نیویورک تایمز – ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶
اسرائیلی‌های عزیز،
همان‌طور که می‌دانید، ما به‌تازگی یکی از شگفت‌انگیزترین انتخابات تاریخ خود را پشت سر گذاشتیم. آمریکایی‌ها از همه گرایش‌های سیاسی به پا خاستند تا رئیس‌جمهوری را رد کنند که تصور می‌کرد انتخاب شدن به این معناست که دیگر هیچ‌کس نمی‌تواند به او دست بزند؛ رئیس‌جمهوری که خود را آزاد می‌دانست تا نهادهای مقدس ما را مورد سوءاستفاده قرار دهد، افراد نالایق و چاپلوس را در مهم‌ترین سمت‌های کابینه منصوب کند، از مقام خود برای ثروتمند کردن خودش، نزدیکانش و فرزندانش بهره ببرد، سیاست خارجی آمریکا را از تعهد به پرداخت هر هزینه و تحمل هر رنجی در دفاع از آزادی، به کسب‌وکاری مبتنی بر معامله با دیکتاتورها تبدیل کند، ناخواسته بیش از ۱۲۰ کودک را در یک مدرسه ابتدایی در ایران به قتل برساند و هرگز عذرخواهی نکند، ژنرال‌ها را به این دلیل برکنار کند که حاضر نیستند سیاست‌های او را بر وظیفه خود در قبال کشور مقدم بدانند، هر انتخاباتی را که در آن شکست می‌خورد «دزدیده‌شده» اعلام کند و وزارت دادگستری پرافتخار آمریکا را به سگ شکاری شخصی خود برای تعقیب و آزار حقوقی مخالفان تبدیل کند.
آیا برخی از این ویژگی‌ها برایتان آشنا نیست؟
خب، ما بنیامین نتانیاهوی خودمان را شکست دادیم. اکنون نوبت شماست که نتانیاهوی خودتان را شکست دهید.
در نظام سیاسی ما، نمی‌توانیم در انتخابات میان‌دوره‌ای رئیس‌جمهورمان، یعنی بی‌بی، را از قدرت برکنار کنیم؛ اما اگر چنین امکانی وجود داشت، حتماً این کار را می‌کردیم. شما پس از انتخابات اخیر که برای یک دوره کامل برگزار شد، چنین فرصتی را دارید. این فرصت اکنون پیش روی شماست؛ و اگر به‌دلیل اختلافات کوچک و مشاجرات بی‌اهمیت میان احزاب مخالف، که آرای لازم برای آزاد کردن اسرائیل از چنگال بدترین رهبر تاریخ یهود را در اختیار دارند، آن را از دست بدهید، در واقع آینده‌ای از بحران دائمی را با مهم‌ترین متحد خود دعوت کرده‌اید.
زیرا آمریکایی‌ها صرفاً انتخابات برگزار نکردند؛ آن‌ها دست به شورش زدند؛ شورشی علیه بی‌شرمی، شورشی علیه مصونیت از مجازات و شورشی علیه فساد دونالد ترامپ، همان کسی که نتانیاهو او را «بزرگ‌ترین دوستی که دولت اسرائیل تاکنون در کاخ سفید داشته است» نامیده بود.
بنابراین، اسرائیل نیز در انتخابات ما دو بار بازنده شد. نخست، به این دلیل که از نگاه بسیاری از آمریکایی‌ها، کشور شما اکنون هم‌پیمان این مرد نفرت‌انگیزی تلقی می‌شود که ما به‌تازگی او را رد کرده‌ایم؛ و دوم، به این دلیل که این مرد نفرت‌انگیز مطابق خصلت همیشگی خود عمل کرد: برای نجات خودش در آخرین لحظه، شما را قربانی کرد. او تلاش کرد با وعده ناگهانی پایان دادن به ۳.۸ میلیارد دلار کمک نظامی سالانه آمریکا به اسرائیل تا «پایان سال»، بر جذابیت انتخاباتی عبدالسلام السید، نامزد دموکرات‌ها در ایالت میشیگان، غلبه کند.
