پرسشهای ۶۰ نماینده مجلس از قالیباف و ذوالقدر درباره توافق احتمالی
جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی در نامهای خطاب به محمدباقر قالیباف، رئیس تیم مذاکرات با آمریکا، و محمدباقر ذوالقدر، دبیر شورای عالی امنیت ملی، با اشاره به «تجربه بدعهدیهای مکرر دولت آمریکا» و ضرورت توجه به «مطالبات و سوالات ملت ایران»، خواستار پاسخگویی درباره متن و فرامتن پیامهای تاکنون تبادلشده برای توافق احتمالی با دولت آمریکا شدند.
نمایندگان در ابتدای این نامه پرسیدند: «نسبت متنهای مبادلهشده تاکنون با شروط دهگانه مندرج در بیانیه ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ شورای عالی امنیت ملی و خطوط قرمز اعلامی رهبر انقلاب در پیامهای متعدد ایشان چیست؟»
در بخش دیگری از این نامه تصریح شده است: «آیا در متون مبادلهشده، تصریح شده است که تنگه هرمز و خلیج فارس تحت مدیریت و اعمال حاکمیت جمهوری اسلامی ایران باقی میمانند و عبور هرگونه شناور مربوط به رژیمهای متخاصم، از جمله رژیم صهیونیستی، دولت تروریست آمریکا و متحدان منطقهای و فرامنطقهای آنها ممنوع است؟ یا عبور نامحدود کشتیهای تجاری، فارغ از نسبتشان با متخاصمین علیه ملت ایران، توسط ایران تعهد شده است؟»
نمایندگان همچنین درباره پولهای مسدودشده ایران تأکید کردند: «آیا آزادسازی پولهای مسدودشده و به غارترفته ملت ایران که پیشتر به عنوان پیششرط مذاکرات اسلامآباد مطرح شد اما محقق نگردید، اکنون به عنوان پیششرط هر توافق جدیدی ذکر شده است؟ یا آنکه انجام آن، مشروط به پیشرفت تدریجی مذاکرات مبهم نهایی شده است؟» نمایندگان با بیان اینکه این چه ضمانتی برای این امر وجود دارد، پیشنهاد دادند: «پیش از امضای هر توافقی، از واریز دستکم بخشی از این منابع مالی به حسابهای اعلامی بانک مرکزی یا حتی دریافت نقدی آن، اطمینان حاصل شود.»
در ادامه این نامه با اشاره به موضوع خسارتها و غرامتها آمده است: «آیا مطابق اعلام صریح رهبر انقلاب، به مسئله خسارتها و غرامتها پرداخته شده است؟ آیا تعهد آمریکا به ارائه برنامه برای تأسیس یک صندوق و ظرف بزرگ، تأمینکننده این خط قرمز رهبری خواهد بود؟ آیا منابع آن صندوق به صورت یقینی تأمین میشود و بر فرض تأمین، آیا اختیار استفاده از این منابع صرفاً در اختیار ملت ایران است یا آمریکا نیز در نحوه مصرف آن در داخل ایران حق اعمال نظر دارد؟ رهبر انقلاب تصریح کردهاند که یا غرامت میگیریم، یا از اموال متجاوزان برمیداریم و یا معادل آن مقابلهبهمثل خواهیم کرد؛ این مهم چگونه محقق خواهد شد؟»
نمایندگان در محور دیگری از این نامه درباره تحریمها تأکید کردند: «آیا بهصراحت قید شده است که علاوه بر لغو همه تحریمهای کنونی، آمریکا حق ندارد در آینده تحت بهانههای مختلف، تحریمهای جدیدی علیه ملت ایران وضع کند؟ آیا تجربه تلخ وضع تحریمهای مکرر و جدید پس از توافق برجام، پیش روی ما قرار ندارد؟»
در بخش دیگری از این نامه با اشاره به موضوع هستهای آمده است: «معنای عضویت همزمان ایران در پیمان «انپیتی» (NPT) و سپردن تعهد مجزا به آمریکا در موضوع هستهای چیست؟»
نمایندگان همچنین درباره حضور نیروهای آمریکایی در منطقه پرسیدند: «آیا در راستای تأمین شرط اعلامی رهبر انقلاب مبنی بر خروج نیروهای دولت تروریستی آمریکا از منطقه، بر سر تعیین دقیقِ محدوده «محیط پیرامون ایران» توافق خواهد شد؟ شعاع این محدوده چه میزان است؟»
در این نامه همچنین تأکید شده است: «آیا ضرورت ندارد که در همان گام نخست توافق، آمریکا و رژیم صهیونیستی رسماً به عنوان متجاوز به حقوق ملت ایران و عاملان شهادت رهبر، مقامات، فرماندهان، دانشمندان و آحاد مردم، اعم از مردان، زنان و کودکان، شناسایی شوند؟ آیا به پیامدهای سنگینِ مسکوت گذاشتن این مسئله، توجه کافی شده است؟»
نمایندگان بار دیگر در محور بعدی این نامه آوردهاند: «آیا ضرورت ندارد که در همان گام نخست توافق، آمریکا و رژیم صهیونیستی رسماً به عنوان متجاوز به حقوق ملت ایران و عاملان شهادت رهبر، مقامات، فرماندهان، دانشمندان و آحاد مردم، مردان، زنان و کودکان، شناسایی شوند؟»
در ادامه این نامه درباره تضمین توافق نهایی آمده است: «با توجه به در نظر گرفتن قطعنامه شورای امنیت به عنوان تضمین توافق نهایی و نظر به بدعهدیهای مکرر دولت تروریستی آمریکا و تجربه خروج ترامپ از برجام، علیرغم تأیید آن در قطعنامه الزامآور ۲۲۳۱، چه تضمین عینی و عملیِ دیگری برای اجرای تعهدات آمریکا در متن مذاکرات پیشبینی شده است؟»