iran-emrooz.net | Sat, 14.02.2026, 17:47

اطلاعیه بنیاد نرگس:
تبعید ناگهانی نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل برای سومین بار به زندان زنجان

بنیاد نرگس اعلام می‌کند که نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل، روز سه‌شنبه ۲۱ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، پس از تحمل ۶۱ روز بازداشت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات مشهد، در سکوت خبری و به شکلی پنهانی به زندان عمومی زنجان تبعید شده است. این انتقالِ اجباری بدون اطلاع قبلی به خانواده یا وکلای ایشان و در بی‌خبری مطلق انجام گرفته است.

تقی رحمانی، فعال سیاسی و همسر نرگس محمدی، با تایید محرومیت همسرش در حساب کاربری خود در شبکه اجتماعی اکس نوشت: «نرگس به زندان زنجان منتقل شد. این کار بدون اطلاع خانواده و وکیل انجام شده است. قابل توجه است که نرگس در تهران ساکن است؛ این عمل با هدف تبعید و آزار او صورت گرفته است.» آقای رحمانی همچنین با اشاره به سوابق گذشته یادآور شد: «تبعید نرگس به زندان زنجان پیش از این نیز سابقه داشته که با اعتراضات گسترده روبرو شده بود؛ اکنون او بار دیگر به این زندان تبعید شده است.» تلاش‌های مکرر خانواده برای ملاقات با نرگس محمدی در بند زنان زندان عمومی زنجان تاکنون بی‌نتیجه مانده و مسئولان قضایی و زندان هیچ پاسخ روشنی در این باره ارائه نداده‌اند.

پس از گذشت چند روز از این انتقال پنهانی، نرگس محمدی سرانجام صبح امروز و در شصت‌وپنجمین روز از بازداشت خود، در تماسی کوتاه با وکیلش، مصطفی نیلی، خبر انتقال به زندان زنجان را تایید کرد. مصطفی نیلی نیز با انتشار پستی در شبکه اجتماعی اکس، ضمن تایید این خبر، جزییات تکان‌دهنده‌ای از شرایط موکل خود ارائه داد و نسبت به وضعیت سلامت او ابراز نگرانی کرد.به گفته آقای نیلی، خانم محمدی ساعت ۴ صبح روز سه‌شنبه، ۲۱ بهمن ۱۴۰۴، از بازداشتگاه امنیتی وزارت اطلاعات در مشهد خارج شده است؛ در حالی که مأموران به او اعلام کرده بودند که در حال انتقال وی به شهر محل سکونتش، تهران، هستند، اما در نهایت او را به زندان زنجان تبعید کردند.

وکیل خانم محمدی در خصوص وضعیت جسمانی او نوشت: «در صحبت کوتاهی که داشتیم، ایشان از خشونت‌های اعمال‌شده در زمان بازداشت، فشارهای بازجویی و به‌ویژه ضربات شدیدی که به ناحیه سرشان وارد شده صحبت کردند؛ ضرباتی که هم‌اکنون منجر به سرگیجه، دوبینی و تاری دید ایشان شده است. همچنین آثار کبودی و ضرب‌وشتم شدید همچنان بر بدن وی باقی است.» مصطفی نیلی همچنین تأکید کرد که با توجه به سوابق بیماری‌های متعدد خانم محمدی و توقف حکم او در سال گذشته به دلایل پزشکی، تداوم نگهداری او در زندان می‌تواند مخاطرات جدی و جبران‌ناپذیری برای سلامتی ایشان به همراه داشته باشد. او در پایان خاطرنشان کرد که تبعید نرگس محمدی به زندان زنجان علاوه بر جنبه‌های انسانی، «خلاف قوانین موضوعه از جمله قانون آیین دادرسی کیفری» است.

این انتقال در حالی صورت می‌گیرد که زندان زنجان یک زندان عمومی برای متهمان جرایم جنایی مانند قتل و مواد مخدر است و فاقد بند سیاسی مجزا می‌باشد. زندان زنجان، تبعیدگاهی با آمار بالای اعدام و فاقد کمترین امکانات استاندارد، با گنجایش حدود ۲۵۰۰ زندانی، حتی شامل بخش نوجوانان نیز می‌شود.

