امید فراغت، روزنامهنگار و فعال رسانهای حوزه سیاست، با استناد به ماده ۴ «قانون تشدید مجازات جاسوسی و همکاری با رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم علیه امنیت و منافع ملی» به ۱۰ سال و یک روز حبس تعزیری محکوم شده است.
این قانون که مهرماه ۱۴۰۴ به تصویب رسید، در ماده چهارم خود فعالیتهای سیاسی، فرهنگی، رسانهای و انتشار محتوایی را که از نظر دادگاه برخلاف امنیت ملی تشخیص داده شود، مشمول مجازاتهای سنگین از جمله حبس بیش از ۱۰ تا ۱۵ سال قرار داده است.
امید فراغت روز ۸ تیرماه ۱۴۰۵ پس از احضار به پلیس امنیت کرج بازداشت و با صدور قرار بازداشت موقت روانه زندان شد. او از آن زمان در ندامتگاه مرکزی کرج نگهداری شده و اتهامهای اولیه مطرحشده علیه وی «تشویش اذهان عمومی» و «اقدام علیه امنیت ملی» عنوان شده بود.
این روزنامهنگار پیش از این نیز بارها با برخوردهای قضایی و امنیتی مواجه شده است. در اسفند ۱۴۰۲ بازداشت و با وثیقه آزاد شد و بازپرس پرونده با صدور قرار نظارت قضایی، او را به مدت دو سال از فعالیت در فضای مجازی منع کرد.
در مرداد ۱۴۰۳، شعبه اول دادگاه انقلاب کرج فراغت را به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به شش ماه زندان محکوم کرد؛ حکمی که مهر همان سال در شعبه ۱۲ دادگاه تجدیدنظر استان البرز نقض و به تبرئه او منجر شد.
در پروندهای دیگر، شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست ایمان افشاری، در شهریور ۱۴۰۴ او را به سه ماه حبس محکوم کرد. این حکم در آبان همان سال در دادگاه تجدیدنظر به پرداخت ۲۰ میلیون تومان جزای نقدی تبدیل شد. فراغت همچنین در پرونده دیگری در دادگاه انقلاب کرج از اتهامات «تبلیغ علیه نظام» و «تشویش اذهان عمومی» تبرئه شده بود.
فراغت در مردادماه امسال، در نامهای از زندان خطاب به غلامحسین محسنی اژهای، رئیس قوه قضاییه، با انتقاد از برخوردهای امنیتی با روزنامهنگاران نوشت که به دلیل پرداختن به مشکلات کشور و انتقاد از عملکرد مسئولان در زندان به سر میبرد.
تلگرام مهدی محمودیان
@MahmoudianMehdi