مشارکت سفیران اروپایی در ایران در یک رویداد تبلیغاتی رژیم ایران؟!

نامه سرگشاده به وزیر امور خارجه و مقام‌های وزارت خارجه آلمان

موضوع: مشارکت سفیران اروپایی در ایران در یک رویداد تبلیغاتی رژیم ایران؟ یعنی نقض نواقص قوانین میثاق های بین‌المللی حقوق بشر

جناب آقای وزیر امور خارجه واده‌فول،
خانم‌ها و اقایان گرامی در بخش خاورمیانه و خاور نزدیک،
خانم‌ها و آقایان گرامی در بخش‌های مسئول امور ایران،

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به‌طور هدفمند سفیران اروپایی را به رویدادی دعوت کرده است که در آن تصاویر و ویدئوهای تولیدشده توسط نهادهای حکومتی به نمایش گذاشته شده‌اند.

این تولیدات  توسط ارگان‌های سرکوبگر رژیم تهیه شده و به‌طور مستند در خدمت تحریف تبلیغاتی اعتراضات سراسری در کشور قرار دارند.

پذیرش دعوت و مشارکت سفیران اروپایی در این رویداد، یک خطای جدی سیاسی و نقض سنگین حقوق بین‌الملل به شمار می‌آید.

بر اساس حقوق بین‌الملل جاری، به‌ویژه در پرتو میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، کنوانسیون اروپایی حقوق بشر و اصول مسئولیت دولت‌ها، کشورها موظف‌اند از حمایت، مشروعیت‌بخشی یا تسهیل نقض‌های شدید حقوق بشر، چه از طریق عمل و چه از طریق رفتار خود خودداری کنند.

مشارکت آگاهانه در یک رویداد تبلیغاتی که توسط وزارت امور خارجه ایران سازمان‌دهی شده است، به‌طور عینی مصداق همدستی سیاسی و حقوقی محسوب می‌شود، زیرا این اقدام:

• در خدمت پنهان‌سازی جنایات سنگین حقوق بشری است،
• تأیید و تقویت فعالانه جابه‌جایی نقش قربانی و عامل جنایت (قربانی‌ـ‌مجرم‌سازی معکوس) را به همراه دارد،
• برای دولت مسئول، مشروعیت بین‌المللی ایجاد می‌کند،
• و عملاً تداوم اقدامات سرکوبگرانه را تسهیل می‌نماید.

شدت این مسئله زمانی دوچندان می‌شود که رژیم ایران همزمان یک قطع تقریباً کامل اینترنت و ارتباطات را اعمال کرده است. میلیون‌ها نفر به‌صورت سیستماتیک از دسترسی به اطلاعات، مستندسازی و ارتباطات بین‌المللی محروم شده و عملاً از هرگونه امکان حمایت سلب می‌شوند.

رژیم با توسل به سرکوب، خشونت و انسداد گسترده ارتباطات، عملاً حدود ۹۰ میلیون زن و مرد ایرانی را در داخل کشور به گروگان گرفته است.

در چنین شرایطی، شرکت در یک نمایش دولتیِ طراحی‌شده توسط عاملان جنایت، در حالی که قربانیان به سکوت وادار شده‌اند، با اصل بی‌طرفی در حقوق بین‌الملل سازگار نیست.

این رفتار فراتر از یک اشتباه صرفاً سیاسی است و وارد حوزه مسئولیت مشترک در حقوق بین‌الملل می‌شود.

جمهوری فدرال آلمان نمی‌تواند با سکوت، چشم‌پوشی یا نسبی‌سازی این وقایع، از تعهدات حقوق بشری خود شانه خالی کند. در این بستر، ترک فعل و تساهل نیز می‌تواند خود از منظر حقوق بین‌الملل واجد اهمیت و مسئولیت باشد.

حقوق بشر زمانی معنا و اعتبار حقوقی خود را از دست می‌دهد که نقض آن در رویه‌های دیپلماتیک عادی‌سازی شود.

با توجه به موارد فوق می‌توان گفت: این تصور به‌وجود می‌آید که آنچه در جریان است، فراتر از یک «گفت‌وگو»ی صرف است.

این خطر وجود دارد که چنین رفتاری به‌عنوان تأیید یا تساهل تعبیر شود. از نگاه ما، این روند در مسیری نگران‌کننده در حال حرکت است.

ما از دولت فدرال آلمان و سفارت آلمان انتظار داریم که بی‌درنگ موضعی عمومی، شفاف و بدون ابهام اتخاذ کرده و اقداماتی روشن و منطبق با الزامات حقوقی انجام دهند.

بدین‌وسیله اعلام میداریم  رونوشت این نامه جهت اطلاع، به سفارت‌های فرانسه، ایتالیا و بریتانیا در جمهوری فدرال آلمان ارسال شود.

با تأکید و قاطعیت

بهروز اسدی
سخنگو – زن، زندگی، آزادی، آلمان e. V.
۱۳ ژانویه ۲۰۲۶

رونوشت به:

سفارت جمهوری فرانسه در جمهوری فدرال آلمان
سفارت جمهوری ایتالیا در جمهوری فدرال آلمان
سفارت بریتانیا در جمهوری فدرال آلمان
نمایندگان مجلس فدرال آلمان
سازمان‌های ملی و بین‌المللی حقوق بشر
نمایندگان رسانه‌ها