iran-emrooz.net | Tue, 24.03.2026, 13:50

ژنو — ۴ فروردین ۱۴۰۵— پیوند نعیمی، جوان بهائی زندانی در کرمان، پس از تحمل دو بار اعدام نمایشی و شکنجه و بازجویی‌های طولانی‌مدت، اکنون در معرض خطر جدی قرار دارد. مقامات حکومت ایران می‌کوشند او را وادار کنند به جرائمی اعتراف کند که هرگز مرتکب نشده است.

اعدام‌های نمایشی از شدیدترین اشکال شکنجۀ روانی‌اند و بر اساس حقوق بین‌الملل ممنوع هستند.

پیوند نعیمی در تاریخ ۱۸ دی‌ماه به اتهامات بی‌اساس تحریک به ناآرامی در جریان اعتراضات دی‌ماه، بازداشت و به یکی از بازداشتگاه‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منتقل شد؛ بازداشتگاهی که به شکنجه و بدرفتاری با بازداشت‌شدگان شهرت دارد.

تحت فشار و اجبار، از پیوند نعیمی اعترافی اجباری مبنی بر مشارکت در اعتراضات اخذ شد و در تاریخ ۱۲ بهمن‌ماه از تلویزیون حکومتی پخش گردید. او پس از پخش این اعتراف به زندان کرمان منتقل شد.

تا این لحظه، نه دادگاهی برای پیوند نعیمی برگزار شده، نه حکمی علیه او صادر گردیده و نه هیچ‌گونه مدرکی در تأیید این اتهامات بی‌اساس ارائه شده است.

در حالی که طی هفته‌های اخیر، در پی بحران جاری در کشور، بسیاری از زندانیان آزاد شده‌اند، پیوند نعیمی در کنار دیگر بهائیانی که تنها به‌دلیل باورهایشان هدف آزار و سرکوب قرار گرفته‌اند، همچنان در بازداشت به سر می‌برد.

از آغاز جمهوری اسلامی در سال ۱۳۵۷، حکومت ایران در دوره‌های بحران ملی همواره و به‌طور مداوم و سیستماتیک با اتهام‌های بی‌اساس، انتشار هماهنگ اطلاعات نادرست و کارزارهای نفرت‌پراکنی از طریق رسانه‌ها، بهائیان را مقصر جلوه داده است.

پیوند نعیمی نیز با وضعیتی مشابه روبه‌رو است. در تاریخ ۹ اسفندماه، مقامات حکومت ایران اتهام پوچ و کاذب دخالت در کشتن سه مأمور بسیج در جریان اعتراضات دی‌ماه را به او نسبت داده‌اند؛ این در حالی است که او در زمان وقوع این حملهٔ ادعایی، در بازداشت بوده است. همچنین او به‌شکل بی‌اساسی متهم شده که از مرگ علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی، ابراز شادمانی کرده است؛ رویدادی که پیوند به‌عنوان زندانی، به دلیل نداشتن دسترسی به وسایل ارتباطی، از آن کاملاً بی‌اطلاع بوده است.

خانوادهٔ او نگرانند که اتهام‌های ساختگی علیه او خطر قریب‌الوقوعی برای او ایجاد کرده است.

پیوند نعیمی از اواخر اسفندماه، به‌مدت ۱۰ روز، به‌طور مداوم تحت شکنجه و بازجویی‌های شدید قرار داشته و از آب و غذا محروم شده است. در این مدت، دست‌ها و پاهای او به‌مدت ۴۸ ساعت بسته و به دیوار بسته شده و بارها مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. در سه روز بعدی نیز شکنجه و آزار و اذیت او ادامه یافته است؛ به گونه‌ای که علاوه بر ضرب‌‌و‌شتم مداوم، باورهای او به‌عنوان یک بهائی مورد اهانت و تمسخر واقع شده، توسط دو مأمور تحت شکنجهٔ روانی و بازجویی قرار گرفته و چند بار نیز تحت اعدام نمایشی قرار گرفته است؛ تمام این اقدامات برای اخذ اعترافات اجباری و دروغین از او صورت گرفته است.

یکی از بستگان پیوند که در خارج از ایران به سر می‌برد، گفته است که وضعیت جسمی و روانی او به‌دلیل بدرفتاری‌هایی که با او صورت گرفته، به‌شدت رو به وخامت است.

این عضو خانواده گفت: «پیوند در دو نوبت جداگانه تحت اعدام نمایشی قرار گرفته است.» او افزود که پیوند در گفت‌وگوهای کوتاهی که در جریان ملاقات با اعضای خانواده داشته، از شدت فشار روانی «در هم شکسته و به گریه افتاده است».

این عضو خانواده گفت که پیوند پس از اولین اعدام نمایشی به خانوادهٔ خود اطلاع داده بود که تن به اعتراف اجباری نداده است. او افزود که پیوند هنگام توصیف دومین اعدام نمایشی، که تا جایی پیش رفته بود که نزدیک بوده چهارپایه را از زیر پایش کنار بزنند، «به‌وضوح دچار آسیب روانی و به‌شدت پریشان» بوده است؛ با این حال، او همچنان بر بی‌گناهی خود پافشاری می‌کند.

سازمان‌های حقوق بشری بارها استفادهٔ حکومت ایران از شکنجه، بازجویی و اعدام‌های نمایشی برای اخذ اعترافات اجباری و دروغین را مستند کرده‌اند.

سیمین فهندژ، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو، گفت: «پیوند نعیمی تحت شکنجه قرار دارد و حتی اعدام‌های نمایشی را تجربه کرده است تا مجبور شود به جرائمی که مرتکب نشده اعتراف کند. حکومت جمهوری اسلامی حتی کوچک‌ترین مدرکی برای اثبات این اتهام‌ها در دست ندارد؛ اگر داشت، مجبور نبود برای گرفتن اعترافات دروغین به شکنجه متوسل شود. این رفتار ظالمانه تنها یک دلیل دارد و آن بهائی بودن پیوند است؛ همان دلیلی که حکومت ایران به‌خاطر آن نزدیک به پنج دهه است که یک جامعۀ بی‌گناه را هدف آزار و سرکوب و تبعیض قرار داده است.»

پیوند نعیمی در حال حاضر در زندان کرمان در سلول انفرادی نگهداری می‌شود و به‌طور مداوم دچار پرش غیرارادی پلک و مشکلات گوارشی شده است. با این حال، مسئولان زندان از ارائۀ خدمات درمانی به او خودداری می‌کنند.

خانم فهندژ گفت: «رفتار بی‌رحمانه با پیوند نعیمی، این جوان بی‌گناه، نشان می‌دهد که حکومت ایران در مقصر جلوه دادن جامعۀ بهائی هیچ حد و مرزی نمی‌شناسد. این حکومت طی پنج دهه با قساوتی غیرقابل تصور با بهائیان رفتار کرده است تا آنان را وادار به دست کشیدن از باورهایشان کند. جامعۀ بین‌المللی باید فوراً اقدام کند و با قاطعیت از ایران بخواهد که هدف قرار دادن بی‌دلیل و ظالمانۀ بهائیان را متوقف کند. این اقدام باید همین حالا صورت گیرد.»