذهن خود را حفظ کرد؛ او درِ کابین خلبان را باز کرد، از طریق سیستم صوتی هواپیما پیامی اعلام کرد و درخواست کمک نمود.

گوسوامی گفت: «به گمانم کاری که او انجام داد، باعث نجات همه‌چیز شد.» او ماچهار را فردی «بسیار خونسرد و آرام» توصیف کرد و گفت همکارانش معمولاً مشتاق پرواز با او بودند.

ماچهار در گفتگو با این پادکست اظهار داشت که از همان ابتدای دوران حرفه‌ای‌اش، همواره می‌خواست خلبان هواپیماهای بوئینگ باشد. او گفت: «اولین هواپیمای من یک بوئینگ بود و در تمام طول زندگی‌ام همیشه با همین نوع هواپیما کار کرده‌ام.» او برای پرواز با جت‌های مدل «مکس» (MAX) این شرکت هواپیماسازی آموزش دیده بود.

وقتی دو فروند جت مدل «مکس» در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، تنها با فاصله چند ماه از یکدیگر دچار سوانح مرگبار شدند، اشتیاق او فروکش کرد.

ماچهار به پادکست گفت: «آن زمان بود که وحشت آغاز شد. ما نمی‌ترسیدیم، اما مطمئن هم نبودیم که دقیقاً چه اتفاقی دارد می‌افتد.» با این حال، اصلاحاتی که شرکت بوئینگ روی این جت‌ها اعمال کرد، خیال او را بابت ایمنی هواپیما آسوده ساخت؛ به‌طوری که از زمان بازگشت این مدل به ناوگان هوایی تا همان پرواز روز چهارشنبه، با آن پرواز می‌کرد.

ماچهار در حالی که در بخش آماده‌سازی غذای (گالیِ) هواپیمای «مکس ۸» خونریزی می‌کرد، از فرزندانش سخن گفت و از دندانپزشکی که کنارش بود پرسید آیا می‌تواند او را نجات دهد.

موسائف ماجرا را این‌گونه به یاد می‌آورد: «او می‌خواست زنده بماند؛ نمی‌خواست بمیرد.» سپس کاپیتان از او خواست که اگر زنده نماند، پیامی به فرزندانش برساند.

«و من به او گفتم: “خدا با توست، دعا کن. همه‌چیز درست می‌شود. ما کنارت هستیم.”»