iran-emrooz.net | Fri, 15.05.2026, 7:06

«بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان» (IWMF) روز پنجشنبه ۱۴ مه ۲۰۲۶، دریافت‌کنندگان سی‌وهفتمین دوره سالانه جوایز «شجاعت در روزنامه‌نگاری» را معرفی کرد؛ جوایزی که از زنان روزنامه‌نگاری تقدیر می‌کند که در شرایط خطرناک و تحت فشارهای شدید برای آشکار ساختن حقیقت گزارش تهیه می‌کنند. برندگان سال ۲۰۲۶ شامل الهه و الناز محمدی، خواهران روزنامه‌نگار ایرانی در حوزه مطبوعات؛ جورجیا فورت، روزنامه‌نگار حوزه رسانه‌های تصویری از ایالات متحده؛ و نِی مین نی (با نام مستعار)، روزنامه‌نگار دیجیتال از میانمار هستند.

همچنین «فرنچی می کامپیو»، روزنامه‌نگار فیلیپینی که درباره خشونت حکومتی در فیلیپین گزارش می‌دهد و اکنون در همان ساختار زندانی است، جایزه «عدالت برای زنان روزنامه‌نگار» والیس آننبرگِ IWMF در سال ۲۰۲۶ را دریافت کرد؛ جایزه‌ای که هر سال به روزنامه‌نگاری اعطا می‌شود که به‌ناحق بازداشت، زندانی یا محبوس شده باشد.

برندگان امسال جایزه شجاعت، که از میان نامزدهایی از ۵۳ ملیت انتخاب شده‌اند، نشان‌دهنده کاهش فزاینده ظرفیت جهان برای حفظ آزادی مطبوعات هستند؛ روندی که با ترکیبی از فشارهای حقوقی، ارعاب جنسیتی و هدف‌گیری دیجیتال تشدید شده است. در چندین قاره، هر یک از این برندگان در ساختار سیاسی متفاوتی فعالیت می‌کنند، اما همگی با یک واقعیت مشترک روبه‌رو هستند: خطوط مقدم تغییر کرده‌اند و اکنون خودِ روزنامه‌نگاری به هدف حمله تبدیل شده است.

الیزا لیز مونوز، رئیس «بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان»، گفت: «جرم‌انگاریِ حقیقت‌گویی همان چیزی است که شجاعت را به آینده روزنامه‌نگاری تبدیل می‌کند. برای زنانی که جرأت گزارش‌گری دارند، خودِ روزنامه‌نگاری در حال تبدیل شدن به عملی مجازات‌پذیر است. ما دیگر در جهانی زندگی نمی‌کنیم که سرکوب در آن واکنشی باشد، بلکه با بازدارندگیِ پیش‌دستانه روبه‌رو هستیم؛ جایی که نفسِ گزارش‌گری به یک مسئولیت و خطر تبدیل شده است. «بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان» مفتخر است که امسال از الهه، الناز، فرنچی، جورجیا و نِی — زنانی که با همان خطراتی زندگی می‌کنند که درباره‌شان گزارش می‌دهند — با اهدای جوایز شجاعت تقدیر می‌کند.»

در میانمار، نِی پس از گزارش‌گری درباره نقض حقوق بشر و جنگ داخلی در کشوری که روزنامه‌نگاری را جرم‌انگاری کرده و تحت حکومت نظامی اداره می‌شود، ناچار به مخفی شدن شده است. جورجیا فورت که درباره عدالت اجتماعی و مسائل مبتنی بر جامعه محلی گزارش تهیه می‌کند، زمستان امسال بازداشت شد و به‌دلیل پوشش خبری یک اعتراض ضد اداره مهاجرت و گمرک آمریکا (ICE) در داخل کلیسایی در ایالات متحده، با اتهامات کیفری فدرال روبه‌رو است.

خواهران محمدی سال‌هاست کنترل سیستماتیک حکومتی و خشونت در ایران — یکی از محدودکننده‌ترین محیط‌های رسانه‌ای جهان — را مستندسازی کرده‌اند و به‌خاطر فعالیت روزنامه‌نگارانه خود بازداشت، زندانی و سانسور شده‌اند. کامپیو که در سال ۲۰۲۰ با اتهاماتی که به‌شدت مورد مناقشه قرار گرفته‌اند بازداشت شد، همچنان به‌عنوان یک زندانی سیاسی در حبس به‌سر می‌برد و به‌دلیل گزارش‌هایش درباره حقوق بشر، نابرابری در مناطق روستایی و پیامدهای نظامی‌سازی هدف قرار گرفته است.

