در پی تحولات اخیر و انتشار گزارشهایی در رسانههای ایرانی و بینالمللی درباره احتمال حمایت مالی، تسلیحاتی و آموزشی خارجی از برخی احزاب و نیروهای مسلح کرد ایرانی و نیز احتمال نقشآفرینی نیروهای پیشمرگه مستقر در اقلیم کردستان عراق در تحولات داخل ایران، نگرانیها و پرسشهایی در میان بخشی از افکار عمومی و نیروهای سیاسی اپوزیسیون ایجاد شده است.
همچنین برخی مواضع مطرحشده در مصاحبههای اخیر، از جمله مصاحبه آقای مصطفی هجری، رهبر حزب دموکرات کردستان ایران با صدای آمریکا، بر ضرورت شفافسازی این موضوع افزوده است.
هدف این نامه نه متهم کردن احزاب کردی و نه انکار حقوق سیاسی، فرهنگی و زبانی مردم کرد ایران است. موضوع اصلی، جایگاه نیروهای مسلح حزبی، رابطه احتمالی آنها با قدرتهای خارجی، تمامیت ارضی ایران و نقش این نیروها در دوران گذار است.
از این رو، از رهبران احزاب کردی ایران درخواست میشود مواضع رسمی و روشن خود را درباره پرسشهای زیر اعلام کنند:
۱. هدف از حفظ نیروهای مسلح چیست؟
هدف مشخص احزاب شما از تشکیل و نگهداری نیروهای مسلح یا پیشمرگه در اقلیم کردستان عراق چیست؟
آیا مأموریت این نیروها صرفاً حفاظت از اعضا و پایگاههای حزبی است یا برای ایفای نقش نظامی در تحولات داخل ایران و براندازی جمهوری اسلامی نیز در نظر گرفته شده است؟
۲. منابع مالی، تسلیحاتی و آموزشی این نیروها چیست؟
هزینه نگهداری، آموزش و تجهیز این نیروها از چه منابعی تأمین میشود؟
آیا دولتها، نهادها یا سازمانهای خارجی در تأمین مالی، تسلیحات، آموزش، اطلاعات یا پشتیبانی لجستیکی این نیروها نقش دارند؟
در صورت مثبت بودن پاسخ، ماهیت و حدود این همکاری چیست و آیا در برابر چنین حمایتهایی تعهداتی پذیرفته شده است؟
۳. آیا این نیروها وارد خاک ایران خواهند شد؟
آیا احزاب شما در صورت وقوع جنگ، فروپاشی جمهوری اسلامی یا ایجاد خلأ قدرت، ورود سازمانیافته نیروهای مسلح وابسته به خود به خاک ایران و مشارکت نظامی در روند سرنگونی جمهوری اسلامی را مجاز میدانند؟
در صورت مثبت بودن پاسخ، چه شرایطی باید برای چنین اقدامی وجود داشته باشد و چه مرجعی درباره آن تصمیم خواهد گرفت؟
۴. محدوده جغرافیایی فعالیت این نیروها کجاست؟
در صورت ورود نیروهای مسلح وابسته به احزاب شما به ایران، آیا فعالیت آنان صرفاً به مناطق کردنشین محدود خواهد بود یا ممکن است به سایر مناطق کشور نیز گسترش یابد؟
چه مرجع سیاسی یا قانونی حدود جغرافیایی عملیات این نیروها را تعیین خواهد کرد؟
۵. موضع شما درباره دریافت کمک نظامی خارجی چیست؟
آیا احزاب شما دریافت سلاح، آموزش، اطلاعات، منابع مالی یا حمایت عملیاتی از دولتهای خارجی برای انجام عملیات نظامی در داخل ایران را مجاز میدانند؟
در صورت دریافت چنین کمکهایی، آیا متعهد میشوید نوع، منبع و حدود این کمکها را بهطور شفاف به افکار عمومی ایران اعلام کنید؟
۶. آیا آمادگی پایان دادن به مبارزه مسلحانه وجود دارد؟
در صورت برچیده شدن جمهوری اسلامی و فراهم شدن امکان فعالیت آزاد و امن سیاسی در ایران، آیا احزاب شما آمادگی دارند مبارزه مسلحانه را بهطور کامل خاتمه داده و فعالیت خود را همانند سایر احزاب سیاسی صرفاً از طریق سازوکارهای مدنی، سیاسی و انتخاباتی ادامه دهند؟
در صورت مثبت بودن پاسخ، شرایط مشخص خلع سلاح نیروهای وابسته به احزاب شما چیست؟
۷. سرنوشت نیروهای مسلح حزبی در دوران گذار چه خواهد بود؟
آیا احزاب شما متعهد میشوند که پس از تشکیل دولت گذار مورد توافق نیروهای دموکراتیک، هیچ نیروی مسلح مستقلی خارج از فرماندهی و ساختار رسمی دولت گذار حفظ نکنند؟
