اتفاقی که همه منتظرش بودند بالاخره افتاد

اتفاقی که همه، هم مردم و هم حکومت، دو سال منتظرش بودند بالاخره افتاد. خشم و استیصال طاقت مردم را تمام کرد و به خیابان آمدند. خیزش مردم در فقیرترین بخش‌های ایران شدیدتر از جاهای دیگر است. مردمی که هر روز وضعشان بدتر می‌شود و مقصر وضعیتشان را به‌حق سیاست‌های حکومت و فساد آن و تبعیض نهادینه‌شده در ساختارش می‌دانند و برای تمام‌کردن این وضع به خیابان آمده‌اند. حکومت هم که نه توان و لیاقت تغییر شرایط را دارد و نه بعد از آبان ۹۸ مردم اساساً به حرفش گوش می‌دهند. بنابراین مثل همه این سال‌ها سرکوب می‌کند.

اتفاقاً در مناطق محروم‌تر شدت سرکوب حکومت هم بیشتر است. در جاهایی که شاید خیلی‌هایمان اسمشان را هم نشنیده‌ایم صدها نفر به خیابان می‌آیند و ماموران به سمتشان شلیک می‌کنند. حتی وقتی مجروحان را به بیمارستان می‌برند ماموران به بیمارستان هجوم می‌برند تا آنها را با خود ببرند.

هر روز اسم جدیدی از کشته‌ها در شهرهای اغلب کوچک منتشر می‌شود؛ ملکشاهی، ازنا، مرودشت، فولادشهر، همدان، قم، هرسین، نورآباد، ... خشم روی خشم تلنبار می‌شود. آخر این ماجرا هرچه باشد، یک چیز روشن است. اکثریت مردم از قشرهای مختلف به این نتیجه رسیده‌اند که با ادامه این حکومت فقط وضعشان روزبه‌روز بدتر می‌شود و محروم‌ترین آنها حاضرند جانشان را هم به خطر بیندازند تا این وضع را تمام کنند. اصل همین خواست مردم و حمایت از آن است؛ به‌خصوص حمایت از اصلی‌ترین و بلندترین شعارشان که «مرگ بر دیکتاتور» است.

روشن است که نسبت به سه سال پیش عده بیشتری از مردم راه حل را آمدن پهلوی (احتمالا بعد از بمباران خارجی) می‌دانند. گرچه تا زمانی که نظر مردم را در یک انتخابات آزاد نشنویم، نمی‌توانیم بدانیم چه کسری از مردم طرفدار کدام ایده‌ها هستند.

طبعا من با این راه همدلی ندارم. پهلوی، هم به گواه نظرات و عملکرد افرادی که این سال‌ها جزو نزدیکترین مشاورانش هستند و هم به گواه متنی که خودش به عنوان برنامه دوره گذار منتشر کرده، به احتمال زیاد یک حکومت فردی و احتمالاً استبدادی دیگر را حاکم خواهد کرد (البته با مختصاتی متفاوت با حکومت فعلی) و کماکان قدرت در دست گروه محدودی خواهد ماند و مخالفان سرکوب خواهند شد. با تمرکز قدرت، طبعاً فساد هم در ابعاد و اشکالی دیگر ادامه پیدا خواهد کرد.

البته این را هم بگویم که به نظر من به قدرت رسیدن پهلوی در آینده نزدیک نامحتمل است. خود طرفداران پهلوی هم می‌دانند و بعضا می‌گویند که بدون حمایت امریکا امکان آمدن به ایران ندارند و با توجه به استراتژی امنیتی جدید امریکا که تمرکز بر امریکای لاتین و تا حد امکان خروج از بخش‌های دیگر دنیاست، بعید می‌دانم این اتفاق دست‌کم به‌زودی بیفتد.

در هر حال من که خودم را مخالف استبداد در هر شکلش می‌دانم و فکر می‌کنم برای حل‌شدن مشکلاتمان از اقتصاد گرفته تا آزادی و رشد و رفاه و آب و برق و هوا و ... باید سعی کنیم مناسبات سیاسی در کشور را دموکراتیک کنیم تا قدرت راحت‌تر بچرخد و افراد شایسته امکان رشد و رسیدن به مقامات بالا را داشته باشند. تلاشی که از پیش از مشروطه شروع شده و احتمالا تا همیشه ادامه خواهد داشت و همیشه قدم‌هایی به جلو و عقب برخواهیم داشت.

امیدوارم در آینده نزدیک بتوانیم در فضایی آزاد برای انتخاب نوع حکومت و افرادی که قرار است در راس باشند پای صندوق برویم.

تلگرام نویسنده