هیئت انتخاب جوایز شجاعت در روزنامه‌نگاری «بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان» در سال ۲۰۲۶ اعلام کرد: «برندگان امسال جایزه شجاعت، از مینیاپولیس تا ماندالای، و از تهران تا تاکلوبان، یک حقیقت مشترک را آشکار می‌کنند: آزادی مطبوعات نه در حاشیه، بلکه در مرکز در حال فرسایش است و زنان در خط مقدم این نبرد قرار دارند. ما از دریافت‌کنندگان امسال به‌دلیل شهادت دادن بر واقعیت‌ها و ادامه فعالیت خبری، با وجود تلاش‌های هماهنگ برای خاموش کردن صدای آنان — به‌ویژه در محیط‌هایی که حقیقت در معرض حذف شدن قرار دارد — تقدیر می‌کنیم.»

جوایز «شجاعت در روزنامه‌نگاری» با حمایت بانک آو آمریکا، حامی اصلی ملی این جوایز برای بیستمین سال پیاپی، برگزار می‌شود. IWMF از بانک آو آمریکا به‌دلیل تعهد پایدارش به روزنامه‌نگاری و پیگیری آزادی مطبوعات قدردانی می‌کند.

مراسم اهدای جوایز شجاعت در روزنامه‌نگاری IWMF در سال ۲۰۲۶، روز ۱۰ نوامبر طی ضیافت ناهاری در شهر نیویورک و همچنین ۱۲ نوامبر در مراسم عصرانه‌ای در لس‌آنجلس برگزار خواهد شد.

درباره برندگان جایزه شجاعت در روزنامه‌نگاری ۲۰۲۶

جورجیا فورت (ایالات متحده) – روزنامه‌نگار مستقل

جورجیا فورت، روزنامه‌نگار مستقل، کارآفرین رسانه‌ای و بنیان‌گذار «BLCK Press» و «مرکز روزنامه‌نگاری رسانه‌های تصویری» است که در مینیاپولیس فعالیت می‌کند و برنده جایزه منطقه‌ای امی در غرب میانه آمریکا شده است. او با نزدیک به دو دهه تجربه در رادیو، تلویزیون و رسانه‌های دیجیتال، پیش از راه‌اندازی اتاق خبر مستقل خود با هدف تمرکز بر روایت‌های کمتر دیده‌شده و جوامع کمتر بازنمایی‌شده، برای رسانه‌هایی از جمله برنامه Today Show شبکه NBC و برنامه Frontline شبکه PBS گزارش تهیه کرده بود.

فعالیت حرفه‌ای فورت بر عدالت اجتماعی، عملکرد پلیس و تأثیرات اجتماعی متمرکز است. او به‌دلیل پوشش میدانی قتل جورج فلوید و روند صدور حکم در پرونده درک شووین در سطح ملی مورد توجه قرار گرفت؛ جایی که یکی از تنها دو روزنامه‌نگار حاضر در دادگاه بود. برنامه تلویزیونی مستقل او با عنوان «Here’s the Truth» تاکنون ۱۲ نامزدی جایزه امی منطقه‌ای و سه جایزه را کسب کرده و او همچنین در سال ۲۰۲۵ به‌عنوان «Bush Fellow» برای تلاش در جهت گسترش عدالت و برابری در رسانه شناخته شد.

در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۶، فورت به‌دلیل مستندسازی یک اعتراض به‌عنوان روزنامه‌نگار در داخل کلیسایی در شهر سنت‌پالِ مینه‌سوتا بازداشت و با اتهامات کیفری فدرال، از جمله تبانی و مداخله در حقوق اساسی شهروندان، مواجه شد. او تمامی اتهامات را رد کرده و در انتظار برگزاری دادگاه در پرونده‌ای است که همچنان در جریان و بدون حکم نهایی است.

فورت گفت: «دریافت جایزه شجاعت از بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان در زمانی که آزادی مطبوعات تحت حمله قرار گرفته و روزنامه‌نگاری در حال جرم‌انگاری شدن است، افتخار بزرگی است و معنای عمیقی دارد. قدرت زنانی در سراسر جهان که با وجود این حملات برای حقیقت ایستادگی می‌کنند، یادآور این است که ما می‌توانیم در کنار یکدیگر، شجاعت ادامه دادن به گزارش‌گری را در یکی از خطرناک‌ترین دوران‌های حرفه‌مان پیدا کنیم.»

