يكشنبه ۲۴ شهريور ۱۳۹۸ - Sunday 15 September 2019
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

ظریف در بیاریتز! / احمد زیدآبادی

iran-emrooz.net | Sun, 25.08.2019, 19:23

سفر غیرمنتظرۀ محمد جواد ظریف به محل اجلاس سران ۷ کشور صنعتی برای گفتگو با همتای فرانسوی‌اش، حدس و گمان‌هایی را در بارۀ احتمال امضای توافق تازه‌ای بین ایران و غرب دامن زده است.

فرانسه از ماه‌ها پیش به عنوان نمایندۀ دوفاکتوی اروپا در پی تنظیم پیشنهادی است که تنش بین ایران و آمریکا بر سر برجام را کاهش دهد.

گرچه از جزئیات پیشنهاد فرانسه هنوز گزارشی رسمی منتشر نشده است، اما اگر هدف این کشور صرفاً کاهش تنش بین تهران - واشنگتن در این مرحله از بحران باشد، طرح آنها را می‌توان ابتکاری موقت و شاید هم بی‌اهمیت تلقی کرد، زیرا تعارض بین ایران و آمریکا در خاورمیانه به نقطه‌ای رسیده است که صرفِ کاهش تنش، مشکلی را از هیچکدام از دو طرف منازعه حل نمی‌کند چرا که هر اتفاق کوچکی در منطقه می‌تواند زمینه‌ساز اوج‌گیری دوبارۀ تشنج بین دو کشور شود.

با این حال، احتمال دارد طرح فرانسوی‌ها تنها به عنوان مقدمه‌ای برای ورود به روند حل اختلاف نهایی بین آمریکا و جمهوری اسلامی تنظیم شده باشد. اگر چنین باشد، هنوز نشانه‌های روشنی از موافقت احتمالی با چنین طرحی از سوی ایران و آمریکا به چشم نمی‌خورد.

به واقع هدف اساسی ایران از ورود به مذاکره با فرانسه ایجاد روزنِ قابل قبولی در دیوار تحریم نفتی و بانکی آمریکا به منظورِ تنفس اقتصادی است تا بدین وسیله مقهور فشارهای فزایندۀ آمریکا نشود. این در حالی است که هدف اساسی دولت ترامپ از وضع تحریم‌ها کشاندن ایران به پای میز مذاکره با هدفِ دستیابی به توافق تازه‌ای است که توأماً برنامۀ هسته‌ای و موشکی و سیاست منطقه‌ای ایران را دستخوش دگرگونی بنیادی کند.

حال پرسش این است که فرانسوی‌ها چگونه می‌خواهند بین این دو موضع متضاد، با طرح خود پلی ایجاد کنند؟ طبعاً اگر ایران بتواند در سد تحریم‌ها شکافی ایجاد کند، دیگر چه انگیزه‌ای برای آغاز مذاکره با آمریکا بر سر سایر مسائل مورد اختلاف خواهد داشت. همینطور اگر آمریکا اجازۀ رخنه در نظام تحریم را صادر کند دیگر چه ابزاری برای کشاندن ایران به پای میز مذاکره در دستش باقی می‌ماند؟

بنابراین، برای یک توافق حداقلی نیز به نظر می‌رسد یکی از دو طرف ایران یا آمریکا مجبور به عقب‌نشینی از مواضع کنونی خود است. این اما همان چیزی است که نشانه‌ای رسمی از آن دیده نمی‌شود.

قاعدتاً می‌توان با جملۀ کلیشه‌ایِ «امور جهان صفر و صد نیست» تمام فرضیات این یادداشت را مورد تردید قرار داد. بله امور جهان اغلب صفر و صد نیست، اما گاهی هم دقیقاً به صفر و صد می‌رسد. مثل مورد دانش آموزی که در امتحانات نهایی قبول یا رد می‌شود! در این موارد ما نمی‌توانیم بگوییم فلانی کمی یا تا اندازه‌ای قبول یا رد شده است!




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2019
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.