نام رمز: ۶۰ / یدالله کریمی پور

​چه توافقی انجام شود و چه نشود، قرار نیست تا پایان ژوئیه (مرداد) امسال، دونالد ترامپ جنگی بزرگ علیه ایران تدارک ببیند. برعکس، هیچ توافق و معاهده‌ای نیز پس از امردادماه، بدون به نتیجه رسیدن تکلیف نهایی این کشمکش، منعقد نخواهد شد. نام رمز این چرخه فرساینده و سرنوشت‌ساز، «شصت» است؛ شصت روز فرصت حیاتی برای به نتیجه رسیدن دو دور جنگ پیشین ( ۱۲ روزه و ۳۹ روزه) است.

​ولی چرا شصت روز؟!! شش دلیل استراتژیک، لجستیکی و اقلیمی،این بازه زمانی و تاخیر تعمدی را تعریف می‌کند:

​۱- از ۲۱ خرداد تا ۲۸ تیر (۱۱ ژوئن تا ۱۹ ژوئیه)، تمام توجه و افکار عمومی جهان معطوف به برگزاری و پایان جام جهانی فوتبال خواهد بود؛ بازه‌ای که در آن تمرکز رسانه‌ای و اتمسفر جهانی مانع از شکل‌گیری یک نبرد فراگیر و کلاسیک خواهد بود.

۲- حداکثر ظرف مدت ۶۰ روز، ذخایر استراتژیک انرژی در بیشتر کشورهای بزرگ مصرف‌کننده، به‌ویژه قطب‌های اقتصادی مانند هند و چین به نقطه بحرانی خود نزدیک می‌شود. با تخلیه این ذخایر، بار دیگر امنیت و مهار شدت بحران در تنگه هرمز به اولویت نخست اقتصاد بین‌الملل بدل خواهد شد.

​۳- این فرجه ۶۰ روزه، فرصت تنفس کلیدی است تا اعضای ناتو و دیگر متحدان منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای آمریکا بتوانند در ارتباط با شیوه برخورد با بحران تنگه و سناریوهای جنگ، به یک استراتژی، رویه و نتیجه مشترک دست یابند.

​۴- خرداد تا مرداد، گرم‌ترین و طاقت‌فرساترین برهه زمانی در منطقه است. دمای بالای ۵۰ درجه و رطوبت شدید، کارایی تسلیحات پیشرفته، سیستم‌های خنک‌کننده رادارها و توان فرسايش نیروی انسانی را به شدت کاهش می‌دهد. این تاخیر، خریدن زمان برای عبور از این پیک فرساینده جوی است.

​۵- آغاز یک رویارویی تمام‌عیار نیازمند زنجیره تامین و لجستیک فوق‌العاده سنگینی است. این بازه ۶۰ روزه، پوشش و فرصت طلایی را برای «بازآرایی بی‌سروصدا» و چیدمان ادوات نظامی در پایگاه‌های منطقه‌ای فراهم می‌کند.

​۶- تابستان امسال فصل جابجایی قدرت یا تثبیت کابینه‌ها در برخی کشورهای غربی است. واشنگتن در این ۶۰ روز، زمان لازم را برای چانه‌زنی‌های پشت پرده دیپلماتیک جهت سهم‌خواهی یا تقسیم هزینه‌های یک جنگ احتمالی با متحدان خود در اختیار خواهد داشت.

​ افق پیش‌رو

​بنابراین، «نام رمز ۶۰» صرفاً یک عدد در تقویم نیست؛ بلکه کانال‌کشی هوشمندانه‌ای از یک هندسه سیاسی-نظامی است که در آن تمام متغیرهای بین‌الملل به هم گره می‌خورند.

​این شصت روز، حکم آرامش پیش از توفان و فرصت نهایی برای چیدمان مهره‌ها را دارد. با پایان یافتن جام جهانی در پایان تیرماه، همزمان با خالی شدن زرادخانه‌های انرژی شرق، عبور از اوج گرما و همگرایی اتاق‌های فکر غرب، جهان پس از امرداد وارد فاز جدیدی خواهد شد. فازی که در آن، یا فرمول جدیدی برای مهار بحران زاده می‌شود، یا اینکه با گذر از این ضرب‌الاجل ۶۰ روزه، آتش این کشمکش دامن‌گیر امنیت بین‌الملل خواهد شد؛ چرا که پس از این تاریخ، دیگر هیچ‌یک از طرفین ابزار، بهانه یا انگیزه‌ای برای به تعویق انداختن کشمکش نهایی نخواهند داشت.

@karimipour_k