ازم نخواه برم از این خاک / شروین حاجی‌پور

«آشغال»

من اون آشغالم که هیچ‌جا آشنا نداشت که
سند نذاشتن توی پاسگاه براش که
میکنه هر چی تلاش بازم
نداره رنگی حناش
من اونم که ازتون دلش خونه
نمک ریخته شکسته نمکدونش
من اونم که هر کی که عاشقم شد یا
دیوونس یا که ...

من اونم که گذاشتین یک روز کنارش
نداره حتی واسه خوندن اجازه
اونی که میخواست اینجا بمونه
اما خندیدین هر روز به حالش
من اونم که مامانو تنها نذاشت که
مونده هنوز پای خاطره‌هاش که
اصن یه روز همتون برین
این آشغال میمونه این شهرو بسازه

ازم نخواه برم از این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران
ازم نخواه برم از این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران

تو رو استیج بودیو من تو دادگاه
تورو گردن گرفت صد تا آشنا
منو انداختنم سطل آشغال
ما باهم فرق داریم
آره فرق داریم
ولی موندم نشه دست تنها شی
موندم نری نگی جا زد جایی
من خوبم با تنهایی
فقط خواستم حال شهرم خوب باشه
اونکه فک میکنه دشمنه دوست یاشه
اینجا کسی مارو دوست نداشت
ولی خدا ما آشغالاهم دوست داره

ازم نخواه برم از این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران
ازم نخواه برم از این خاک
هر جا برم دلم همینجاست
من سر قولم هستم
پای حرفشه پسر ایران