چند ساعت پیش، فردی از دستگاه قضایی در تماسی تلفنی رسماً به من ابلاغ کرد که اگر امسال در آیین بزرگداشت و دادخواهی فروهرها، به روال سال پیش، سخنرانی کنم و حرفهایی «مسئلهدار»، در «سیاهنمایی» و «بر ضد نظام» بگویم، همهی حاضران در جمع مورد پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت.
هرچه دربارهی غیرقانونی و غیراخلاقی بودن این شیوهی آشکارِ گروکشی و گروگانگیری اعتراض کردم، هرچه از حق یادآوری، حق سخن گفتن و حق دادخواهی گفتم، هیچ تأثیری نداشت.
من سالهاست در تلهی امنیتی آقایان جسارتِ گفتار کردهام و پای حرفهایم ایستادهام و میایستم. اما اینکه برای خاموش کردن صدای من، دادخواهان همراه را نیز تهدید کنند، چیزی نیست که بتوانم روا بدانم. اینکه من سخن بگویم و دیگران به جرم شنیدن سخن من مجازات شوند، باب تازهای از قلدریست؛ لابد قانونش را هم بهزودی از آستین درمیآورند. زهی بیداد!
پس در گردهمآیی امسال، جز قدردانی از حضور کسانی که خواهند آمد چیزی نخواهم گفت. نه از آن رو که حرفی برای گفتن نمانده است. حرفها را سالهاست که گفتهام و باز هم خواهم گفت. اما نه فردا، وقتی قرار است عزیزانم تاوان سخن گفتن من را بدهند. روا نیست.
سالهاست که برای حفظ تداوم این آیین دادخواهانه ایستادهایم. امسال نیز آن را برگزار خواهیم کرد؛ کنار هم، با آرامش و استواری و همبستگی. با پافشاری بر تمامی آن باورها و برداشتهایی که حتی اگر به زبان نیایند، میان ما جاریاند.
اینستاگرام پرستو فروهر