حذف قاتِلِوحشی، امیدآفرین است
عبدالله ناصری
حذف قاتِلِ وحشیِ وحشی، امیدآفرین است
انقلاب ملی ایرانیها در دیماه ۱۴۰۴ بدون تردید مثل همهی جنبشهای قبلی، نقطهی عطفی در تاریخ جمهوری اسلامی و البته به مراتب بزرگتر بود. گسترش این انقلاب در ایران زمین و نوع مقابلهی حکومت سیاهِ “نامشروع” با آن و همچنین تنوع شعارهای مردم، از نظر نگارنده، در تاریخ ایران معاصر همتا ندارد. فارغ از تآثیرگذاری این یا آن فرد در هدایت این انقلاب ملی، پیوست آن به اعتصابهای بازاریان و “اهل پیشه” در سراسر کشور، اصالت و ملی-میهنی بودن آن را در تاریخ و جهان ثبت و سند کرد.
پیشتر و مکرر از ناهمدلی خودم با آقای رضا پهلوی نوشتهام ولی در برابر تصميم و ارادهی اکثر (۵۰٪ + یک) مردم تسلیم خواهم بود. همانطور که اکثر سیاستورزان باتجربهی داخل و خارج ایران، گفتهاند حملهی خارجی و سلطنت نمیتواند دموکراسی و پیرو آن رفاهِ مدرن را به ارمغان آورد. ولی همانطور که بارها نوشتهام نبودِ علی خامنهای در سر قدرت (استعفا، مرگِ طبیعی، قتل) گشایشی در “خواست” مردم است.
اکنون که وی فرماندهی کلانِ کشتار مردانِ جوانِ ایرانی را عهدهدار و هزاران شهید، مجروح و زندانی روی دست ملتِ شریف گذاشتهاست حذف فیزیکی و قتل این مستبد، امید بزرگی در تداوم انقلاب ملی ایران خواهد بود. دقت کنیم نگارنده فقط با یک حملهی نقطهای و هدفمند ارتش آمریکا که با کمترین خسارت، حذف قاتلِ وحشی وحشی ایران را ادا کند موافقت دارم. برای این بندهی کنشگر مخالف قدیمی حکومت دینی، ثبت جملهی احساسی اخیر سخت بود ولی تکلیف خود دانستم تا از درون اغلب ایرانیها مخصوصا جوانان پرده بگیرم.
این یادداشت در یکشنبه شب(۲۸ دیماه) ساعت ۲۲ نوشته شد.
منبع تلگرام نویسنده
(یادداشت بالا روز ۲۸ دیماه نوشته شده، اما به دلیل قطعی اینترنت در ایران روز ۵ بهمن ماه / ۲۵ ژانویه در تلگرام نویسنده منتشر شده است)
