تیم ملی فوتبال اسپانیا قهرمان جام جهانی شد

ایست رادرفورد / خبرگزاری آسوشیتدپرس

نخستین گل فران تورس (Ferran Torres) در جام جهانی امسال، مهم‌ترین گل زندگی او بود؛ گلی که اسپانیا را بار دیگر به قله فوتبال جهان رساند.

تورس که مانع از کسب دومین قهرمانی پیاپی لیونل مسی شد، پس از ورود از روی نیمکت ذخیره‌ها در دقیقه ۱۰۶ گلزنی کرد. تورس روی یک توپ برگشتی و سرگردان در محوطه جریمه به‌موقع واکنش نشان داد و با ضربه پای چپ خود توپ را درست زیر تیر افقی دروازه جای داد.

تورس پس از بازی گفت: «این گلی بود که ۴۷ میلیون نفر آن را به ثمر رساندند»؛ اشاره‌ای به جمعیت اسپانیا. شاید واقعاً آن گل را آنها نزده باشند، اما بدون تردید این گل برای آنها بود.

این دومین قهرمانی اسپانیا در جام جهانی است؛ جامی که به قهرمانی این کشور در سال ۲۰۱۰ اضافه شد. و پس از این نمایش مقتدرانه، دیگر تردیدی باقی نمانده که مرکز ثقل فوتبال جهان اکنون کجاست.

اسپانیا در هشت مسابقه این تورنمنت تنها یک گل دریافت کرد و رکورد کمترین گل خورده توسط یک تیم قهرمان در تاریخ جام جهانی را به ثبت رساند. همچنین این عنوان قهرمانی، در کنار قهرمانی تیم ملی زنان اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۳، باعث شد این کشور اروپایی نخستین کشوری باشد که هم‌زمان عنوان قهرمانی جهان در بخش مردان و زنان را در اختیار دارد.

مسی که پس از دریافت مدال نایب‌قهرمانی اشک می‌ریخت و به سوی هواداران آرژانتین در سکوها خیره شده بود، گفت: «ناراحتم. راستش را بخواهید، آنها تیم بهتری بودند.»

فران تورس، بازیکن شماره ۷ اسپانیا، در حال جشن گرفتن اولین گل خود در فینال جام جهانی ۲۰۲۶ /عکس از آسوشیتدپرس/خولیو کورتز

نتیجه مسابقه نشان می‌دهد بازی نزدیک بوده است، اما واقعیت این بود که تنها یک تیم بر جریان مسابقه تسلط داشت: اسپانیا

اسپانیا پیش از آنکه آرژانتین ـــ که به‌شدت به دنبال گل تساوی بود ـــ نخستین شوت خود را در نیمه دوم وقت‌های اضافه ثبت کند، ۲۰ ضربه به سمت دروازه زده بود. اسپانیا همچنین ۹ کرنر از ۱۰ کرنر نخست بازی را به دست آورد و تنها ۱۲ مهار امیلیانو مارتینس، دروازه‌بان آرژانتین ـــ که رکورد جدیدی برای فینال جام جهانی محسوب می‌شود ـــ به قهرمان سال ۲۰۲۲ این فرصت را داد که برای دومین قهرمانی متوالی تلاش کند.

شکست‌ناپذیر در ۳۸ مسابقه

تیم ملی فوتبال اسپانیا در ۳۸ مسابقه اخیر خود شکست‌ناپذیر بوده است؛ ۲۹ پیروزی و ۹ تساوی. این تیم همچنین به تنهایی صاحب طولانی‌ترین رکورد شکست‌ناپذیری در میان تیم‌های اروپایی شده است. ایتالیا بین اکتبر ۲۰۱۸ تا سپتامبر ۲۰۲۱ در ۳۷ مسابقه متوالی (۲۸ برد و ۹ تساوی) شکست نخورده بود تا اینکه اسپانیا به آن رکورد پایان داد.