الهه و الناز محمدی (ایران) – روزنامه هم‌میهن

خواهران، الهه و الناز محمدی، روزنامه‌نگاران ایرانی هستند که گزارش‌های آنان درباره حقوق بشر، حقوق زنان و مسائل اجتماعی، آن‌ها را به یکی از برجسته‌ترین صداهای رسانه‌ای ایران تبدیل کرده است. هر دو بیش از یک دهه در چارچوب نظام رسانه‌ای به‌شدت کنترل‌شده ایران فعالیت کرده‌اند و با رسانه‌های اصلاح‌طلبی چون «هم‌میهن» و پیش‌تر «اعتماد» و «خبرآنلاین» همکاری داشته‌اند.

الهه محمدی در سال ۲۰۲۲ به‌دلیل گزارش‌گری درباره مرگ و مراسم خاکسپاری مهسا امینی، که به جرقه شکل‌گیری جنبش «زن، زندگی، آزادی» تبدیل شد، در سطح جهانی شناخته شد. پوشش خبری او منجر به بازداشت، زندانی شدن و صدور حکم علیه او با اتهامات مرتبط با امنیت ملی شد؛ او حدود ۱۸ ماه را در بازداشت گذراند. الهه از آن زمان تاکنون در سطح بین‌المللی مورد تقدیر قرار گرفته است؛ از جمله قرار گرفتن در فهرست ۱۰۰ فرد تأثیرگذار مجله تایم و دریافت جوایز مهمی همچون جایزه جهانی آزادی مطبوعات «گی‌یرمو کانو» یونسکو، جایزه «لوئیس ام. لیونز» دانشگاه هاروارد و جایزه «قلم طلایی آزادی».

الناز محمدی، روزنامه‌نگار باسابقه حوزه مسائل اجتماعی و دبیر سرویس در روزنامه «هم‌میهن»، سال‌ها بر موضوعاتی چون حقوق زنان، حقوق کودکان و آسیب‌های اجتماعی در ایران تمرکز داشته است. پس از بازداشت خواهرش، او با وجود افزایش فشارها، از جمله تحت نظر قرار گرفتن، بازداشت، بازجویی و صدور حکم تعلیقی زندان در ارتباط با پوشش همان اعتراضات، به ادامه فعالیت خبری خود و خواهرش پرداخت. الناز در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ برنده جایزه روزنامه‌نگاری «True Story Award» شد، دو بار از سوی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران مورد تقدیر قرار گرفت و در سال ۲۰۲۶ نیز در فهرست نهایی جایزه شجاعت سازمان گزارشگران بدون مرز قرار گرفت.

در پی ادامه سرکوب شدید رسانه‌های مستقل در ایران، روزنامه «هم‌میهن» در تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۲۶ به‌طور رسمی از سوی هیئت نظارت بر مطبوعات ایران توقیف شد.

نِی مین نی (میانمار) – رسانه Myanmar Now

«نِی مین نی»، که با نام مستعار فعالیت می‌کند، خبرنگار رسانه مستقل «Myanmar Now» است و درباره نقض حقوق بشر، مصادره زمین‌ها و پیامدهای جنگ داخلی جاری در میانمار گزارش تهیه می‌کند. او فعالیت حرفه‌ای خود را ابتدا به‌عنوان شاعر آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۱۷ وارد عرصه روزنامه‌نگاری شد و خیلی زود به‌عنوان خبرنگاری متمرکز بر پاسخ‌گویی و عدالت در ساختار تحت سلطه نظامیان در میانمار شناخته شد.

پس از کودتای نظامی سال ۲۰۲۱، فعالیت «Myanmar Now» غیرقانونی اعلام شد، اما نِی با وجود خطرات موجود، به فعالیت خبری خود در داخل کشور ادامه داد. تمرکز فعلی او بر مستندسازی هزینه انسانی جنگ است؛ از جمله آوارگی مردم، خشونت نظامیان و نابودی معیشت غیرنظامیان. او به‌جای ترک کشور، در میانمار باقی مانده و به‌صورت مخفیانه و با جابه‌جایی میان خانه‌های امن برای جلوگیری از بازداشت فعالیت می‌کند.

گزارش‌های او تصویری نادر و دست‌اول از یکی از خطرناک‌ترین محیط‌های جهان برای روزنامه‌نگاران ارائه می‌دهد؛ جایی که فعالان رسانه‌ای با زندان، شکنجه و ناپدیدسازی اجباری مواجه‌اند. نِی که به گزارش‌های تحقیقی و میدانی شناخته می‌شود، از طریق کار خود واقعیت‌های محلی را به آگاهی جهانی پیوند می‌زند تا تجربه‌های شهروندان میانمار ثبت و فراموش نشود.

