iran-emrooz.net | Thu, 14.05.2026, 20:23

یورونیوز فارسی

«داستان‌های موازی» تحسین منتقدان را برانگیخت

فیلم «داستان‌های موازی»، دهمین اثر اصغر فرهادی، با حضور ستارگانی چون ایزابل هوپر و کاترین دنوو در بخش مسابقه جشنواره کن و سینماهای فرانسه اکران شد. این درام غیرسیاسی روایتگر زندگی رمان‌نویسی است که با درهم‌آمیختن واقعیت و خیال، ناخواسته زندگی همسایگانش را دگرگون می‌کند.

فیلم «داستان‌های موازی» ساخته اصغر فرهادی روز پنجشنبه هم‌زمان با اکران در سینماهای این کشور در بخش مسابقه جشنواره کن نیز به نمایش درآمد. فیلم تازه فرهادی روایتگر داستان نویسنده‌ای است که همسایگان خود را زیر نظر می‌گیرد و برای آن‌ها زندگی خیالی می‌سازد تا جایی که به طور ناخواسته و غیرمستقیم، زندگی آن‌ها را از مسیر عادی خارج می‌کند.

ترکیبی طلایی از ستارگان فرانسوی‌زبان

کاترین بال نویسنده نشریه «لو پاریزین» در نقد خود بر این فیلم نوشته است که اصغر فرهادی پس از فیلم‌های «گذشته»، «همه می‌دانند» و «قهرمان»، این بار «داستان‌های موازی» را در فرانسه با گروهی از بازیگران سرشناس جلوی دوربین برده است؛ ایزابل هوپر، ویرژینی افیرا، آدام بسا، ونسان کسل، پیر نینی، ایندیا هیر، کاترین دنوو و دیگران.

کاترین بال نوشته «این فیلم چند خط داستانی را با ظرافت و روانی بسیار با هم ترکیب کرده و فراتر از آن، مرز میان واقعیت و خیال را در هم می‌آمیزد».

تلسکوپ ایزابل هوپر روی گذشته؛ جزئیات داستانی از پروژه پاریسی اصغر فرهادی

او در ادامه بخش‌هایی از داستان فیلم تازه فرهادی را اینطور روایت کرده است: «سیلوی (با بازی ایزابل هوپر) که شاعر و نویسنده است، باید آپارتمان پاریسی‌اش را که شبیه به انبار درهم‌ریخته‌ای از کتاب‌ها، مبلمان و اشیاء است تخلیه کند. اما او بیش از آنکه مشغول جمع‌آوری وسایلش باشد، سرگرم تماشای همسایگان روبرویی با تلسکوپ خود است. نیتا همسایه‌ سیلوی او را به لحاظ فیزیکی یاد مادرش می‌اندازد و در همان آپارتمانی کار می‌کند که خودِ سیلوی در آن بزرگ شده است. از این رو، او برای نیتا و دو همکارش زندگی‌ای تصور می‌کند که بخش‌هایی از آن را از زندگی خودش وام گرفته است. وقتی آدام، مرد جوانی که بی‌خانمان است، برای کمک به سیلوی در کارهای اسباب‌کشی می‌آید، به این داستان (رمان) علاقه‌مند شده و تصمیم می‌گیرد با نیتا ارتباط برقرار کند...»

در ادامه این گزارش آمده است که تقابل ایزابل هوپر و کاترین دنوو در فیلم «بسیار لذت‌بخش است.» فیلم ابتدا «با ظرافت کارگردانی و بازی درخشان بازیگرانش تماشاگر را مجذوب می‌کند و سپس تغییر جهتی دراماتیک پیدا می‌کند؛ چرخشی غافلگیرکننده که به محتوای اثر عمق می‌بخشد؛ قدرت تخیل واقعیت را زیباتر می‌کند، اما گاهی بهتر است خیال و واقعیت به صورت دو «داستان موازی» باقی بمانند.»

فیلمی با حضور ستاره‌های فرانسوی به امضای یک فیلمساز بزرگ بین‌المللی

فلورانس کلمبانی روزنامه‌نگار نشریه «لو- پوئن» نیز در نقدی بر فیلم فرهادی نوشته باید واژه‌ای ابداع کرد تا پدیده‌ای را که در بیست سال اخیر به یک زیرژانر واقعی در سینمای معاصر بدل شده، توصیف کند. او فیلم فرهادی را اینطور توصیف کرده «فیلمی با حضور ستاره‌های فرانسوی به امضای یک فیلمساز بزرگ بین‌المللی». او در جای دیگری از مطلب‌اش نوشته «فرهادی بعد از ۱۳ سال از زمان ساخت فیلم گذشته دوباره به پاریس برگشته و در این فیلم خود با بازیگران تراز اول فرانسوی کار کرده است.»

دهمین اثر اصغر فرهادی؛ روایتی کاملا فرانسوی و گسست از پیوندهای پیشین

استفان گوبو در نشریه «لو تام» نیز درباره فیلم فرهادی نوشته «گرچه «داستان‌های موازی» دومین فیلم فرانسوی فرهادی به شمار می‌رود اما نخستین ساخته اوست که هیچ پیوندی با کشوری که همچنان در آن سکونت دارد، ندارد.» فرهادی پیش‌تر دو بار در کن خوش درخشیده بود؛ او توانست در سال ۲۰۱۶ جایزه بهترین فیلمنامه را برای «فروشنده» و در سال ۲۰۲۱ جایزه بزرگ را برای فیلم «قهرمان» از آن خود کند.

