مارتا شهبازی پژوهشگر برجسته دانشگاه کمبریج در حادثه قطار اسپانیا جان باخته است.
مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی و بیماری‌های مزمن اسپانیا در فیسبوک خود درگذشت این پژوهشگر زیست‌شناسی مولکولی را تسلیت گفت و همدردی عمیق خود را «با همکار عزیزمان، ماریا خوزه آلونسو، پس از درگذشت خواهرزاده‌اش، مارتا شهبازی، در حادثه قطار در ۲۸ اکتبر» ابراز کرد.
این مرکز نوشت: «مارتا پژوهشگری جوان و برجسته سرپرست گروه در آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی کمبریج و دانشیار همکار در موسسه سلول‌های بنیادی آن دانشگاه بود.»
دکتر شهبازی که آزمایشگاه شهبازی در آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی در پردیس زیست‌پزشکی کمبریج را اداره می‌کرد برنده جایزه سالانه انجمن پیشرفت زیست‌شناسی اسپانیا برای خدماتش در شناخت تکامل رویان انسان شده بود.
او قرار بود جایزه‌اش را در کنفرانس این انجمن در اندولس دریافت کند.
مارتا شهبازی ۴۱ سال داشت و متولد لئون در اسپانیا بود.
دکتر شهبازی دوره دکترای خود را در مرکز ملی تحقیقات سرطان اسپانیا گذراند سپس به‌عنوان پژوهشگر پسادکترا به دانشگاه کمبریج پیوست و بعد در سال ۲۰۲۰ به آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی ملحق شد.
آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی کمبریج پیشتر گفته بود که دکتر شهبازی با یکی از دو قطار سفر می‌کرد و مفقود شده است.
در تصادف قطار در نزدیک اوردا، جنوب مادرید، ۶۹ نفر کشته شدند.
چهارشنبه پیش یک قطار سریع‌السیر با شدت به پشت یک قطار متوقف برخورد کرد. دکتر شهبازی در واگن جلوی قطار سفر می‌کرد. دو قطار بیش از ۵۴۰ نفر سرنشین داشتند.
این یکی از بدترین فاجعه‌های قطار در تاریخ مدرن اروپا و بدترین تصادف ریلی در اسپانیا از سال ۲۰۱۳ بود و سه روز عزای عمومی اعلام شد.
دکتر شهبازی در زمینه سلول‌های بنیادی تحقیق می‌کرد و درباره کار تیم پژوهشی‌اش نوشته بود: «ما بر مرحله حساسی از رشد پستانداران تمرکز داریم که جنین در حال لانه‌گزینی در رحم مادر است. این مرحله اهمیت دارد زیرا در این مرحله طرح کلی و اولیه بدن شکل می‌گیرد و حدود ۳۰ درصد از بارداری‌ها ناموفق می‌شوند.»
«هدف اصلی گروه ما درک این موضوع است که سلول‌های مختلف در جنین اولیه چگونه تصمیم می‌گیرند تا هویت‌ها و عملکردهای اختصاصی و متفاوتی را به عهده بگیرند. چنین تصمیم‌گیری‌هایی درباره سرنوشت سلول مجزا و مستقل رخ نمی‌دهند بلکه در جنینی اتفاق می‌افتند که دارد ساختارها و شکل‌های مشخصی به خود می‌گیرد. ما در حال مطالعه سازوکارهایی هستیم که تضمین کنند سلول درست در مکان مناسب و در زمان مناسب به وجود بیاید.»
خانم شهبازی تقریبا چهار سال پیش، حدود یک ماه بعد از جنبش زن، زندگی، آزادی، در ایکس نوشته بود:
«بیش از ۱۵ سال پیش، همراه خانواده به ایران سفر کرده بودم که پلیس اخلاقی جلویم را گرفت. به من گفتند: برو داخل ون. انگار فلج شدم. فقط یک صندلی خالی در ون برای من بود و بقیه صندلی‌ها را جوانان دیگر اشغال کرده بودند. پدرم به‌سرعت گفت او خارجی است. نمی‌داند چطور درست حجابش را رعایت کند. بعد از آنکه توبیخم کردند، اجازه دادند بروم. خیلی ترسیده بودم، روز بعد مطمئن شدم که سرتاپایم را کاملا پوشانده‌ام. وقتی جامعه‌ای بر پایه ترس بنا شده باشد، انسان به‌راحتی ممکن است دچار ترس و انفعال شود، احساس ناتوانی کند و قدرت تفکر خود را از دست بدهد.»
او سپس با حمایت از جنبش مهسا نوشت: «شجاعت زنان ایرانی واقعا تحسین‌برانگیز است. برای مبارزه در راه آزادی جانشان را به خطر می‌اندازند و ما باید تمام تلاشمان را برای حمایت از آنها بکنیم.»
بی‌بی‌سی فارسی