پنجشنبه ۲۹ شهريور ۱۳۹۷ - Thursday 20 September 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

شاپور قریب، کارگردان سینمای ایران درگذشت

شاپور قریب، كارگردان سینمای ایران روز سه‌شنبه ۱۶ خرداد ماه در تهران درگذشت. او از بیماری آلزایمر رنج می‌برد. این هنرمند، از اوایل فروردین ماه قدرت تكلم و حركت نداشت. شاپور قریب متولد ۱۵ آذر ۱۳۱۱ در تهران است و در كارنامه فیلمسازیش ساخت آثاری چون «كاكو»، «غریبه»، «خروس»، «سه ماه تعطیلی»، «بگذار زندگی كنم»،«سایه‌های غم»،«بازگشت قهرمان»، «اشك و لبخند» و «كفش‌های جیرجیرك دار من» به چشم می‌خورد.

iran-emrooz.net | Tue, 05.06.2012, 19:01

شاپور قریب، كارگردان سینمای ایران روز سه‌شنبه ۱۶ خرداد ماه در تهران درگذشت. او از بیماری آلزایمر رنج می‌برد.

همسر شاپور قریب به خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا) گفته است، این هنرمند، از اوایل فروردین ماه قدرت تكلم و حركت نداشته است.

شاپور قریب متولد ۱۵ آذر ۱۳۱۱ در تهران است و در كارنامه فیلمسازیش ساخت آثاری چون «كاكو»، «غریبه»، «خروس»، «بت شكن»، «سه ماه تعطیلی»، «بگذار زندگی كنم»،«سایه‌های غم»،«بازگشت قهرمان»، «اشك و لبخند»، «كفش‌های جیرجیرك دار من»، اپیزودی از فیلم «ملاقات» و فیلم موفق كودك و نوجوان «هفت تیرهای چوبی» به چشم می‌خورد.

گفتنی است: اواخر سال گذشته اصغر فرهادی پس از دریافت جایزه‌ی اسكار به عیادت شاپور قریب رفت.



میرعلایی:
قریب همه عشق و دغدغه‌اش سینما بود


در پی درگذشت شاپور قریب؛ میرعلایی، عباس رافعی و جمشید مشایخی از كارگردان «هفت تیرهای چوبی» گفتند.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی گفت: شاپور قریب یكی از سینماگران پیشكسوت و ارزشمند سینما ایران بود كه فیلم «هفت‌تیر‌های چوبی» او یكی از ماندگارترین آثار در عرصه سینمای كودك و نوجوان است.

سید احمد میرعلائی در گفت‌وگویی با خبرنگار سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، اظهار كرد: قریب همه عشق و دغدغه‌اش سینما بود و برای یك هنرمند جدا از اینكه به یك بیماری دچار می‌شود، بیماری مهلك‌تر آن است كه از دنیای صحنه و دوربین دور باشد.

وی افزود: بیماری قریب باعث شده بود او روزگار غریبی داشته باشد و خوشبختانه همسرش برای سلامتی او از هیچ كوششی دریغ نمی‌كرد و تا لحظه آخر همراهش بود.

میرعلائی، شاپور قریب را از جمله كارگردانانی دانست كه كارش را با ادبیات آغاز كرد و گفت: او نوشت تا به سینما رسید و به همین دلیل قصه را خیلی خوب می‌شناخت و روایت‌گر خیلی خوبی در سینما بود.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی با اظهار امیدواری از آمرزش روح این سینماگر از دست رفته درباره برنامه‌ی یادبود او اظهار كرد: پیگیر برنامه تشییع و یادبود او هستیم كه متعاقبا زمان آن اعلام خواهد شد.


عباس رافعی، تهیه‌كننده و كارگردان:
افسوس می‌خورم كه خیلی‌ها از تجربه‌های شاپور قریب، نتوانستند استفاده كنند.


این تهیه‌كننده و كارگردان كه در آخرین تجربه‌ی فیلم‌سازی شاپور قریب «ملاقات»، با او همكاری داشته است،‌ در گفت‌وگویی با ایسنا، اظهار كرد: افتخار این را داشتم كه در آخرین فیلم سینمایی شاپور قریب در خدمتش باشم و با هم كار كنیم و ضمن اینكه شاهد روحیه سرشار از امید ایشان باشم و تجربه گران‌بهایی را به سینما منتقل كنیم.

