دریغا! محمد زندی درگذشت
محمد زندی (۱۳۳۵ سنندج – ۱۴۰۵ کرج) روز ۲۹ مهر، پس از تحمل یک دوره بیماری، درگذشت. او شاعر، روزنامه‌نگار و عضو قدیمی کانون نویسندگان ایران بود. «گاهی درخت به من تکیه می‌زند»، «بارانی که تو را می‌نوشت»، «ریواس‌های سرخ» و «کافه‌های بی‌دار» از کتاب‌های منتشر‌شده‌ی او است. شعرهایش سرشار از حسرت‌های انسانی در جهانی غیر انسانی و پرانقیاد است؛ آن‌گونه که خود، مانند بسیارانی دیگر، به آن گرفتار بود. با این همه، امید و شوخ‌طبعی تا آخرین لحظه که قلبش از تپش بازایستاد با او بود.
باید پرندگانت بخوانند/ شکوفه‌ها و میوه‌هات/ زیبایی بیافرینند/ برگ‌ها و شاخه‌هات/ سایه‌ی مردمان و/ لانه‌ی پرندگان باشند/ بلوط!/ جانم را می‌دهم/ تا حرف بزنی...
زندی شاعری مخالف سانسور و مدافع آزادی بیان بود و تا فشارهای گوناگون و بیماری‌اش اندک فرصت‌ها را از او نربوده بودند در جلسات و فعالیت‌های کانون حضوری پی‌گیر داشت.
کانون نویسندگان ایران درگذشت محمد زندی را به خانواده، دوستان، دوستداران و جامعه‌ی فرهنگی مستقل کشور تسلیت می‌گوید و صبح روز جمعه یکم آبان در مراسم خاکسپاری او در بهشت سکینه کرج کنار خانواده‌اش خواهد بود. یادش گرامی باد!
کانون نویسندگان ایران
۳۰ مهر ۱۴۰۵