شنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۷ - Saturday 17 November 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

نامه سرگشاده‌ی گروهی از ایرانیان به نخست‌وزیر ترکیه

آقای نخست وزیر، جناب اردوغان، در حالی که ملت بزرگ و آزاده‌ی ایران، در برابر کودتاچیان متجاوز به حقوق حقۀ مردم، تسلیم نگشته، دلاورانه بپا خاسته بودند شما برخلاف انتظار، باشتاب تمام، با شناسایی ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد، ایرانیان را رنجیده خاطر و کودتاچیان را دلشاد کردید.

iran-emrooz.net | Mon, 20.07.2009, 23:58

جناب آقای رجب طیّب اردوغان
نخست وزیر محترم جمهوری ترکّیه


در شرایط خفقان آوری که از چند ساعتِ بعد از کودتای انتخاباتی ۱۲ ماه جون، تا کنون، بر ایران حاکم شده، ملت بزرگ و آزاده‌ی ایران، در برابر کودتاچیان متجاوز به حقوق حقۀ مردم، تسلیم نگشته، دلاورانه بپا خاسته و با مسالمت، صلح طلبی و به دور از هرگونه خشونت و پرخاشگری، اجرای عدالت و برقراری آزادی را تقاضا می‌کنند.

در این خیزشِ دموکراتیک، انسانی و متمدنّانه، امید و انتظار ما ایرانیان حق طلب این بوده و هست که از پشتیبانی سیاسی، اخلاقی و معنوی دولت و ملت سرافراز ترکیه به ویژه از حمایت شخص شما برخوردار شویم.

اما شما، برخلاف انتظار، باشتاب تمام، با شناسایی ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد، ایرانیان را رنجیده خاطر و کودتاچیان را دلشاد کردید. حال پرسش اساسی این است:

آن حس نوعدوستی و انسانگرایی، آن عواطف عالی آزادی خواهی و عدالت طلبی که شما را به همدردی با مردم غزه واداشت و امروز به حمایت از مردمِ تحت ستمِ در ترکستان چین کشانده، چرا در مورد ملت ستمدیدۀ ایران مجال بروز نیافته است؟ آن ندای عدالت طلبی و آزادی خواهی چرا خاموش گشته؟
مگر آزادی خواهی و عدالت طلبی را می‌شود تقسیم کرد؟
مگر انسانّیت بخش پذیر است؟
مگر دوستی با کودتاچیانِ فاشیست بخشیدنی است؟

آقای نخست وزیر، حضرتعالی نیک می‌دانید که، ایران و ترکیه، از اواسط قرن نوزدهم میلادی تاکنون، بال به بال و دوش به دوش، تاریخی پر از حوادث تلخ و شیرین را طی کرده، در جهتِ ترقّی و تجدّد، برای حفظ استقلال و کسب آزادی، از جان و دل کوشیده با استبداد سنتی و ارتجاع مذهبی، سخت جنگیده‌اند...

در این سفر طولانی به ویژه در مقطعِ جنبش بزرگ مشروطه خواهی در اوایل قرن بیستم میلادی، استانبول پایگاهی پرآوازه برای آزادی خواهان و متجدّدان ایرانی بود و آزادگان و روشنفکرانِ ارجمند کشور شما حامیانِِ بزرگِ ایرانیان برای کسب استقلال واقعی و برقراری آزادی و دموکراسی بودند...

آقای نخست وزیر، آن توده‌ی میلیونی مردمی که از زن و مرد، پیر و جوان، با هر مسلک سیاسی و دین و آئینی، در تهران و سراسر ایران، در طلب رأیِ به یغما رفته‌ی خویش بپا خاسته، ندای حق طلبی سرداده اند، آنها "سربازان جهانی آزادی و عدالت اند"، که هدف نهایی شان تأسیس آزادی و دموکراسی، برقراری صلح و آرامش در ایران و سراسر غربِ آسیا و خاورمیانه است.