نرگس محمدی پیش از این نیز سوابق تلخی از تبعید در این زندان داشته است؛ در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۱، وی در حالی که مقرر بود پس از انفرادی در بند ۲۰۹ اوین به بند زنان سیاسی منتقل شود، برای آزار بیشتر به زندان زنجان تبعید شد. همچنین در ۴ دی ۱۳۹۸، در پی تحصن در زندان اوین در اعتراض به کشتار آبان خونین، با ضرب‌وشتم شدید و تعرض به زنجان تبعید شد. تصاویر این حملات که بعدها توسط گروه «عدالت علی» هک و منتشر شد، خون نرگس محمدی را بر کف زمین نشان می‌داد؛ جراحتی که در پی پرتاب او به سمت شیشه‌ها و در حالی که داروهای رقیق‌کننده خون مصرف می‌کرد، رخ داده بود. خانم محمدی پیش‌تر بارها در این باره تاکید کرده بود که ماموران زندان در داخل خودروی انتقال به زنجان، بر روی بدن او نشسته و او را مورد ضرب‌وشتم قرار داده بودند؛ او در توصیف آن لحظات گفته بود: «آن‌ها دست و‌ پای مرا گرفتند و در حالی که حجاب نداشتم، مثل گوسفند داخل ماشین پرت کردند و یکی از ماموران روی پای من نشست.»

خانم محمدی که اخیراً در جریان مراسم هفتم خسرو علیکردی در ۲۱ آذر ۱۴۰۴ در مشهد بازداشت شده بود، با وجود شرایط نامساعد جسمانی، تحت بازجویی‌های طولانی قرار گرفته و از خدمات درمانی محروم مانده است. طبق اعلام مصطفی نیلی، وکیل وی، او در پرونده اخیر خود به ۷ سال و نیم زندان، ۲ سال ممنوعیت خروج و ۲ سال تبعید به شهر «خوسف» محکوم شده است و اکنون با مجموع ۱۸ سال حبس (از مجموع ۴۴ سال حکم صادر شده در طول زندگی‌اش) روبروست.

بنیاد نرگس ضمن محکومیت قاطعانه رفتارهای غیرانسانی، تعرض و خشونت‌های وحشیانه علیه نرگس محمدی و تمامی زندانیان سیاسی، بر آزادی بی‌قید و شرط او تأکید می‌کند. ما به عنوان حداقل حقوق یک زندانی، خواستار انتقال فوری و بی‌درنگ وی به بند سیاسی زندان اوین، فراهم‌سازی شرایط معاینه توسط پزشک مستقل و متخصص مورد اعتماد خانواده، و برقراری دیدار فوری با نمایندگان سازمان پزشکان بدون مرز و کمیته بین‌المللی صلیب سرخ هستیم. همچنین، تضمین حق ملاقات حضوری با وکلا و خانواده و برقراری تماس‌های تلفنی منظم از حقوق بدیهی هر زندانی و محرومیت از این حقوق پایه، مصداق بارز شکنجه و تداوم فشار امنیتی بر این برنده جایزه صلح نوبل محسوب می‌شود.

ما در بنیاد نرگس هشدار می‌دهیم که شرایط زندانیان سیاسی در ایران هر روز وخیم‌تر می‌شود و آنچه بر این برنده جایزه نوبل می‌گذرد، تنها برشی از خشونت سیستماتیکی است که علیه فعالان مدنی اعمال می‌شود؛ وقتی با چهره‌ای شناخته شده در سطح جهانی چنین بی‌محابا و خشونت بار رفتار می‌شود، وضعیت زندانیان گمنام و بی‌نام‌ونشان به مراتب نگران‌کننده‌تر است. لذا ما از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و ناظران بین‌المللی می‌خواهیم که واکنشی قاطع نشان دهند.

ما خواستار فشار بین المللی برای ورود ناظران سازمان ملل به ایران و ملاقات حضوری و رودررو با نرگس محمدی و تمامی زندانیان سیاسی، به‌ویژه زندانیان گمنام و محکومین به اعدام هستیم. جمهوری اسلامی باید بداند که جهان ناظر بر این بیدادگری است و اجازه نمیدهد رژیم جنایتکار به سرکوب فعالین مدنی و سیاسی ادامه دهد.

بنیاد نرگس
۲۵ بهمن ۱۴۰۴