وی افزود: حتی در روز اول فیلم برداری كه بعد از سال‌ها پشت دوربین قرار می‌‌گرفت، شوق بسیار زیادی داشت و می‌گفت؛ هر شب خواب سینما را می‌بیند و حتی در آخرین دیدارمان هم كه در حالت ضعف و ناتوانی بود، باز به فیلمسازی ابراز علاقه می‌كرد.

رافعی با بیان اینكه مرد بزرگی را از داست دادیم خاطرنشان كرد: جای این آدم‌ها پر نمی‌شود و خوشحالم كه اصغر فرهادی بعد از دریافت جایزه اسكار به همراه استاد انتظامی به دیدار ایشان رفتند.

وی از تهیه مستندی درباره‌ی شاپور قریب خبر داد و گفت: قصد داشتم درباره فیلم‌سازی ایشان كاری را بسازم كه در نهایت با دیدن مظلومیت ایشان، فیلم تبدیل به سینمای غریب شد. كاری كه بسیاری از سینماگران در آن حضور دارند و درباره قریب صحبت می‌كنند و امیدوارم بخش‌هایی از آن برای مراسم ایشان آمده شوند.

رافعی همچنین درباره فیلم «ملاقات» به عنوان آخرین یادگار شاپور قریب اظهار كرد: این فیلم در صف اكران مخاطب خاص بود كه به جایی نرسید و مدت‌هاست كه قرار است توسط موسسه رسانه‌های تصویری وارد شبكه نمایش خانگی شود كه هنوز اتفاقی نیفتاده است.



جمشید مشایخی:
قریب در نویسندگی تبحر داشت


جمشید مشایخی بازیگر سینما در گفت وگو با ایسنا، با اظهار تاسف درگذشت شاپور قریب اظهار كرد: از سال ۴۸ و زمان ساخت فیلم «قیصر» در دفتر عباس شباویز با شاپور قریب آشنا شدم و در طول این سال‌ها سه فیلم با او كار كردم.

وی افزود: او كارش را بلد بود، در نویسندگی تبحر داشت.

به گفته‌ی جمشید مشایخی؛ شاپور قریب بسیار ملایم و رفیق بود و در طول این سال‌ها هیچ چیز آزاردهنده‌ای از او ندیدم.

این هنرمند در پایان سخنانش با اظهار تاسف از درگذشت شاپور قریب به ایسنا گفت: او در طول این سال‌ها بسیار مظلوم بود و حق شاپور قریب بسیار بیشتر از اینها بود.




بازخوانی گفت‌‌وگوی ایسنا با شاپور قریب پس از درگذشتش


شاپور قریب می‌گفت: «سینما بی‌در و پیكر شده است.»

كارگردان «هفت تیرهای چوبی» كه ساعتی قبل از دنیا رفت در سال ۸۸ از تاریخچه‌ی حضورش در سینما و از اینكه فیلم «هفت تیرهای چوبی» توانسته بود چه فضایی را در كانون بوجود بیاورد سخن گفته بود.

شاپور قریب در گفت‌‌وگویی با خبرنگار سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با اشاره به چگونگی حضورش در سینما گفته بود: « شروع فعالیت هنری‌‌ام با قصه‌نویسی بوده است. دو كتاب چاپ كردم و هنوز بعد از ۴۰ سال داستان‌هایم خواننده دارد و بعضی از فیلمسازان امروز وقتی مرا می‌بینند از آنها می‌گویند.»

وی یادآور شده بود: «كلاس ۹ دبیرستان بودم كه از طریق اكبر گلپایگانی به تئاتر «جامعه‌باربد» معرفی شدم و حدود ۱۲ سال آنجا كار كردم و بعد شروع به فیلمنامه‌نویسی كردم. در همان زمانها هم در كلاس عطا وكیلی كارگردانی یاد گرفتم و با نصرت كریمی كه گریم درس می‌داد در آنجا آشنا شدم و خیلی با هم دوست شدیم.»

قریب از آشنایی‌اش با عباس شباویز یاد می‌كرد و می‌گفت: «شب‌ها با عباس بودیم و گپ می‌زدیم و تصمیم گرفتیم «آریانا فیلم» را تاسیس كنیم. آن زمان در بانك كار می‌كردم و ۱۰ هزار تومان گرفتم و بیرون آمدم و شریك شدم. ایرج گل‌افشان، بهروز وثوقی، روبیك منصوری، نصرت كریمی و تعدادی از دوستان شباویز كه خارج از سینما بودند، دیگر شركا بودند.»

