بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

چه چیزی ما را شاد و سالم نگه می‌دارد؟

رابرت والدینگر


iran-emrooz.net | Mon, 27.02.2017, 0:44

منبع: آكادمی درمان شناختی رفتاری

چه چیزی در زندگی ما را شادمان و سلامت نگه می‌دارد؟ اخیرا در پژوهشی این سوال از جوانان پرسیده شده است. بیش از ۸۰ درصد آنها گفتند مهمترین هدف آنها در زندگی پولدار شدن است، و ۵۰ درصد از همین افراد گفتند هدف مهم دیگر آنها مشهور شدن است.

به ما همیشه می‌گویند باید به سختی کار کرد تا زندگی خوبی داشت. مساله اینجاست که نمی‌شود تصویری از کل زندگی یک انسان از ابتدا تا به انتها داشت تا فهمید چه چیزهایی باعث خوشبختی او شده است. در تحقیقات، فقط دربارۀ گذشتۀ آدمها می‌شود از آنها سوال کرد، و این هم اطلاعات کاملی را در اختیار نمی‌گذارد زیرا ما خیلی چیزها را دربارۀ زندگی خود فراموش می‌کنیم.

اما چطور است تحقیقی کنیم دربارۀ کل زندگی آدمها، از نوجوانی تا پیری، تا دریابیم واقعا چه چیزهایی آنها را خوشحال و سالم نگه می‌دارد؟ چنین تحقیقی انجام شده است!

«تحقیق‌هاروارد دربارۀ بزرگسالی» احتمالا طولانی‌ترین پژوهشی است که در این باره تا به حال صورت گرفته است. در این تحقیق زندگی ۷۲۴ مرد به مدت ۷۵ سال مورد پیگیری قرار گرفته، به این ترتیب که در سالهای مختلف عمر از نوجوانی تا پیری، از آنها دربارۀ کار، زندگی خانوادگی و سلامتی آنها سوال شده است.

نکتۀ مهم و ارزشمند این است که معلوم نبود زندگی این افراد در آینده چگونه رقم خواهد خورد. تحقیقاتی مثل این، انگشت شمارند. تقریبا اکثر اینگونه پروژه‌ها در کمتر از ۱۰ سال خاتمه می‌یابند، زیرا شرکت کنندگان از ادامۀ همکاری منصرف می‌شوند، بودجه‌های تحقیقاتی به پایان می‌رسند، و یا پژوهشگران علاقمندی خود را از دست می‌دهند یا می‌میرند. اما این تحقیق به همت چندین نسل از پژوهشگران ادامه پیدا کرد. من (روانپزشک رابرت والدینگر) چهارمین مسئول این تحقیق از سال شروع آن یعنی ۱۹۳۸ هستم.

در زمان شروع تحقیق در بیش از ۷۰ سال قبل، پژوهشگران به خانه‌های این پسران نوجوان رفتند و با آنها و والدین شان صحبت کردند و آنها را مورد معاینات پزشکی قرار دادند. آنگاه این پسرها بزرگ شدند و به میانسالی رسیدند. آنها کارگر کارخانه، وکیل، معلم یا دکتر شدند، یک نفر رییس جمهور امریکا شد، برخی الکلی و معدودی دچار اسکیزوفرنی شدند. بعضی از آنها خود را از پایین ترین سطوح اجتماع به بالاترین رساندند، و برخی معکوس این روند را طی کردند.

حدود ۶۰ تا از ۷۲۴ نفری که تحقیق با آنها آغاز شد هنوز زنده و بیش از نود ساله هستند و در تحقیق شرکت دارند. ما هر دو سال یک بار با افراد باقیمانده تماس می‌گیریم و دربارۀ زندگی‌شان سوال می‌کنیم. برای اینکه تصویر دقیقی از وضعیت این افراد به دست بیاوریم، به فرستادن پرسشنامه برای آنها اکتفا نمی‌کنیم، بلکه به خانه‌های آنها می‌رویم و پروندۀ پزشکی آنها را مطالعه می‌کنیم، از آنها آزمایش خون می‌گیریم و اسکن مغزی انجام می‌دهیم، با بچه‌هایشان صحبت می‌کنیم، و از زندگی روزمره و روابط خانوادگی آنها فیلم می‌گیریم.

حالا من می‌خواهم برای شما افشا کنم که ده‌ها هزار صفحه اطلاعات که در این تحقیق در طول چندین دهه جمع شد به ما دربارۀ زندگی چه می‌گوید. حاصل تحقیق این است که پول، شهرت و سخت کار کردن، هیچیک باعث خوشبختی نمی‌شوند. نتیجۀ گرانقدر این تحقیق ۷۵ ساله را به خاطر بسپارید: روابط خوب، ما را خوشحال‌تر و سالم‌تر نگه می‌دارد. همین.

این تحقیق، سه درس مهم دربارۀ روابط انسانی به ما داده است.

اولا، روابط اجتماعی واقعا برای ما خوبست و در مقابل، تنهایی کُشنده می‌باشد. کسانی که روابط خانوادگی و اجتماعی بیشتری دارند، خوشحالتر و از نظر جسمی سالم ترند و بیشتر عمر می‌کنند.

ثانیا، آنچه مهم است تعداد دوستان و روابط نیست بلکه کیفیت آنهاست. روابط تنش‌زا داشتن برای سلامتی واقعا خوب نیست؛ به عنوان مثال گاهی طلاق بهتر از ماندن در یک رابطۀ زناشویی بدون احساس و پر از مشاجره است.

نکتۀ جالب این بود که متغیری که در ۵۰ سالگی این افراد می‌توانست وضعیت جسمانی و سلامتی آنها در ۸۰ سالگی را پیش بینی کند، «سطح کلسترول»شان در ۵۰ سالگی نبود، بلکه رضایت آنها از روابطشان بود. کسانی که در ۵۰ سالگی بیشترین رضایت را از روابطشان داشتند، در ۸۰ سالگی از همه سالمتر بودند.

درس سوم این است که روابط خوب داشتن نه تنها بدن ما را سالم نگه می‌دارد، بلکه از مغز ما نیز محافظت می‌کند: کسانی که در ۸۰ سالگی در یک رابطۀ قابل اطمینان و اعتماد بودند، حافظۀ بهتری داشتند. اما رابطۀ خوب داشتن به معنی هیچوقت دعوا نکردن نیست! برخی از این زوجها مشاجرۀ روزانه با هم داشتند، ولی مهم این بود که می‌دانستند در زمان نیاز، دیگری واقعا به فکر آنها و در کنار آنهاست.

از الان تصمیم بگیرید.


نظر شما درباره این مقاله:


Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2017
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.