آیا آمادگی دارید نیروهای مسلح وابسته به خود را مطابق تصمیم دولت گذار خلع سلاح یا منحل کرده و یا در صورت نیاز و بر اساس قوانین و تصمیم دولت گذار، بخشی از آنان را در ساختار رسمی نیروهای مسلح کشور ادغام کنید؟
۸. آیا حاکمیت دولت گذار بر سراسر ایران پذیرفته خواهد شد؟
آیا احزاب شما متعهد میشوند حاکمیت و صلاحیت دولت گذار را در سراسر قلمرو ایران، از جمله مناطق کردنشین کشور، به رسمیت بشناسند؟
آیا متعهد میشوید در دوران گذار از ایجاد دولت، نیروی نظامی، دستگاه امنیتی یا هرگونه ساختار حاکمیتی موازی خارج از چارچوب توافق ملی و دولت گذار خودداری کنید؟
۹. موضع رسمی شما درباره تمامیت ارضی ایران چیست؟
آیا احزاب شما تمامیت ارضی ایران را به رسمیت میشناسند؟
آیا متعهد میشوید که هیچ تغییر سرزمینی یا مرزی با استفاده از نیروی مسلح یا حمایت قدرتهای خارجی صورت نگیرد و تعیین ساختار سیاسی و اداری آینده کشور تنها از طریق یک فرایند آزاد، دموکراتیک و قانونی و با مراجعه به آرای مردم انجام شود؟
همچنین آیا میپذیرید که اختلافنظر درباره میزان تمرکز یا عدم تمرکز قدرت، خودمختاری، فدرالیسم یا سایر اشکال اداره کشور باید در چارچوب گفتوگوی ملی و سازوکارهای دموکراتیک حلوفصل شود و نه از طریق نیروی نظامی و ایجاد واقعیت سرزمینی با استفاده از سلاح؟
۱۰. منظور از «روژهلات» چیست و موضع شما درباره نقشههای موسوم به «کردستان بزرگ» کدام است؟
در سالهای گذشته اصطلاح «روژهلات» یا «کردستان شرقی» در ادبیات و رسانههای برخی جریانهای کردی مورد استفاده قرار گرفته و نقشههایی نیز منتشر شده است که بخشهایی از قلمرو ایران را در مجموعهای فرامرزی تحت عنوان «کردستان» قرار میدهد.
منظور دقیق احزاب شما از اصطلاح «روژهلات» یا «کردستان شرقی» چیست؟
آیا این اصطلاح صرفاً مفهومی فرهنگی و جغرافیایی برای اشاره به مناطق کردنشین ایران است، یا بیانگر این دیدگاه است که این مناطق بخشی از یک واحد سیاسی یا سرزمینی بزرگتر و فرامرزی محسوب میشوند؟
همچنین آیا نقشههایی را که علاوه بر استان کردستان و بخشهایی از استان کرمانشاه، تمام یا بخشهایی از استانهای ایلام، آذربایجان غربی، لرستان و خوزستان را در محدوده «کردستان» قرار میدهند تأیید میکنید؟
در صورت عدم تأیید، آیا آمادگی دارید موضع رسمی و صریح خود را در رد چنین نقشههایی اعلام کرده و از انتشار آنها در رسانهها و شبکههای وابسته به احزاب خود جلوگیری کنید؟
سخن پایانی
ایران ممکن است در آستانه تحولات مهمی قرار داشته باشد و اعتماد میان نیروهای سیاسی و اقوام مختلف کشور بیش از هر زمان نیازمند شفافیت است.
همانگونه که حقوق برابر شهروندی و حقوق فرهنگی، زبانی و سیاسی مردم کرد باید در ایران آینده تضمین شود، تمامیت ارضی، حاکمیت ملی و انحصار نیروی مسلح در اختیار حکومت قانونی نیز باید مورد احترام همه نیروهای سیاسی قرار گیرد.
این اصول مختص احزاب کردی نیست و باید درباره هر حزب یا سازمان سیاسی دارای نیروی مسلح یا برخوردار از حمایت نظامی خارجی اعمال شود.
ساختار سیاسی آینده ایران باید از طریق گفتوگوی ملی و سازوکارهای آزاد و دموکراتیک تعیین شود. تصمیم نهایی درباره آینده ایران متعلق به مردم ایران است؛ نه یک حزب، یک قوم، یک نیروی مسلح یا یک قدرت خارجی.
امید است پاسخ روشن به این پرسشها زمینه اعتماد متقابل و همکاری نیروهای دموکراتیک برای دوران گذار و آینده ایران را فراهم سازد.
با آرزوی موفقیت برای همه نیروهای آزادیخواه ایران
جبهه ملی ایران – اروپا
سازمانهای جبهه ملی در خارج از کشور
۲ شهریور ۱۴۰۵ برابر ۲۴ اوت ۲۰۲۶