به یاد کاشف ریمیل / نظر جلایی‌پور درباره عذرخواهی مرتضوی

تلگرام حمیدرضا جلائی‌پور (جامعه‌شناس)

این مرتضوی، جلاد ده‌ها روزنامه و مطبوعات، و متهم به شراکت در قتل زهرا کاظمی، دسته گل‌هاش زیاد بود.
پنج روزنامه و شرکت جامعه روز ما را بست.
ده‌ها نفر از روزنامه‌نگارهای این شرکت را زندان کرد.
دو سال دفتر کار ما را پلمپ کرد.
در سال ۸۰، که یک آپارتمان خوب در شمال تهران ۱۵ میلیون بود، صد وپنجاه میلیون تومان دستگاه کامپیوتر و دستگاه چاپ را اجازه انتقال نداد و به تل خاکی تبدیل کرد.
مادر علیل من را با ویلچر کشاند به دادگاه انقلاب.
خانه‌ای که وثیقه گذاشته بودیم به اجرا گذاشت.
مثل ریگ دروغ می‌گفت.

و اما سطح دانش و کفایت حقوقی اش معرکه بود:
بعد از جنایت کوی دانشگاه و برای بستن روزنامه نشاط از من و شمس الواعظین  خودش مدت شش ساعت در دادگاه بازجویی می کرد. 
در جریان این بازجویی من را کشید کنار و به من گفت جلائی پور تو برادر شهیدی و جبهه بودی از این شمس‌الواعظین فاصله بگیر. گفتم چرا؟  دهنشو آورد در گوشم و گفت چون «جاسوسه».
گفتم مستند شما چیست؟ گفت تو خبر نداری! گفتم مگر چیه؟ دوباره نزدیک گوشم  اومد و گفت: ای آدم ساده این شمس «ریمیل» داره!
گفتم ریمیل که وسیله آرایش خانوم‌ها است چه ربطی به جاسوسی داره؟ گفت ای آدم ساده و  در دام افتاده «ریمیل» تو کامپیوترش بوده!
به بیان دیگر  این قاضی بسته‌شدن دهها روزنامه و نشریات فرق بین «ریمیل» و «ایمیل» را نمی‌دانست. یک ربع طول کشید تا براش توضیح دادم «ایمیل» وسیله جاسوسی نیست مثل تلفنه که «صدا» را تبادل می‌کنه ایمیل هم «نوشته» را از طریق کامپیوترهای به هم مرتبط تبادل می‌کنه! و آخر هم نفهمید؟
و دو و نیم سال زندان به شمس‌الواعظین داد.