در بیش از دو سال گذشته نیز هیچ تیمی موفق به شکست اسپانیا نشده است؛ حتی لیونل مسی. تیم آرژانتینی که در این جام جهانی بارها با بازگشت‌های دیرهنگام خود شناخته شده بود، این بار پاسخی برای برتری حریف نداشت.

حدود چهار دقیقه مانده به پایان مسابقه، مسی یک ضربه کرنر ارسال کرد و توپ پس از برخوردی خوش‌شانس به سمت جولیانو سیمئونه، بازیکن ذخیره آرژانتین، رفت؛ اما او توپ را با ضربه‌ای بلند از بالای دروازه به بیرون فرستاد و پس از آن با ناباوری دستانش را بر سر گذاشت.

تورس،‌بازیکن شماره ۷ اسپانیا گفت: «وقتی مسی در آن سوی میدان باشد، طبیعی است که استرس داشته باشید. اما در نهایت همه چیز به خودمان بستگی داشت. ما همیشه فوتبال خودمان را بازی می‌کنیم و بار دیگر هم این موضوع را نشان دادیم.»

این پیروزی باعث شد لوئیس دلافوئنته، سرمربی ۶۵ ساله اسپانیا، به مسن‌ترین مربی تاریخ تبدیل شود که تیمی را به قهرمانی جام جهانی رسانده است.

دلافوئنته گفت: «ما قهرمان جهان هستیم. این یک موفقیت جمعی بود و با هم به این جایگاه رسیدیم.»

پس از سوت پایان مسابقه، درگیری‌ها و هل دادن‌های مختصری میان بازیکنان دو تیم رخ داد که به سرعت کنترل شد. در حالی که بازیکنان اسپانیا جشن قهرمانی خود را آغاز کرده بودند، بسیاری از بازیکنان آرژانتین با ناباوری روی چمن نشسته بودند.

در نهایت آرامش برقرار شد و دقایقی بعد بازیکنان اسپانیا در دو صف ایستادند تا نوعی دالان افتخار برای بازیکنان آرژانتین تشکیل دهند؛ دالانی که آنها از میان آن عبور کردند تا برای دریافت مدال‌های نایب‌قهرمانی روی سکو بروند.

انزو فرناندس در وقت‌های تلف‌شده نیمه دوم پس از دریافت دومین کارت زرد از زمین اخراج شد و به این ترتیب آرژانتین مجبور شد دقایق پایانی مسابقه را با ۱۰ بازیکن به پایان برساند. فرناندس به دلیل خطایی خشن که باعث شد پائو کوبارسی، مدافع اسپانیا، در هوا به‌شدت سرنگون شود، کارت زرد دریافت کرد و داور بی‌درنگ کارت را از جیب خود بیرون آورد.

آخرین بازی بزرگ‌ترین جام جهانی تاریخ

این مسابقه، صد و چهارمین و آخرین بازی بزرگ‌ترین جام جهانی تاریخ بود؛ رقابتی ۴۸ تیمی که در ایالات متحده، کانادا و مکزیک برگزار شد. از آنجا که تعداد مسابقات این دوره از تمامی ادوار پیشین بیشتر بود، طبیعی بود که تعداد گل‌ها نیز از همه جام‌های جهانی گذشته فراتر برود؛ بیش از ۳۰۰ گل، یعنی نزدیک به سه گل در هر مسابقه.

البته به‌جز زمانی که اسپانیا در زمین حضور داشت.

برنامه اسپانیا ساده و بی‌نقص بود: تا حد امکان مالکیت توپ را در اختیار بگیرد و کوچک‌ترین فرصت را از حریفان سلب کند.

و این برنامه تا آخرین لحظه جواب داد.

لیونل اسکالونی، سرمربی آرژانتین، گفت: «غم و اندوه وجود دارد، اما در عین حال می‌دانیم که هرچه در توان داشتیم ارائه کردیم. می‌توانم درباره مسیری که ما را به اینجا رساند حرف‌های زیادی بزنم، اما فایده‌ای ندارد. من تا ابد قدردان این بازیکنان خواهم بود؛ آنها تا آخرین لحظه جنگیدند. تیم مقابل بهتر بود.»