این كارگردان در بخش دیگری از گفت‌‌‌وگویش با ایسنا یادآور شده بود: «سال ۴۷ جلال مقدم فیلم «سه دیوانه» را ساخت و من دستیارش بودم و همان سال«دختر شاه پریان» را به همكاری ایرج صادق‌پور با فیلمنامه‌ای از خودم ساختم كه در اكران بسیار موفق بود و باعث شد كارت كارگردانی‌ام را دریافت كنم و فیلمسازی‌ام را ادامه بدهم.»

شاپور قریب متولد ۱۵ آذر ۱۳۱۱ در تهران است و در كارنامه فیلمسازیش ساخت آثاری چون «كاكو»، «غریبه»، «خروس»، «سه ماه تعطیلی»، «بگذار زندگی كنم»،«سایه‌های غم»،«بازگشت قهرمان»، «اشك و لبخند» و «كفش‌های جیرجیرك دار من» به چشم می‌خورد.

هنوز از فیلم «هفت تیرهای چوبی» این كارگردان به‌عنوان شاخص‌ترین اثر سینمای كودك و نوجوان نام برده می‌شود.

قریب می‌گفت: « وقتی به سینما آمدم دو كتاب چاپ كرده بودم و قصه را به من می‌دادند سریع آنرا می‌فهمیدم و در تئاتر بازیگری را یاد گرفتم و می‌دانستم با هنرپیشه در مقابل دوربین چگونه برخورد كنم.»

این كارگردان با اشاره به ساخت «هفت تیرهای چوبی» یادآور شده بود:« قبل از آن «حسنی» را در كانون پرورش فكری كودكان ساخته بودم. در «هفت تیرهای چوبی» حرف بزرگی را در قالب گفتار بچه‌ها زدم و مردم اصلا انتظار نداشتند، فیلم بچه‌ها این‌گونه باشد. برای این فیلم حدود ۵۰ هزار تومان از كانون دستمزد گرفتم. بعد از ساخته‌شدن مدیر كانون می‌گفت؛ آنقدر كشورها متقاضی هستند كه فرصت جواب‌دادن نداریم و این فیلم را می‌دادند و چند فیلم خارجی می‌گرفتند و حتی چند وقت پیش آقای چینی‌فروشان می‌گفت؛ هنوز روی دست این كار، فیلمی تو كانون نیامده است.»

شاپور قریب می‌گفت: « این فیلم جوایز زیادی گرفت، مانند جایزه‌ای از مصر كه برای اولین‌بار به فیلمی از ایران تعلق گرفت و یا جایزه‌ی طلایی از شیكاگو و جایزه‌ای هم از سوئد كه البته آنها را گم كردم. این جایزه بُردن‌ها برایم خوب نبود و باعث شد دركانون كسانی كه فیلم می‌ساختند برایم بزنند. من هم آدم ساده‌ای بودم و ارزش كارهایم را نمی‌دانستم، در حالیكه هركسی جای من بود، جنجال زیادی به راه می‌انداخت.»

این كارگردان بعد از انقلاب مدتی در كانون به عنوان مشاور رییس آنجا مشغول بوده است و فیلمنامه می‌خوانده تا آنكه خانه‌نشین شده است.

شاپور قریب خودش می‌گفت پس از كانون، درسال ۶۵ «بگذار زندگی كنم» را كارگردانی كرده است، فیلمی كه فروش خوبی داشته است و سرمایه‌گذارش در تركیه هتل ساخته است.

او یادآور شده بود:« بعد از «سایه‌های غم» فیلم‌هایی كه ساختم بیشتر برای گذران زندگی و دادن كرایه خانه‌ام بود. فیلم «كفش‌های جیرجیرك‌دار من» در سال ۸۲ ساختم.»

قریب همچنین از فیلم‌نامه‌ای كه برای بچه‌ها دارد، یاد كرده و گفته بود:« یك فیلمنامه برای بچه‌ها دارم كه اگر آنرا بسازم، دیگر كاری در سینما نخواهد داشت. این فیلمنامه با نام «فندقی» برای كودكان ونوجوانان است كه به زندگی و بازی بچه‌ها می‌پردازد، این فیلم در حال وهوای همان فیلم «هفت تیرهای چوبی» است.»

