بیانیهی نهضت مقاومت ملی ایران به مناسبت فاجعهی تاریخی ۲۲ بهمن ۱۳۵۷
قانون اساسی مشروطه اساس اتحاد همه ی ایرانیان است
بیست روز پیش از بیستودوم بهمنماه ۱۳۵۷، دکتر شاپور بختیار نخست وزیر نظام مشروطه ایران اعلام کرد و گفت:
«من سنگر مقدس قانون اساسی را خالی نکرده و به سوی مجهول مطلق حرکت نمیکنم.»
او در ادامه، با تکیه بر اصول دموکراسی و حاکمیت ملت، افزود:
«من ایمان دارم که اصول حکومت مردم بر مردم فقط بهوسیلهی دموکراسی امکانپذیر است و این آن چیزی است که سالیان دراز ملت ایران از آن محروم بودهاست. حال که این امکان به وقوع پیوسته، عدهای با برنامههای حسابشده که از خارج از مرزها الهام میگیرند، و عدهای دیگر از روی خودخواهی و کینهتوزی، نمیخواهند بگذارند موجودیت و وحدت ایران عزیز باقی بماند تا مردم بتوانند با نیروی لایزال کار و کارگر، از کشورشان جامعهای مترقی، آزاد و متدیّن بسازند.» ...« من در هیچ صورتی سنگر قانون اساسی را خالی نخواهم کرد و یک وجب از این خاک برای من ارزش تمام کشور را دارد و برای پاسداری از آن و تمامیت و یگانگی کشور خود، به قول شاعر میگویم: جان متاعی است که هر بیسر و پایی دارد.»
در آن ایام، این سخنان هشداردهنده گوش شنوایی نیافت و امروز ما شاهد نتایج فاجعهآمیز همان «مجهولی» هستیم که دکتر بختیار به آن اشاره داشت. آن مجهول چیزی جز خودکامگی و هذیانهای جنونآمیز یک اخوند سفاک و فقدان مرجع و اساس حقوقی برای قدرت سیاسی نبود.
امروز که زنان، مردان و بویژه جوانان ما در برابر دستگاه مافیاییِ غاصبِ قدرت در کشورمان جان بر کف نهاده و قیام کردهاند، بیش از هر زمان دیگر به یک اتحاد ملی نیاز داریم؛ اتحادی که تضمینکنندهی حقوق اساسی ملت ایران باشد. این اتحاد باید بر پایهی حقوق اساسی شکل گیرد که هدف آن استقرار حکومت قانون، حاکمیت ملت و جدایی دین از حکومت است. در چنین نظام سیاسی است که قدرت در قوهی مقنننه متمرکز است، آنجایی که قوای مملکت ناشی از ملت است و قابل تقسیم هم نمیباشد، آنچه که تقسیم میشود مسئولیت، حقوق و وظایف است.
ما بار دیگر، پس از چهلوهفت سال، هشدار میدهیم که هرگونه تحول و تغییر در کشور، بدون تکیه بر اصول قانون اساسی مشروطه و کسب مشروعیت حقوقی از آن، به «مجهولی» دیگر منتهی خواهدشد. تمامی فعالان سیاسی، شخصیتهای حقوقی، نمایندگان احزاب، سازمانها، اصناف و سندیکاها، اگر در چارچوب تمامیت ارضی کشور و قانون اساسی برخاسته از حاکمیت ملت فعالیت کنند و پایبندی خود به آن را اعلام دارند، مشروعیت حقوقی کسب کرده، از حقوق برابر و مصونیت قانونی برخوردار خواهندبود. تنها در چنین بستری است که اتحاد ملیِ مورد نظر، با حضور اقشار مختلف جامعه و نمایندگان اصیل آنان، میتواند شکل بگیرد.
امروز، پس از گذشت چهلوهفت سال از آن فاجعه، ما تنها یک راه پیشِ رو داریم؛ راهی که به اهدافی منتهی شود که ملت ایران بیش از صدونوزده سال برای آن جانفشانی کردهاست:
«استقرار حکومت قانون، حاکمیت ملت و جدایی دین از حکومت».
ایران هرگز نخواهد مرد
نهضت مقاومت ملی ایران
۲۲ بهمن ماه ۱۴۰۴
۱۱ فوریه ۲۰۲۶
