بیانیه انجمن «زن، زندگی، آزادی» در آلمان در حمایت از اعتصابکنندگان زندان قزلحصار
بیانیه انجمن «زن، زندگی، آزادی» در آلمان
در حمایت از اعتصابکنندگان زندان قزلحصار و کارزار «سهشنبههای نه به اعدام در زندان های ایران»
امروز نهمین روز اعتصاب غذای زندانیان بخش دو زندان قزلحصار است؛ زندانیانی که در اعتراض به خطر اجرای احکام اعدام و بیپاسخ ماندن مطالباتشان، جان و سلامت خود را به آخرین ابزار دادخواهی تبدیل کردهاند.بخشی از زندانیان با دوختن لب هایشان نلاش بر این دارند که جلوی اعدام هم بندان اشان را بگیرند
اعتصاب غذا انتخابی عادی نیست؛ فریاد خاموش انسانهایی است که احساس میکنند راههای قانونی، رسانهای و انسانی برای رساندن صدایشان بسته شده است. هنگامی که یک زندانی از غذا میگذرد و سلامت خود را به خطر میاندازد، در حقیقت از جامعه و وجدانهای بیدار میخواهد که صدای او را پیش از آنکه دیر شود، بشنوند.
همزمان، کارزار «سهشنبههای اعتراضی نه به اعدام» یکصدوسیامین هفته خود را پشت سر میگذارد. بر اساس گزارشهای منتشرشده، این حرکت اعتراضی مسالمتآمیز اکنون در بیش از ۵۹ زندان ادامه دارد و زندانیان هر سهشنبه با شعارهای «نه به اعدام» و «اعدام را متوقف کنید»، مخالفت خود را با مجازات مرگ اعلام میکنند.
تداوم این کارزار در دهها زندان، نشاندهنده شکلگیری صدایی مشترک در دفاع از حق حیات، کرامت انسانی و برخورداری از دادرسی عادلانه است. این اعتراض تنها به چند زندانی یا چند پرونده محدود نمیشود؛ بلکه به بنیادیترین حقوق انسانها مربوط است.
پشت هر دیوار زندان، انسانی با خانواده، خاطره، امید و حق زندگی حضور دارد. هیچ اتهام یا حکمی نباید موجب نادیده گرفتن کرامت انسانی فرد شود. همه زندانیان، فارغ از اتهام و موقعیت قضایی خود، باید از حق دسترسی به وکیل مستقل، مراقبت پزشکی مناسب، ارتباط با خانواده و امکان دفاع مؤثر و عادلانه برخوردار باشند.
اعدام مجازاتی غیرقابل بازگشت است. پس از اجرای چنین حکمی، هیچ بازنگری قضایی، عذرخواهی یا جبرانی نمیتواند جان ازدسترفته را بازگرداند. هرگونه اشتباه، نقص در روند دادرسی یا محرومیت متهم از حقوق دفاعی، میتواند به فاجعهای جبرانناپذیر منتهی شود.
اعدام تنها زندگی یک فرد را پایان نمیدهد؛ خانوادهای را داغدار، کودکانی را با زخمی ماندگار روبهرو و جامعهای را گرفتار چرخهای تازه از خشونت و اندوه میکند. هیچ مادری نباید در انتظار خبر اجرای حکم فرزندش زندگی کند و هیچ کودکی نباید با خاطره اعدام یکی از عزیزانش بزرگ شود.
انجمن «زن، زندگی، آزادی» در آلمان، ضمن اعلام همبستگی با زندانیان اعتصابکننده در زندان قزلحصار و همراهی با کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، خخواهان رسیدگی فوری و مسئولانه به وضعیت جسمی اعتصابکنندگان و قطع فوری اعدام ها است .
ما از مسئولان میخواهیم:
وضعیت سلامت زندانیان اعتصابکننده را فوراً و بهطور جدی بررسی کنند؛ امکان دسترسی آنان به پزشک و وکیل مستقل را فراهم آورند؛ خانوادههایشان را بدون مانع از وضعیت جسمی آنان مطلع سازند؛ مطالبات زندانیان را بهصورت شفاف و مسئولانه بررسی کنند؛ و اجرای تمامی احکام اعدام را متوقف سازند.
مسئولیت حفظ جان و سلامت زندانیان بر عهده نهادها و مسئولانی است که آنان را در بازداشت نگه میدارند. بیتوجهی به شرایط جسمی اعتصابکنندگان و نادیده گرفتن مطالبات آنان میتواند پیامدهایی جبرانناپذیر به همراه داشته باشد.
ما همچنین از سازمانهای بینالمللی، نهادهای حقوق بشری، رسانهها، فعالان مدنی، وکلا، پزشکان، نویسندگان، هنرمندان و همه انسانهای آزاده میخواهیم در برابر این وضعیت سکوت نکنند و صدای زندانیان اعتصابکننده و خانوادههای نگران آنان را بازتاب دهند.
سکوت، رنج زندانیان را از میان نمیبرد؛ تنها آن را از نگاه جامعه پنهان میکند. امروز باید پیش از آنکه جان انسانی از دست برود، پیش از آنکه خانوادهای داغدار شود و پیش از آنکه امکان هرگونه دادخواهی و بازنگری از میان برود، مسئولانه سخن گفت و اقدام کرد.
▪️ما خواهان عدالتیم. نه گرفتن جان انسانها.
▪️ما خواهان مرگ نیستیم؛ از زندگی، کرامت انسانی و حق حیات دفاع میکنیم.
▪️جامعهای انسانی و قدرتمند است که حقوق ضعیفترین، بیصداترین و محبوسترین افراد خود را نیز به رسمیت بشناسد.
▪️امروز روشن و قاطع اعلام میکنیم.
▪️زندانی، پیش از هر عنوان و اتهامی، یک انسان است.
▪️کرامت انسانی قابل تعلیق نیست.
▪️حق برخورداری از وکیل و دادرسی عادلانه قابل چشمپوشی نیست.
▪️حق حیات، بنیادیترین حق هر انسان است.
▪️اعدامها را در سراسر ایران متوقف کنید.
▪️صدای زندانیان اعتصابکننده را بشنوید؛ پیش از آنکه دیر شود.
انجمن «زن، زندگی، آزادی» در آلمان
فرانکفورت ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۶