این كارگردان همچنین می‌گفت: «هفت هشت قصه است كه دوست دارم بنویسم و منتظر این هستم حالم خوب شود و شروع به نوشتن كنم. قصه‌هایم را در ذهنم ردیف می‌كنم تا در كتاب داستانی به چاپ برسانم.»

شاپور قریب سینما را از طریق خواندن مجلات و دیدن فیلم دنبال می‌كرده است.

او می‌گفت: «عاشق سینما هستم و معتقدم الان سینما بی دروپیكر شده است. در گذشته تا فردی دستیاری نمی‌كرد، نمی‌گذاشتند پشت دوربین برود و مستقل شود. اما امروز حُرمت این كار را گرفته‌اند. در واقع افراد پشت دوربین زیاد شده‌اند، اما متاسفانه فكری پشت آن نیست.»

قریب درباره‌ی سینما كودك معتقد بود: «كسی دنبال سینمای كودك نیست و راه و روش آن‌ را بلد نیستند. سینما تنها خواندن نیست و باید به داخل آن آشنا بود. سینما كار خطرناكی است و در واقع كار دل است و دنبال آن رفتن خیلی مشكل است.»

شاپور قریب در سال ۸۹ پس از هشت سال به سینما بازگشت و یكی از اپیزودهای فیلم«ملاقات» را كلید زد.

این كارگردان هنگامی كه یكی از اپیزودهای ملاقات را كلید می‌زد، باز هم از شرایط سینما سخن گفته بود:« سینما دسته‌بندی است اما زندگی من سینماست و حتی در خواب هم سینما می‌بینم، اما متأسفانه من را راحت كنار می‌گذارند.»

وی می‌گفت:« كسی كه پول اندكی دارد، جلو می‌آید و تهیه‌كننده و بعد همه‌كاره می‌شود و افرادی مانند من كه عشق‌شان سینما است باید پشت در بمانند. ایراد من این است كه با تهیه‌كننده و كارگردان‌ها جور نمی‌شوم.»

اما اواخر سال ۹۰، دو، سه روزی از بازگشت کارگردان برگزیده اسکار به ایران نگذشته بود كه اصغر فرهادی پیگیر حال شاپور قریب کارگردانی شد که به دلیل آلزایمر در بستر بیماری بود؛ آلزایمری که به دلیل کهولت سن به سراغ کارگردان «هفت تیرهای چوبی» آمده بود.

شاپور قریب که به گفته‌ی همسرش، وضعیت جسمانی و روحی‌اش در روزهای مختلف متفاوت بوده و شدت و ضعف داشت، در آن روز برفی اواخر سال ۹۰ که عزت‌الله انتظامی و اصغر فرهادی به عیادتش رفتند، وضعیت مناسب‌تری داشت تا جایی که خاطراتش را از تئاتر و سینما با آقای بازیگر سینمای ایران مرور کرد و از همکاری سال‌های دورش با اصغر فرهادی گفت، از فیلمبرداری بخش‌های سری اول «روزگار جوانی» که فرهادی می‌نوشته و شاپور قریب کارگردانی می‌کرده است.

اصغر فرهادی در آن دیدار به خبرنگار ایسنا گفته بود: «اگر من و هم‌نسل‌های من فیلم‌هایشان در داخل و خارج از كشور دیده می‌شود، یک عده‌ای همچون آقای شاپور قریب این مسیر را با امکانات خیلی محدود در گذشته شروع كردند و زحمت‌های زیادی را صبورانه به جان خریدند و فیلم‌های خوبی ساختند، ولی در آن مقطع امکاناتی که مثل این روزها، فیلم‌ها در بیرون از ایران به این وسعت دیده شود، وجود نداشت.»

فرهادی همچنین به دلیل دیگرش برای حضور در خانه‌ی شاپور قریب اشاره كرده بود و می‌گفت: «آنچه من و دیگر سینماگران امروز را به سینما علاقه‌مند کرد دیدن فیلم‌های فیلمسازانی بود که در کودکی و نوجوانی فیلم‌هایشان را دیده‌ایم. خیلی از آن‌ها دیگر در میان ما نیستند و برخی خانه‌نشین‌اند و تعداد کمی از آن‌ها هنوز با همه مشکلات عاشقانه در حال کارند. خاطره فیلم‌هایشان که آن سال‌ها دیده‌ایم امروز با ما همراه است من هنوز لذت تماشای «هفت تیرهای چوبی» آقای قریب را فراموش نکرده‌ام ما با دیدن این فیلم‌ها به سینما علاقه‌مند شدیم.»




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.