از آرمان فلسطین، تا سپر اسرائیلی / یدالله کریمیپور
گزارش باراک راوید درباره استقرار سامانه گنبد آهنین و تکنسینهای اسرائیلی در امارات، تنها خبری نظامی نیست؛ اعلام رسمی فروپاشی یک دوران و آغاز دورانی جدید در خاورمیانه است. قدردانی مقام ارشد اماراتی از نتانیاهو بابت ارسال سامانه دفاع آهنین، نشاندهنده سه واقعیت عینی و سخت است که جمهوری اسلامی اکنون با آنها روبروست:
نخست اینکه «تهدید بقا» جایگزین «آرمان فلسطینی» شده است. سالها پنداشته میشد موضوع فلسطین مانع اصلی نزدیکی اعراب و اسرائیل است، ولی حملات موشکی و پهپادی ایران، باعث شده تا ابوظبی امنیت بنادر و آسمان خود را بر همبستگی اسلامی مقدم بشمارد. وقتی سرباز اسرائیلی برای دفاع از خاک یک کشور عربی در برابر ایران مستقر میشود، یعنی تعریف دشمن در منطقه به کلی تغییر کرده است.
دوم، شاید شکست استراتژی «امتسازی» در برابر «دیپلماسی سامانهها» باشد. در حالی که تهران بر نفوذ معنوی و نیروهای همسو با خود و اهدافش تکیه کرده، تلآویو با فروش تکنولوژی پدافندی، خود را به قطعهای جداییناپذیر از پازل امنیتی اعراب تبدیل کرده است. این تشکر نیمه علنی-رسمی، نشان میدهد که دستکم برای بخشی از دولت های عرب، اسرائیل دیگر نه ریشه مشکل، بلکه بخشی از راه حل امنیت ملی برای کشورهای حاشیه خلیج فارس است.
در نهایت، این رخداد یک آلارم استراتژیک است: محاصره امنیتی ایران در حال تکمیل است. حضور نظامی اسرائیل در چند کیلومتری مرزهای آبی ایران، آن هم به دعوت و با قدردانی همسایگان، نشان میدهد که موازنه قوا در حال تغییر به نفع بلوکی است که تکنولوژی اسرائیلی را به عنوان «چسب اتصال» خود پذیرفته است. این واقعیت عینی، محتمل است کارایی ابزارهای سنتی نفوذ ایران را با چالشی بیسابقه روبرو کند.
تلگرام نویسنده
@karimipour_k
