عامل اصلی جنگ، رهبر معدوم است
عبدالله ناصری
حملات اسرائیل و آمریکا محکوم است، ولی…
این عبارات ذیل از برادر و دوست عزیز مجاهدم، دکتر اردشیر امیرارجمند، است در آغاز جنگ پیشین:
«حمله رژیم جنایتکار اسرائیل به ایران، وفق منشور ملل متحد، نقض تمامیت ارضی ایران و جنایت بینالمللی است. ایران و ایرانی در مقابل تجاوز سر فرود نخواهد آورد. مبارزه با استبداد داخلی و ادامه آن نباید تجاوز به کشورمان را تحت هیچ عنوانی و به هیچ مقداری توجیه کند.»
نوشته حکیمانه و صریح بالا نشان میدهد در منطق “جنبش سبز” هر پدیداری، فارغ از احساس و عصبیت فردی، تحلیل میشود. این نگاه در جنگ دوم فعلی نیز جاری است.
نگارنده هم با این منطق همدل بوده و تجاوز دو دولت اسرائیل و آمریکا به خاک ایران را محکوم میکند. ولی هیچ خردمندی نیست که باور نکند عامل اصلی این جنگ، مثل جنگ دوازدهروزه، رهبر معدوم جمهوری اسلامی است. در جنگ قبلی خطاب به همین عامل جنگ نوشتم:
“از جرم و جفاجویی، چون دست نمیشویی؟
بر روی بزن آبی، میقات صلا آمد
زین قبله به یاد آری چون رو به لحد آری
سودت نکند حسرت آنگه که قضا آمد”
اکنون او در پی هلاکت خود، ایران را به استهلاک شدید روزانه کشانده است و کارگزاران لرزان و ترسان حکومت، فرزندش را به جانشینی وی برگزیدهاند. انتظار «پایان جنگ» در کوتاهترین زمان، دور است. انتخاب مجتبی خامنهای به معنای حکومت نظامیان در ایران است.
تنها راه مقابله با آن، شروع دوباره انقلاب ملی در سراسر ایران است که البته زمان آن نرسیده است؛ یا اعلام رفراندوم فوری با نظارت بینالمللی درباره شکل حکومت آینده ایران. دغدغه اصلی تمام ایراندوستان ایرانی آن است که نبرد جاری، مثل جنگ هفت اکتبر، فرسایشی شود. در آن جنگ «غزهسوز»، تحلیل غالب آن بود که چندروزه است، ولی دراز شد.
اگر کارزار فعلی کوتاهمدت نباشد (که احتمال آن زیاد است)، علاوه بر حذف جمهوری اسلامی، ایران را خواهد سوزاند. ایران کاملاً سوخته مطلوب هیچ سلیقه سیاسی نیست. مقصودم اینکه همین حکومت نامشروع و غیرمقبول باید برای حفظ سرزمین ملت، دستان تسلیم را به ابرقدرت جهان نشان دهد.
شاید بعضی از خوانندگان محترم نگارنده را یک «پفیوز سیاسی» قلمداد کنند. آنان باید راهکار دیگری برای نجات ایران ارائه کنند. مسیر پیشنهادی مهندس موسوی که در سطور بالا نشان دادم، بهترین راه حفظ ایران سکولار است.