فیلم «داستان‌های موازی» دهمین فیلم بلند اصغر فرهادی است. به باور این نویسنده «برخلاف فیلم گذشته که روایتگر طلاق یک زوج با ملیت‌های متفاوت (زن فرانسوی و مرد ایرانی) بود، این اثر جدیدِ دیگر هیچ ارتباطی با جمهوری اسلامی ندارد.»

تحلیل رویکرد سینمایی اصغر فرهادی در مقایسه با سینمای زیرزمینی ایران

استفان گوبو تاکید کرده «در حالی که هموطنان او، محمد رسول‌اف با فیلم دانه‌های انجیر معابد و جعفر پناهی با فیلم یک اتفاق ساده طی دو سال اخیر آثار برجسته و متعهدانه‌ای را در شرایط زیرزمینی ساخته‌اند، فرهادی گزینه فیلمی غیرسیاسی را برگزیده است. با این حال، مهارت او در سناریونویسی و علاقه وافرش به داستان‌های تودرتو، تظاهر و ناگفته‌ها، به او اجازه می‌دهد تا مسائل بسیاری را در حواشی روایت اصلی فیلم به مخاطب القا کند.»

اصغر فرهادی، نویسنده و کارگردان ایرانی برنده چندین جایزه اسکار، با فیلم «داستان‌های موازی» که پاییز گذشته در پاریس فیلمبرداری شد، برای دومین بار (پس از فیلم «گذشته» ساخت سال ۲۰۱۳) این تجربه را تکرار می‌کند. او داستان سیلوی (با بازی ایزابل هوپر) را روایت می‌کند؛ رمان‌نویسی عجیب و غریب که در آپارتمانی انباشته از اشیاء، گوشه‌نشینی برگزیده است.

اصغر فرهادی در فیلم «روایت‌های موازی» در کن، از قواعد سینمایی خود عبور می‌کند 

فرانچسکا هالی‌ول / خبرگزاری رویترز

اصغر فرهادی، کارگردان ایرانی برنده دو جایزه اسکار، پیش از نمایش نخست فیلمش «روایت‌های موازی» در جشنواره فیلم کن در روز پنج‌شنبه، به رویترز گفت که در این درام که در پاریس روایت می‌شود، به خود اجازه داده از خطوط قرمز سینمایی‌اش عبور کند و با ساختار فیلم بازی کند.

او گفت: «در این فیلم نوعی بازیگوشی فرمی بیشتر وجود دارد و کارهایی انجام داده‌ام که در فیلم‌های قبلی‌ام نکرده بودم... چیزهایی که قبلاً برایم خط قرمز بودند و اصلاً سراغشان نمی‌رفتم.»

او افزود: «اما اینجا، در ساختار فیلم، آن‌ها را به کار بردم. از این منظر، تجربه‌ای بسیار ارزشمند بود.» این فیلمساز از سال ۲۰۲۳ خارج از ایران زندگی می‌کند.

فیلم «روایت‌های موازی» که ایزابل هوپر و ونسان کسل در آن ایفای نقش می‌کنند، پنجمین حضور فرهادی در رقابت برای کسب نخل طلای جشنواره کن است.

او در سال ۲۰۱۱ با فیلم «جدایی» برنده جایزه اصلی جشنواره فیلم برلین شد؛ فیلمی که سپس اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را نیز دریافت کرد و به نخستین فیلم ایرانی تبدیل شد که این جایزه را کسب می‌کند.

فرهادی پنج سال بعد نیز همین جایزه اسکار را برای «فروشنده» به دست آورد، هرچند در اعتراض به فرمان ممنوعیت سفر که چند کشور با اکثریت مسلمان را در دوره نخست ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در آمریکا هدف قرار داده بود، مراسم را تحریم کرد.

استاد دقت

«روایت‌های موازی» داستان دزدی بی‌خانمان را روایت می‌کند که آدام بسا نقش او را بازی می‌کند؛ فردی که یک کار خیر او را به موقعیتی می‌رساند تا به نویسنده‌ای منزوی (با بازی ایزابل هوپر) کمک کند؛ نویسنده‌ای که داستانی تاریک درباره افرادی که در استودیوی صدابرداری آن‌سوی خیابان کار می‌کنند، در ذهن می‌پروراند؛ افرادی با بازی ونسان کسل، ویرجینی افیرا و پیر نینه.

این دزد نسخه‌ای از دست‌نوشته داستان او را برمی‌دارد و آن را به‌عنوان اثر خود به یکی از کارکنان استودیو ارائه می‌کند؛ کسی که با به اشتراک گذاشتن آن با دیگران، همه را درگیر روایتی از جاسوسی و بی‌اعتمادی می‌کند.

پیر نینه گفت: «ما انتظار یک استاد را داشتیم و او واقعاً شگفت‌انگیز بود؛ به‌ویژه در توجهی که به هر جزئیات نشان می‌داد.» او به یاد آورد که فرهادی شخصاً قطرات آب را روی لباس‌ها می‌ریخت تا دقیقاً به اندازه‌ای که می‌خواست خیس به نظر برسند.

او افزود: «و در تمام روند کار همین‌طور بود. او تصویر بسیار دقیقی از آنچه می‌خواست، داشت.»