کودتاچیانی که جان این مردمِ دادخواه را می‌گیرند و خون جوانانشان را به دست اوباشِ بیرحم و بی شفقت به زمین می‌ریزند، مشتی بیشرمِ جاهلِ فاشیست اند، که نه دین دارند و نه جوانمردی، نه مسلمانند نه ایرانی، آنها فاشیست های تهی از حقیقتی هستند که ایران و اسلام را، تمدنِ فرهنگِ انسان ساز ایرانی را همۀ ثروت مادی و معنوی کشور ما را بازیچۀ قدرت پرستی بی حدّ و هوسهای آلوده، خود کرده اند.

آقای نخست وزیر، جناب اردوغان، انتظار از ملّت دوست و دولت مترقی ترکّیه این است که از کودتاچیان خشونت طلب دور شوند و با بازگشت به سنّتِ عصر مشروطه، به یاری ملّت آزادی خواه و عدالت طلب ایران بپردازند.

یقین است که نهال نازکِ دوستی و همزیستی و همکاری دو ملّت بزرگ همسایه، با اتخاذ چنان سیاستی، به درختی تنومند و ریشه دار و محکم تبدیل خواهد شد.

از طرف همایشی از ایرانیان آذری در شیکاگو- آمریکا
محّمد ارسی
.(JavaScript must be enabled to view this email address)





Open Letter to Mr. Recep Tayyip Erduğan
The Prime Minister of Turkey



July 15, 2009


Dear Mr. Recep Tayyip Erduğan
The Prime Minister of Turkey:


A few hours after the 2009 presidential election on June 12, 2009, a brutal coup d’etat against the Iranian Civil Rights Movement took place in our country. Since then, the entire nation has actively become involved in a magnificent resistance against hardliners. In a non-violent, peaceful, yet brave manner, people of Iran exceedingly continue to express their firm resolution in establishing democracy, freedom and civil rights in their country.

In their legitimate quest for democracy, Iranians hoped to obtain political and humanistic support of the Turkish people, and particularly, yours as the Prime Minister of Turkey. However, quite unexpectedly, a few days after the coup d'etat of June 18th, the government of Turkey hastened the recognition of the fraudulent presidency of Mahmoud Ahmadi Nejad. Such a political gesture from the part of Turkey broke the hearts of the Iranian nation and empowered the oppressors.

At the current definitive moment of history, the Iranians’ public opinion is still shocked by your government’s indifference toward apparent violation of human rights and bloodshed in Iran, given the fact that Turkey has an active record of expressing humanistic concerns for people of Gaza, and recently, for the Turk population of China.

Can discriminating between different nations be justified when it comes to the universal terms of the Human Rights Declaration?

Is the humanity dividable to some nations with higher degrees of human dignity and some with lower ones?

In the future, will the collective consciousness of the humanity forgive the acts of complacency with the criminal suppressors of the peaceful Civil Rights Movement in Iran?

Since the mid-nineteen century, Iran and Turkey have been paving a common path toward modernization, modernity and democracy. The Iranian and Turkish nations, in their brave fights for independence, freedom, and emancipation from dictatorship and religious fanaticism, have experienced bitter moments, and embraced historical victories as well. In this long journey of freedom, especially during the Iranian Constitutional Movement of early 20th Century, Istanbul became a true haven for the Iranian intellectuals and leaders of the Constitutional Movement. Turkish liberal-minded political figures ardently supported the Iran’s progressive movement.

During the past month, more than one million people, from all walks of life, and from different ethnic and religious backgrounds have peacefully protested in the streets of Iran to obtain their legitimate rights for a democratic presidential election. Iranian nation has become the messenger of universal love.

The entire world is now aware that the notorious executors of protestors in Iran are neither religious, nor faithful to the civil laws; they are neither Iranian, nor Muslim. They are a handful of fascists and criminal mobs, that have jeopardized the economical, cultural, and human resources of the country for the sake of their defiled will to unlimited power.

Mr. Recep Tayyip Erduğan,

People of Iran still hope that the government of Turkey will soon clear its boundaries with the enemies of democracy in Iran, and like the old age of Constitution, will express solidarity with the current Civil Rights Movement in Iran.

Respectfully,

Mohammad Arassi
On Behalf of a group of Iranian-Azari Community of Chicago




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.