بله، بزرگ‌ترین دوستی که اسرائیل تاکنون داشته است، وعده داد که ظرف چند ماه تمام کمک‌های نظامی به این کشور را قطع کند؛ آن هم در شرایطی که شما در میانه جنگی چندجبهه‌ای هستید که نتانیاهو عمداً آن را چندجبهه‌ای نگه داشته است تا توان شما را برای مخالفت با خود تحلیل ببرد. ترامپ این کار را کرد، زیرا احساس کرد دوستی‌اش با شما برای بسیاری از رأی‌دهندگان جوان جمهوری‌خواه به یک نقطه‌ضعف تبدیل شده است.
اینکه ترامپ تصور می‌کرد چنین اقدام فرصت‌طلبانه و بدبینانه‌ای می‌تواند به‌سرعت و با کمترین هزینه حمایت پایگاه رأی خود را برایش به ارمغان بیاورد، تنها یکی از نشانه‌های آن چیزی است که اگر مسیر خود را تغییر ندهید، در انتظار شما خواهد بود. اگر تردیدی دارید، کافی است اظهارات معاون رئیس‌جمهور او، جی‌دی ونس، را در صبح روز پس از انتخابات بخوانید: حمایت از اسرائیل یکی از چهار دلیلی است که جمهوری‌خواهان به‌خاطر آن شکست خوردند.
توجه داشته باشید: ونس، که برای رسیدن به مقام معاونت ریاست‌جمهوری روح خود را به ترامپ فروخت، حاضر است برای به دست آوردن یک تیتر خبریِ فوری، شما را نیز قربانی کند. در واقع، او همین کار را به‌تازگی انجام داده است.
برخی از ما سال‌هاست تلاش می‌کنیم درباره این موضوع به شما هشدار دهیم: اینکه اسرائیل را با همسو شدن با جمهوری‌خواهان راست‌گرا و مسیحیان انجیلی و کنار گذاشتن دموکرات‌ها و یهودیان لیبرال، به موضوعی اختلاف‌برانگیز در سیاست آمریکا تبدیل کرده‌اید، روزی گریبان شما را خواهد گرفت. این رویکرد همچنین باعث شده است روند گسترده‌تر کاهش حمایت از اسرائیلی را که در پی الحاق کرانه باختری است، نبینید.
اما لابی طرفدار اسرائیل، آیپک (AIPAC)، که مدت‌ها پیش روح خود را به نتانیاهو واگذار کرده بود، فرسایش حمایت از اسرائیل در آمریکا را از چشم‌ها پنهان کرد؛ نسلی از رهبران ضعیف یهودیان آمریکا نیز همین روند را از شما پنهان نگه داشتند؛ بی‌بی و سفیر پیشین و باسابقه او در واشنگتن، ران درمر، هم همین کار را کردند.
اما دیگر نمی‌توان این واقعیت را پنهان کرد. در نظرسنجی مؤسسه گالوپ در ماه فوریه، دوسوم دموکرات‌ها اعلام کردند که با فلسطینی‌ها بیش از اسرائیلی‌ها احساس همدلی می‌کنند. در میان جمهوری‌خواهان ۱۸ تا ۴۹ ساله نیز، ۵۷ درصد در نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو در ماه مارس، دیدگاهی نامطلوب نسبت به اسرائیل داشتند.
چهار سال پیش، صبح روز پس از آنکه ائتلاف برتری‌طلب یهودی نتانیاهو در انتخابات پیروز شد، ستونی نوشتم و با این عنوان به هم‌وطنان آمریکایی‌ام درباره آنچه در پیش بود هشدار دادم: «اسرائیلی که می‌شناختیم، دیگر وجود ندارد.»
اکنون، چهار سال بعد، با هشداری متفاوت آمده‌ام؛ این بار خطاب به اسرائیلی‌ها: آمریکایی که می‌شناختید، دیگر وجود ندارد.
در حال حاضر، در اینجا دیگر تحمل چندانی نسبت به دولتی در اسرائیل وجود ندارد که از یک سو ــ و به‌درستی ــ از ما سلاح می‌خواهد تا در برابر تهاجم مرگبار حماس و موشک‌های حزب‌الله و ایران مقاومت کند؛ موشک‌هایی که تنها با هدف محو اسرائیل از روی نقشه طراحی شده‌اند؛ اما از سوی دیگر، همین سلاح‌ها را برای تلاش در جهت محو فلسطینی‌ها از روی نقشه در کرانه باختری و نوار غزه به کار می‌گیرد.
