چهارشنبه ۲۸ شهريور ۱۳۹۷ - Wednesday 19 September 2018
بازگشت به صفحه اول
 |  درباره ايران امروز  |  تماس با ايران امروز  |  آگهی در ايران امروز  | 
  |   صفحه اول   |   خبرهای روز   |   سياست   |   انديشه   |   فرهنگ و ادبيات   |   جامعه   |   محیط زیست   |   RSS   |  

بيانيه اتحاد جمهوری‌خواهان ايران

واقعیت این است که رهبری جمهوری اسلامی دغدغه حل بحران اتمی و پایان دادن به تنش در مناسبات خارجی کشور را ندارد و در اندیشه استفاده ابزاری از این بحران برای تحکیم موقعیت خویش و میدان دادن به وسوسه گسترش دامنه قدرت خود درخاورمیانه و داعیه بدست آوردن سرکردگی جنبش مسلمانان منطقه است.

iran-emrooz.net | Sun, 29.10.2006, 7:44

اتحاد جمهوریخواهان ایران:
ادامه مذاکره تنها راه اجتناب از خطراتی است که کشور ما را تهدید می کند


* پافشاری بر ادامه غنی سازی، رد پیشنهادات اروپا، یک فرصت سوزی غیر قابل برگشت خواهد بود.
* ایران باید به مذاکره برای حل بحران هسته ای ادامه دهد و نسبت به هر گونه دعوتی برای مشارکت در حل و فصل مسائل منطقه ای واکنش مثبت نشان دهد


