نامه سرگشاده بهروز اسدی به مقامهای آلمان درباره وضعیت ایران
نامه سرگشاده اعتراضی درباره وضعیت ایران
آلمان نباید بیش از این در برابر خونریزی سکوت کند
دولت فدرال جمهوری فدرال آلمان
جناب آقای صدراعظم فدرال، فریدریش مرتس
جناب آقای وزیر امور خارجه، یوهان وادهفوhل
جناب آقای وزیر کشور، الکساندر دوبریندت
فرانکفورت، ۸ ژانویه ۲۰۲۶
موضوع: نامه سرگشاده درباره وضعیت ایران – آلمان نباید بیش از این در برابر خونریزی سکوت کند
با این نامه سرگشاده، همزمان شما، رسانهها و افکار عمومی آلمان را مخاطب قرار میدهیم تا با تمام قوا به وضعیت فاجعهبار و بهسرعت رو به وخامت ایران توجه دهیم.
همانگونه که از طریق سفارت آلمان و نمایندگیهای دیپلماتیک شما بهصورت روزانه در جریان هستید، در ایران مردمی که بهطور مسالمتآمیز برای زندگی بهتر، آزادی و دموکراسی به خیابان میآیند، با خشونت بیرحمانه، بازداشت، شکنجه و گلوله پاسخ داده میشوند. این جنایات بهطور گسترده مستند شده و از سوی نهادهای بینالمللی تأیید شدهاند.
رژیم ایران میکوشد با ایجاد ترس، ارعاب و ترور، مردم را به سکوت وادار کند. اما با وجود این سرکوبها، مردم در سراسر کشور برخاستهاند تا حق مشروع خود برای آزادی، کرامت انسانی و تعیین سرنوشت را مطالبه کنند.
با نگرانی عمیق و تأسف فراوان مشاهده میکنیم که دولت فدرال آلمان همچنان به مفاهیم شکستخوردهای مانند «گفتوگوی انتقادی، دیالوگ انتقادی »، پل سازی Brücken Theorie » یا «تغییر از طریق تجارت» در قبال این رژیم پایبند مانده است , رژیمی که قدرت خود را صرفاً از طریق سرکوب، خشونت و اعدام حفظ میکند.
انتظار مردم ایران روشن و صریح است: دولتهای دموکراتیک باید در کنار کسانی بایستند که برای آزادی و دموکراسی مبارزه میکنند , نه در کنار سرکوبگران آنان.
زمان آن فرا رسیده است که دیگر نه فقط با عبارات دیپلماتیک یا بیانیههای مطبوعاتی، بلکه با اقدامات سیاسی روشن، مؤثر و قاطع واکنش نشان داده شود. ابزارهای لازم برای این کار وجود دارد. آنچه تاکنون کمبود آن احساس میشود، اراده سیاسی برای بهکارگیری قاطعانه این ابزارها همراه با شرکای اروپایی است.
ما با صراحت کامل میگوییم: سکوت آلمان در برابر درهمشکستن جامعه مدنی ایران، دیگر سکوتی بیطرفانه نیست. این سکوت عملاً به سود رژیم تمام میشود.
منافع اقتصادی هرگز نباید بر جان انسانها و نقض سیستماتیک حقوق بشر مقدم دانسته شوند. با رژیمی که با دستهای آغشته به خون در قدرت مانده است، نمیتوان و نباید روابط را عادیسازی کرد.
هر روز تعلل، به معنای بازداشتهای بیشتر، شکنجههای بیشتر، اعدامهای بیشتر و تثبیت بیشتر دیکتاتوری است.
این وضعیت نه با حقوق بینالملل سازگار است و نه با ارزشهایی که آلمان خود را به آنها متعهد میداند. مردم ایران بهروشنی نشان دادهاند که این رژیم دیگر هیچ مشروعیتی ندارد و خواهان تغییری بنیادین بهسوی آزادی، دموکراسی و حاکمیت قانون هستند.
از شما قویاً میخواهیم: بیش از این سکوت نکنید. قاطعانه، آشکار و مؤثر اقدام کنید.
۱) سکوت اروپا و بهویژه آلمان در برابر سرکوب مردم ایران، نه بیطرفی بلکه مشارکت غیرمستقیم در تداوم جنایت است.
۲) جمهوری اسلامی این سکوت حسابشده را چراغ سبز میفهمد و با خیال راحتتر سرکوب، اعدام و گروگانگیری را ادامه میدهد.
۳) وقتی منافع اقتصادی بر جان انسانها ترجیح داده میشود، نامش دیپلماسی نیست، معامله بر سر خون است.
۴) سیاست دوگانه آلمان عملاً پشت مردم ایران را خالی کرده و به حکومت سرکوبگر احساس مصونیت داده است.
۵) هر روز تأخیر اروپا در اقدام جدی، یعنی یک روز جسورتر شدن ماشین سرکوب در ایران.
با احترام
بهروز اسدی
فعال حقوق بشر
سخنگوی زن، زندگی، آزادی، آلمان
رونوشت به:
– نمایندگان مجلس فدرال آلمان
– مطبوعات و رسانهها
– سازمانهای ملی و بینالمللی حقوق بشر