دیگر در اینجا تحمل چندانی نسبت به دولتی در اسرائیل وجود ندارد که سالانه میلیاردها دلار از ما درخواست می‌کند تا خاورمیانه را برای یک دموکراسی یهودی امن سازد، اما از سال ۱۹۶۷ تاکنون میلیاردها دلار از همین کمک‌ها را به مسیری منحرف کرده است که هدف آن امن کردن کرانه باختری برای تحقق آرمان‌های مسیحایی یهودی است.
همان‌گونه که در کتاب مقدس آمده است: «برای هر چیزی زمانی است و برای هر مقصودی زیر آسمان، وقتی مقرر است.»
اکنون اکثریتی قدرتمند در آمریکا همین پیام را به ترامپ فرستاده‌اند: دوران دورویی، فساد و رهبری سهل‌انگارانه و بی‌برنامه شما، که حتی زحمت بررسی و مطالعه مسائل را به خود نمی‌دهد، به پایان رسیده است. این فصل، فصل انتخاب ما بود و آمریکایی‌ها کشور را بر حزب، شرافت را بر ایدئولوژی و شایستگی را بر چاپلوسی ترجیح دادند.
امروز انتخاب شما نیز چیزی کمتر از این نیست: احزاب مخالف در اسرائیل نباید این فرصت را برای خلاص شدن از شر نتانیاهو از دست بدهند. آن‌ها باید به تمام جهان اعلام کنند: «ما بی‌بی نیستیم»؛ همان‌گونه که ما به‌تازگی به تمام جهان گفتیم: «ما ترامپ نیستیم»؛ و سپس مسیر تازه‌ای را در پیش بگیرند.
شما باید حول رهبری گادی آیزنکوت، ژنرال بازنشسته میانه‌رو و بسیار شریفی که چهره‌ای قابل احترام است، متحد شوید. باید حزب عربی اسرائیلی منصور عباس، سیاستمدار بسیار شریفی را نیز به ائتلاف حاکم وارد کنید؛ همان‌گونه که یک بار پیش‌تر چنین کردید. و بله، برای رساندن این ائتلاف جدید به مرحله نهایی تشکیل دولت و به قدرت رسیدن، باید یک دولت اقلیت تشکیل دهید که از حمایت تضمین‌کننده سایر نمایندگان عرب برخوردار باشد.
بگذارید بی‌بی فریاد بزند که شما دولتی تشکیل می‌دهید که به اعراب غیرصهیونیست اسرائیل وابسته است. زمان آن رسیده است که جریان سیاسی میانه‌رو اسرائیل مستقیماً با نژادپرستی بی‌بی روبه‌رو شود. صرفاً به او نگویید که برای همیشه به احزاب فوق‌ارتدوکس غیرصهیونیست متکی بوده است؛ گامی فراتر بردارید.
این حقیقت را به او و به تمام جهان بگویید؛ حقیقتی که هر اسرائیلی از آن آگاه است: امروزه ۲۵ درصد پزشکان، ۲۷ درصد پرستاران و ۴۹ درصد داروسازان اسرائیل را شهروندان عرب اسرائیل تشکیل می‌دهند.
این حقیقت را نیز به آن‌ها بگویید که همین پزشکان، پرستاران و داروسازان عرب اسرائیلی در درمان هزاران سرباز اسرائیلی که در غزه و لبنان به‌شدت مجروح شده بودند، نقش داشتند؛ جان آن‌ها را نجات دادند و از قطع عضوهایشان جلوگیری کردند؛ این در حالی بود که بسیاری از همین کادرهای درمانی عرب اسرائیلی، خویشاوندانی در غزه داشتند که خانه‌هایشان به دست همان سربازان ویران می‌شد و جانشان را از دست می‌دادند.
این حقیقت را به آن‌ها بگویید که همین پزشکان، پرستاران و داروسازان عرب اسرائیلی هر هفته به نجات جان سربازان اسرائیلی‌ای کمک می‌کنند که هنگام دفاع از شهرک‌نشینان افراطی و رادیکالی مجروح می‌شوند که در تلاش‌اند فلسطینی‌ها را از کرانه باختری بیرون برانند. آن‌ها این کار را بدون آنکه ابتدا درباره دیدگاه‌های سیاسی بیماران مجروح خود پرس‌وجو کنند، انجام می‌دهند.
