علیرضا جعفری، کودک ۱۱ ساله در ایست بازرسی تهران کشته شد

علیرضا جعفری، کودک ۱۱ ساله، در ۲۰ اسفند ۱۴۰۴، در هنگام حضور در یک ایست بازرسی در تهران در نتیجه حمله پهپادی کشته شده است.

به گزارش رسانه‌های داخلی در ایران از جمله روزنامه همشهری، مادر این کودک ۱۱ ساله گفته که او به همراه پدرش برای فعالیت امنیتی در این ایست بازرسی حضور داشته و در شامگاه ۲۰ اسفند پس از آنکه این ایست بازرسی هدف حمله قرار می‌گیرد، جان خود را از دست می‌دهد.

روزنامه همشهری به نقل از مادر این کودک ۱۱ ساله نوشته که پدر او پیشتر گفته بود به دلیل کمبود نیرو باید علیرضای ۱۱ ساله را با خود ببرد تا برای روزهای آینده هم آماده شود. به گفته این مادر، از کودکان ۱۵ و ۱۶ ساله به شکل گسترده‌ای برای فعالیت امنیتی در ایست‌های بازرسی استفاده می‌شود.

بنا بر اعلام سازمان بسیج فرهنگیان، این کودک ۱۱ ساله «حین خدمت» در یک ایست بازرسی در اتوبان ارتش تهران بر اثر حمله پهبادی جان باخته است.

دادبان پیشتر از کشته شدن دستکم ۵ نوجوان ۱۵ تا ۱۸ ساله در ایست‌های بازرسی در تهران و تبریز خبر داده بود.

از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه، به‌کارگیری کودکان در فعالیت‌های امنیتی و قرار دادن آن‌ها در ایست‌های بازرسی، نقض آشکار اصل حمایت ویژه از کودکان و ممنوعیت استفاده از افراد زیر ۱۵ سال در مخاصمات است. چنین اقدامی، به‌ویژه در شرایطی که این نقاط از اهداف محتمل حملات هستند، به معنای قرار دادن عامدانه کودکان در معرض خطر جدی است. این رفتار صراحتا مصداق جنایت جنگی است، زیرا به‌کارگیری و در معرض خطر قرار دادن کودکان در بستر درگیری‌های مسلحانه به‌صراحت ممنوع شده است.

علاوه بر این، استقرار کودکان در این موقعیت‌ها عملا کارکردی مشابه «سپر انسانی» دارد، زیرا حضور آن‌ها می‌تواند برای کاهش احتمال حمله یا تعدیل آن مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از غیرنظامیان، به‌ویژه کودکان، برای محافظت از اهداف نظامی یا امنیتی، در حقوق بین‌الملل به‌شدت ممنوع است. در نتیجه، این اقدام نه‌تنها نقض جدی قواعد جنگ محسوب می‌شود، بلکه مسئولیت کیفری بین‌المللی برای آمران و عاملان آن به همراه دارد.

دادبان