اسپانیا در حالی پا به این تورنمنت گذاشت که یکی از مدعیان اصلی قهرمانی به شمار می‌رفت و کاملاً باور داشت که می‌تواند به سلطه آرژانتین (قهرمان جام جهانی قطر) پایان دهد.

اما برای تحقق این هدف، باید از سد بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال ـــ یا دست‌کم یکی از بزرگ‌ترین‌ها ـــ عبور می‌کرد.

پایان دوران حضور مسی

مسی اکنون ۳۹ ساله است و همه نشانه‌ها حاکی از آن است که ستاره اینتر میامی به پایان دوران حضورش در تیم ملی نزدیک شده است. نشانه‌هایی نیز در این زمینه وجود داشته؛ از جمله زمانی که خود مسی سال گذشته اعلام کرد دیدار خانگی مرحله مقدماتی جام جهانی برابر ونزوئلا، آخرین مسابقه رسمی او با پیراهن آرژانتین در خاک کشورش خواهد بود.

او همان شب گفته بود: «در این زمین اتفاقات زیادی را تجربه کرده‌ام؛ هم خوب و هم بد. اما چیزهای خوب را با خودم خواهم برد.»

و در دوران مسی، اتفاقات خوب کم نبود؛ در واقع، لحظات درخشان فراوانی وجود داشت.

قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۲ بی‌تردید در صدر این فهرست قرار دارد. مدال طلای المپیک ۲۰۰۸ پکن نیز از جمله افتخارات اوست. دو عنوان قهرمانی کوپا آمه‌ریکا، نخست در سال ۲۰۲۱ و سپس در سال ۲۰۲۴. او همچنین در بازه‌ای ۱۹ ساله، ۱۶ بار عنوان بهترین بازیکن سال آرژانتین را به دست آورد؛ افتخاری که از دوران نوجوانی آغاز شد و تا اواخر دهه سوم زندگی‌اش ادامه یافت.

او اسطوره‌ای در دنیای فوتبال و در سراسر جهان است. اما روز یکشنبه، اسپانیا تیم برتر میدان بود.

دلافوئنته گفت: «با بازیکنانم صحبت کردم و آنها گفتند: “ببینید مربی، ما همه چیز را برده‌ایم. همه چیز را برده‌ایم.” و این واقعاً زیباست.»

جذابیت این رویداد تنها به فوتبال محدود نمی‌شد. برای نخستین بار در تاریخ فیفا، در بین دو نیمه مسابقه برنامه ویژه‌ای برگزار شد. همچنین شمار زیادی از چهره‌های مشهور دنیای سینما، موسیقی و ورزش در ورزشگاه حضور داشتند؛ از جمله برد پیت، تام کروز، مت دیمون، کیلین مورفی، دنیل کریگ، استیفن کری، ویکتور ومبانیاما، شای گیلجس-الکساندر، جیلن برانسون، کوین دورنت، سرنا ویلیامز، کارلوس آلکاراس، دیوید بکام، زین‌الدین زیدان و ده‌ها چهره سرشناس دیگر.

آنها برای تماشای یک نمایش آمده بودند؛ همان‌طور که ۸۰ هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه و شاید نزدیک به دو میلیارد بیننده در سراسر جهان نیز برای همین آمده بودند.

اسپانیا ناامیدشان نکرد.

از زمان قهرمانی‌های پیاپی برزیل در سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲، هیچ تیمی نتوانسته بود دو جام جهانی مردان را پشت سر هم فتح کند و اسپانیا اجازه نداد آرژانتین به این دستاورد برسد.

اسکالونی در پایان گفت: «ما در پیروزی باوقار رفتار می‌کنیم و باید در شکست نیز باوقار باشیم.»