قطع اینترنت مهمترین عامل اخراج گسترده خبرنگاران
شادی مکی / فصل۳
جنگ که از یک در وارد کشور شد، بیکاری هم از در دیگری مهمان ناخوانده زندگی مردم شد. خیل تعدیل نیروها و اخراجها، صف طویل درخواست برای برقراری مقرری ناچیز بیکاری، بسته شدن واحدهای اقتصادی بخش خصوصی و نیمه خصوصی همگی سوغات جنگی بود که کوس هولناک آن از ماهها قبل به گوش میرسید.
خانهنشین شدن خبرنگاران و روزنامهنگاران در ایران در وضعیتی رخ داد که چشم بسیاری از رسانهها و خبرنگاران جهان به بحران خاورمیانه و ایرانی که که درست در میانه این بحران قرار دارد دوخته شده و همه به دنبال کسب تازهترین ونابترین خبرها از این شرایط استراتژیک و بحرانی هستند.
حالا خبرنگاران ایرانی که در قلب این حوادث زندگی میکنند و از آن تاثیر و تاثر میپذیرند به جای مخابره تازهترین اخبار این حوادث و قرار گرفتن در جایگاه یکی از مهمترین منابع خبری جهان به شیوهای مضحک و غمانگیز به گوشه بیکاری کشانده شدهاند. بیراه نیست اگر بگوییم که خبرنگاران وابسته به رسانههای مستقل را چنان گرفتار در غم نان و معاش کردهاند که به جای منبع خبر تبدیل به نظارهگران اخبار جنگ شدهاند.
«افشین امیرشاهی، عضو سابق هیئت مدیره و دبیر کنونی کمیته عضوگیری انجمن صنفی روزنامهنگاران استان تهران در این باره توضیح میدهد: در سالهای گذشته بسیاری از رسانهها و روزنامههایی که به بار نشسته بودند، بسته شدند و بسیاری از خبرنگاران و روزنامهنگاران به ناچار دست به مهاجرت زدند، برخی دیگر هم به سایر مشاغل روی آوردند. این درحالی است که اگر رسانهها آزاد و مستقل بودند و میتوانستند صدای جامعه را به راحتی منعکس کنند، قطعا وضعیت بهتری داشتند.
عضو سابق هیئت مدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران تاکید میکند که شهروندان برای آگاهی از اتفاقات رخ داده در کشور در بزنگاهها و حوزههای مختلف باید به رسانهها مراجعه کنند و رسانه ابزاری برای تحقق «حق دسترسی شهروندان به اطلاعات» است: تعدیل نیرو و اخراجهای گسترده در رسانهها و دستمزدهای به شدت پایین اهالی رسانه باعث تضعیف رسانه و درنتیجه تحدید و مخدوش شدن این حق شهروندان میشود.
تضعیف رسانه و اهالی رسانه باعث میشود که اطلاعات به صورت ناقص منتشر شود و شهروندان قادر به داشتن تصویری واقعی از جامعه نباشند، موضوعی که بر آگاهی عمومی جامعه تاثیری منفی بر جای میگذارد.
شهروندان حق اظهارنظر و نقد مسائل جامعه را دارند و رسانه بستر لازم برای رسیدن صدای مردم به گوش مسئولان را فراهم میکند اما رسانهها در این زمینه همیشه با محدودیت مواجه بودهاند، وضعیتی که امروز بدتر هم شده است. در نتیجه این شرایط از یک سو مردم احساس میکنند صدایشان شنیده نمیشود و از سوی دیگر اعتماد اجتماعی کاهش مییابد.
وقتی رسانه تضعیف و خبرنگاران و روزنامهنگاران با حجم وسیعی از تعدیل نیرو مواجه میشوند، این نظارت عمومی هم تضعیف میشود. کاهش شفافیت، کاهش پیگیری مسائل شهروندان، انجام نشدن نظارت عمومی بر نهاد قدرت و تضعیف پیگیری فساد و ناکارآمدی در سطوح مختلف جامعه از تبعات چنین وضعیتی است.