اتحاد جمهوری خواهان ایران از وقفه در مذاکرات با اتحادیه اروپا حول بسته پیشنهادی و عدم توافق روی جزئیات آن متاسف است. امید و انتظار این بوده است که پرونده ایران از شورای امنیت عودت داده شود و مسائل مربوط به برنامه هسته ای ایران از طریق آژانس بین المللی انرژی اتمی و با نظارت این نهاد بین المللی بررسی شود. پافشاری دولت جمهوری اسلامی بر ادامه غنی سازی اورانیوم و رد پیشنهادات اروپا از یک سو، ، و تاکید اتحادیه اروپا بر تعلیق آن به مثابه یک پیش شرط از سوی دیگر، تلاش های دیپلوماتیک ماه های اخیر را به بن بست کشانده است.
بحث بر سر پاکت پیشنهادی اروپا متوقف شده است. هر چند تمامی جزئیات محتویات بسته اتحادیه اروپا انتشار نیافته است، ولی شواهد و قرائن موجود حاکی از آن است که پاکت پیشنهادی عمدتا در چارچوب سیاست میانه روانه اتحادیه اروپا تنظیم شده است و این اتحادیه با ملاحظه منافع متقابل و برای جلب نظر مثبت جمهوری اسلامی و رفع سوء ظن ها و نگرانی های آن، تضمین ها و امتیازات اقتصادی و فنی را به جمهوری اسلامی پیشنهاد کرده است تا اختلافات در مسیری مسالمت جویانه و با اجتناب از تحریم های اقتصادی حل و فصل شود. این بسته اکنون عملا به کناری گذاشته شده است.
رهبری جمهوری اسلامی ایران علیرغم هشدارهای صاحب نظران، حتی مخالفت های جدی در درون حکومت، تاکید کرده است که حاضر نیست غنی سازی را تعلیق کند. معنای این موضع گیری نادیده گرفتن منافع دراز مدت کشور خط کشیدن بر روی تمام فرصت های پیش آمده است.
واقعیت این است که رهبری جمهوری اسلامی دغدغه حل بحران اتمی و پایان دادن به تنش در مناسبات خارجی کشور را ندارد و در اندیشه استفاده ابزاری از این بحران برای تحکیم موقعیت خویش و میدان دادن به وسوسه گسترش دامنه قدرت خود درخاورمیانه و داعیه بدست آوردن سرکردگی جنبش مسلمانان منطقه است. این سیاست به خطرات و پی آمدهای اقتصادی ناشی از تشدید بحران بهائی نمی دهد و بی اعتنا به هزینه های سنگین آن به تنش با نهاد های بین المللی و غرب ادامه می دهد. این نگاه زمانی که تامین منافع کشور گفت و گو و تعامل را ایجاب می کند، برای حفظ جو تنش در مناسبات خارجی، بر طبل تبلیغات علیه آمریکا و اسرائیل می کوبد. حقیقت این است که رهبری جمهوری اسلامی راه حل میانه روانه و مسالمت جویانه را به سود خود نمی بیند و با سوء استفاده از شعار "انرژی اتمی حق مسلم ماست"، راه را بر حل مسائل گرهی سیاست خارجی کشور، عادی سازی دیپلوماسی ایران با غرب و رفع بحران ۲۷ ساله با ایالات متحده آمریکا می بندد.
در عین حال حکومت جمهوری اسلامی ایران هر گونه اطلاع رسانی در مورد سیاست خارجی کشور و پرونده هسته ای را محدود و ممنوع ساخته است. این کدام "حق مسلم ملی" است که ملت از آگاهی به ماهیت و چند و چون آن و از مداخله در تصمیم گیری های مربوطه محروم است. کدام "حق مسلم" است که هیچ کدام از آگاهان و فرهیختگان و روشنفکران و دگراندیشان جامعه، حتی جناح های مهمی از ترکیب هیات حاکمه از حق اطلاع داشتن و اظهار نظر نسبت به جنبه های مختلف برنامه هسته ای محروم اند؟
سکوت در برابر سیاست های کنونی جمهوری اسلامی به هر دلیل و مصلحت سنجی که باشد، پذیرفته نیست. بخصوص کسانی که معتقدند "دانستن حق مردم است"، اصلاح طلبانی که از ارکان حکومت بوده اند و طرفدار علنیت و شفافیت اند، شایسته نیست که امروز سکوت اختیار کنند اگر حق مسلمی وجود دارد که باید پاس داشته شود، قبل از همه حق مسلم دانستن و حق تصمیم گرفتن مردم در مورد سرنوشت خود و کشور است. انتشار اخیر نامه آیت الله خمینی، یک بار دیگر پرده از این حقیقت بر گرفت که رهبران وقت جمهوری اسلامی، چگونه سال ها زندگی و سرنوشت مردم و کشور را در آتش جنگ با عراق به بازی گرفته بودند. امروز زندگی مردم و امنیت ایران به خاطر رویا پردازی های یک جناح قدرت طلب، بار دیگر در معرض چنین مخاطراتی قرار گرفته است و امتناع هر حزب و دسته و گروهی از بیان حقیقت، به خاطر هر ملاحظه‌ای که باشد، غیرقابل اغماض است. مقابله با سیاست های جاری حکومت و تلاش همآهنگ برای تغییر در سیاست خارجی کشور، مهم ترین وظیفه ملی در لحظه حاضر است.
اتحاد جمهوری خواهان ایران اکیدا خواستار بازگشت بر سر میز مذاکره و پایان دادن به شعار پردازی و ماجراجوئی های غیر مسئولانه در مناسبات خارجی کشور است. اتحاد جمهوریخواهان ایران خواستار کنار گذاشتن هر گونه پیش شرطی از سوی غرب و یا تعیین خطوط قرمز از طرف رهبری جمهوری اسلامی برای ادامه مذاکرات است، موضوع مورد مناقشه تعلیق یا عدم تعلیق غنی سازی اورانیوم، می تواند خود یکی از موضوعات اصلی مذاکرات طرفین و تصمیم در مورد آن جزئی از مجموعه توافقات متقابل باشد.
اتحاد جمهوریخواهان هم چنین از ایجاد امکان همکاری و مشارکت ایران در حل و فصل مسایل مربوط به ترتیبات سیاسی و امنیتی منطقه و از سیاست همکاری متقابل در این عرصه استقبال می کند. آغاز مذاکرات مستقیم میان ایران و امریکا برای حل اختلافات بین دو کشور در تمامی عرصه ها به خصوص با توجه به تشدید بحران هسته ای و وضعیت وخیم موجود در عراق، حائز ضرورت و فوریت جدی است. این گفتگوها نه تنها در زمینه بحران هسته ای راهگشاست، بلکه می تواند گامی در جهت همکاری برای بهبود وضعیت در عراق، تضمین صلح در لبنان بوده، در جهت پیشرفت در روند صلح بین فلسطین و اسرائیل نیز موثر باشد.
اتحاد جمهوری خواهان ایران مجددا بر ضرورت تغییر بنیادی در سیاست خارجی کشور، پایان دادن به سیاست خارجی ایدئولوژیک و بحران زا و تابعیت مناسبات خارجی از منافع ملی کشور تاکید می کند. منافع ملی ما، از جمله حق برخورداری از انرژی اتمی ایجاب می کند که کشور ما مناسبات عادی با همه کشورها، از جمله با ایالات متحده آمریکا برقرار کند و از راه حل دو دولت مستقل فلسطین و اسراییل در منطقه استقبال نماید.

هیات سیاسی اجرائی
اتحاد جمهوریخواهان ایران
۶ آبان ماه ۱۳۸۵
۲۸ اکتبر ۲۰۰۵




Iran Emrooz
(iranian political online magazine)
iran emrooz©1998-2018
e-mail:
ايران امروز (نشريه خبری سياسی الكترونيك)
«ايران امروز» از انتشار مقالاتی كه به ديگر سايت‌ها و نشريات نيز ارسال می‌گردند معذور است. استفاده از مطالب «ايران امروز» تنها با ذكر منبع و نام نويسنده يا مترجم مجاز است.