این حقیقت را به آن‌ها بگویید که وفاداری جامعه عرب اسرائیل به کشور اسرائیل، تاکنون صد برابر بیشتر از وفاداری متعصبان فوق‌ارتدوکس بوده است؛ همان کسانی که طی دهه‌ها میلیاردها شِکِل یارانه دولتی را برای مدارس خود دریافت کرده و به مصرف رسانده‌اند؛ مدارسی که در آن‌ها دروس و موضوعات مدرن تدریس نمی‌شود و در عین حال، از خدمت در ارتش اسرائیل برای دفاع از هم‌میهنان یهودی خود سر باز می‌زنند.
این حقیقت را به آن‌ها بگویید که اسرائیل امروز با تهدیدی بسیار، بسیار بزرگ‌تر از ایران روبه‌روست. بی‌بی اسرائیل را در مسیری قرار داده است که به از دست دادن ایالات متحده آمریکا به‌عنوان متحد این کشور منتهی می‌شود.
و سرانجام، این حقیقت را به آن‌ها بگویید که امروز تنها اعراب اسرائیل هستند که می‌توانند کشور یهودی را نجات دهند؛ می‌توانند اسرائیل را به‌عنوان یک دموکراسی با رهبری یهودیان حفظ کنند. میلیون‌ها جمهوری‌خواه در آمریکا شجاعت آن را داشتند که بگویند: امروز تنها با رأی دادن به یک نامزد دموکرات می‌توانم دموکراسی آمریکا را نجات دهم.
شما چطور؟ آیا به من می‌گویید که دهه‌ها به پزشکان عرب اسرائیلی اعتماد کرده‌اید تا در بخش‌های اورژانس بیمارستان‌ها جان شما را نجات دهند، بی‌آنکه ابتدا از آن‌ها بخواهید آزمون وفاداری بدهند؛ اما اکنون می‌خواهید پیش از آنکه اجازه دهید در یک وضعیت اضطراری ملی برای نجات کشورتان رأی بدهند، از آن‌ها آزمون وفاداری بگیرید؟
اگر شرایط برعکس بود و بی‌بی برای نجات حیات سیاسی خود چاره‌ای جز اتکا به آرای اعراب نداشت، بی‌درنگ چنین می‌کرد؛ و همه شما این را می‌دانید، زیرا بنا بر گزارش‌ها، او پیش‌تر نیز تلاش کرده بود چنین کاری انجام دهد.
اسرائیل امروز تنها یک فرصت دارد تا تصویری تازه از خود به نمایش بگذارد. تشکیل ائتلافی متشکل از احزاب یهودی و عربِ میانه‌چپ و میانه‌راست اسرائیل، نخستین گام ضروری برای آن است که ائتلاف جدید حاکم در آمریکا بار دیگر به اسرائیل توجه کند و نگاه متفاوتی به این کشور داشته باشد.
پس اجازه دهید سخنم را همان‌جایی به پایان ببرم که آغاز کردم. آمریکا دیگر آن آمریکای دوران پدربزرگ‌های شما نیست؛ و خوشبختانه، دیگر آمریکای دونالد ترامپ هم نیست.
سه‌شنبه گذشته، در کشور من لحظه‌ای بزرگ و تاریخی رقم خورد. آمریکایی‌ها به ترامپ و ونس گفتند که نمی‌خواهند حتی یک روز دیگر پیام دائمی آن‌ها درباره نفرت ورزیدن به همسایه خود را بشنوند. در عوض، آن‌ها به هشدار آبراهام لینکلن توجه کردند که گفته بود:
«اگر قرار است سرنوشت ما نابودی باشد، باید خودمان نویسنده و به انجام‌رساننده آن باشیم. ما به‌عنوان ملتی از انسان‌های آزاد، باید در تمام دوران‌ها زندگی کنیم یا با دست خود به زندگی خویش پایان دهیم.»
آمریکایی‌ها انتخاب کردند که به‌جای خودویرانگری، فرشتگان نیک‌سرشت وجود خود را دوباره کشف کنند. امیدوارم شما نیز همین کار را انجام دهید.