او پس از دریافت جایزه شجاعت گفت: «مایلم صمیمانه‌ترین سپاس خود را از این سازمان برای اعطای این جایزه معتبر روزنامه‌نگاری ابراز کنم. این تقدیر، نیروی تازه‌ای به من می‌دهد تا همچنان محکم در کنار حقیقت بایستم. از این پس نیز با احساس مسئولیت کامل، متعهد خواهم ماند که اطلاعاتی در اختیار مردم میانمار قرار دهم که به سود آنان باشد.»

درباره برنده جایزه «عدالت برای زنان روزنامه‌نگار» والیس آننبرگ در سال ۲۰۲۶

فرنچی می کامپیو (فیلیپین) – رسانه Eastern Vista

فرنچی می کامپیو روزنامه‌نگار فیلیپینی و مدیر اجرایی رسانه مستقل «Eastern Vista» است. او به‌دلیل گزارش‌هایش درباره نابرابری اجتماعی در منطقه «ویسایاس شرقی» شناخته می‌شود؛ از جمله گزارش‌هایی درباره نقض حقوق زمین، قتل کشاورزان، نحوه مدیریت بحران‌ها و پیامدهای درگیری‌های نظامی‌شده ناشی از سیاست‌های دولتی.

او در دوران فعالیت به‌عنوان روزنامه‌نگار دانشجویی در دانشگاه فیلیپین در تاکلوبان، به‌سرعت در شبکه‌های رسانه‌ای آلترناتیو رشد کرد و به یکی از صداهای شاخص در روزنامه‌نگاری منطقه‌ای و مردمی تبدیل شد. پیش از فعالیت در «Eastern Vista»، کامپیو سردبیر نشریه «UP Vista» و گوینده رادیو در «Aksyon Radyo Tacloban DYVL» بود.

در سال ۲۰۲۰، دارایی‌های کامپیو از خانه‌اش توقیف شد و پس از یورش پلیس بازداشت و با اتهاماتی مرتبط با تروریسم روبه‌رو شد؛ اتهاماتی که به‌طور گسترده ساختگی تلقی می‌شوند. فعالیت حرفه‌ای کامپیو — و ادامه زندانی بودن او — نشان‌دهنده استفاده از سازوکارهای حقوقی، از جمله قوانین ضدتروریسم و برچسب‌زنی موسوم به «رد-تگینگ»، برای خاموش کردن رسانه‌های مستقل در فیلیپین است.

کامپیو در سال ۲۰۲۶ نامزد دریافت جایزه جهانی آزادی مطبوعات «گی‌یرمو کانو» یونسکو شد و در سال ۲۰۲۵ نیز در فهرست نهایی جایزه شجاعت سازمان گزارشگران بدون مرز قرار گرفت.

کامپیو از داخل زندان گفت: «دریافت این جایزه برای من افتخار بزرگی است، اما می‌خواهم بیش از همه به تمام کسانی درود بفرستم که همچنان به حقیقت و عدالت باور دارند؛ به وکلای ما، خانواده‌های ما، اتحادیه ملی وکلای مردم (NUPL) و بالاتر از همه، اعضای رسانه‌ها که با وجود خطرات، شجاعانه داستان‌های ما را پوشش دادند و افشا کردند.»

او ادامه داد: «بزرگ شدن در یکی از فقیرترین مناطق کشورم باعث شد مشارکت در آشکار کردن حقیقت و افشای سوءاستفاده‌ها برایم نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت باشد. روزنامه‌نگاری در کشوری که تنها یک درصد جمعیت بر آن حکومت می‌کنند، یعنی بخشیدن صدا به توده‌ها و گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شده. این جایزه، تقدیر از حقیقت و قدرت مردمِ متحد است.»

درباره بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان

«بنیاد بین‌المللی رسانه‌های زنان» (IWMF) تنها سازمان جهانی است که برای پاسخ‌گویی جامع به نیازهای زنان و روزنامه‌نگاران غیردودویی (nonbinary) شکل گرفته است. ما سازمانی جسور و فراگیر هستیم که از روزنامه‌نگاران، در هر کجا که باشند، از طریق اعطای جوایز، فراهم کردن فرصت‌های گزارش‌گری، بورسیه‌ها، کمک‌هزینه‌ها، آموزش‌های ایمنی و کمک‌های اضطراری حمایت می‌کنیم. به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین حامیان روزنامه‌نگاری تولیدشده توسط زنان، فعالیت تحول‌آفرین ما در راستای تقویت فرصت‌های برابر و آزادی مطبوعات در سراسر جهان است.

IWMF را در شبکه اجتماعی X با شناسه @IWMF، در فیس‌بوک با @IWMFPage، در اینستاگرام با @TheIWMF و در تیک‌تاک با @theiwmf دنبال کنید.