تورکمنهای دمکرات ایران: جنگ، تفاهمنامه و مردم
تورکمنهای دمکرات ایران: جنگ، تفاهمنامه و مردم
اکنون شاهد پایان جنگ و دستیابی دولتهای جمهوری اسلامی و آمریکا به یک تفاهم نامه هستیم. ما از پایان جنگ و صلح استقبال می کنیم.
در کوتاه مدت حکومت جمهوری اسلامی میتواند با اطمینان بیشتری به بقای خود بیندیشد. امروز حکومت اسلامی با اعتماد به نفس بیشتری در مذاکرات با آمریکا حضور دارد. هرچند جنگ زخم های عمیقی بر پیکره این حکومت وارد کرده است، اما حکومت توانست با چنگ و دندان از بقای خود دفاع کند و در این مسیر حتی به اقدامات ماجراجویانه و خطرناکی از جمله حملات نظامی به کشورهای همسایه دست بزند.
حکومت جمهوری اسلامی با بهره گیری از فضای جنگ و تحریک احساسات ملی، کوشید حمایت بخشی از جامعه را بسود خود مصادره کند. اما این حکومت مشروعیت سیاسی خود را از دست داده است. امروز شکاف عمیق و خونین میان مردم حکومت شکل گرفته است.
حکومت اسلامی با تمام توان از حفظ حزب الله، بعنوان مهمترین متحد منطقه ای خود دفاع می کند و در تفاهم نامه نیز آنرا گنجانده است. همین موضوع یکی از محورهای تنش در مذاکرات بوده است. سیاست های دولت اسرائیل که خود را بازیگر اصلی تحولات منطقه می داند، چه با حمایت دولت ترامپ و چه بدون آن، بر اجرای سیاست خلع سلاح حزبالله اصرار دارد. از سوی دیگر، تا زمانی که حزبالله راهبرد نظامی خود را به فعالیتی صرفاً سیاسی تغییر ندهد، سایه جنگ، ناامنی و رنج همچنان بر سر مردم لبنان باقی خواهد ماند.
جامعه مدنی و اپوزیسیون داخل کشور در پی جنگ آسیب های جدی دیده و در طول این دوره بخش مهمی از توان سازمان دهی فعالیتهای صنفی، مدنی و سیاسی خود را از دست داده است. پایان جنگ میتواند مجدد مجددا عاملیت مردم ایران را در تحولات اجتماعی گسترش دهد.
اپوزیسیون خارج از کشور از بازندگان اصلی این جنگ بوده و با شکاف های جدی روبرو شده است. هواداران پهلوی با حضور گسترده در خیابان ها، با تمامیت خواهی و سر دادن شعارهایی مانند “سلام عمو ترامپ” و “سلام عمو بی بی” به تشدید اختلافات درونی اوپوزیسیون دامن زدند. در مقابل نیروهای جمهوریخواه و طیف چپ نیز بدلایل متفاوت از جمله اختلافات سیاسی، تشکیلاتی و ایدئولوژیک در وضعیت پراکندگی و نوعی انسداد سیاسی قرار داشتند. اوپوزیسیون خارج از کشور نتوانست در فرایند مذاکرات هیچ نقشی داشته باشد.
گروه های اتنیکی مانند کوردها و بلوچ ها، بواسطه رابطه ارگانیک با جوامع خود در داخل کشور توانستند در آن دوره حساس با هوشیاری بیشتری عمل کرده و از گرفتار شدن در دام نیروهای جنگ طلب خارجی فاصله گیرند.
سخن پایانی، این جنگ و تفاهم نامه محصول تصمیم و عملکرد دولت های درگیر و جنگ افروز بوده و مردم هیچ نقشی در شکلگیری آن نداشتهاند. در این جنگ و در ادامه آن هدف حکومت حفظ بقا خود بوده است و میکوشد این وضعیت را نشان “پیروزی” در برابر آمریکا و اسرائیل معرفی کند. حکومت به احتمال زیاد در سیاست خارجی ناگزیر به عقب نشینی شده و هم زمان در داخل کشور، سیاستهای سخت گیرانه تری را در پیش خواهد گرفت. گسترش اعدام ها، سرکوب تجمع اعتراضی زنان بلوچ، اعتراضات کشاورزان تورکمن به قیمت پائین غلات و عدم پرداخت بموقع آن و اعتراضات آنان نمونه های آن است.
امروز زمان آن فرارسیده است که همه نیروهای آزادیخواه، کثرت گرا و عدالت جو حول شعاری مشترک گردهم آیند، از حذف یکدیگر دست بردارند، از نگاه سیاه و سفید فاصله گرفته و همراه با مردم بوده و صدای مردم رنجدیده را رساتر سازند.
تورکمن های دمکرات ایران
یکشنبه ۷ تیر ۱۴۰۵
