اندرو مکاسکیل و الیزابت پایپر / خبرگزاری رویترز / ۸ مه ۲۰۲۶
حزب کارگر به رهبری کییر استارمر روز جمعه در انتخابات محلی متحمل شکستهای سنگینی شد. نتایج اولیه نشاندهنده عمق خشم رایدهندگان از نخستوزیر بریتانیا و افزایش تردیدها درباره آینده سیاسی اوست؛ آن هم تنها دو سال پس از پیروزی قاطع در انتخابات سراسری.
حزب کارگر در مناطقی که نتایج اولیه آنها اعلام شد، با ریزش شدید آرا مواجه شد. این مناطق شامل پایگاههای سنتی حزب در مناطق صنعتی سابق در مرکز و شمال انگلستان و همچنین بخشهایی از لندن بود.
برنده اصلی، حزب پوپولیست «رفرم یوکی» (Reform UK) به رهبری نایجل فاراژ، از چهرههای کمپین برگزیت بود. این حزب بیش از ۳۰۰ کرسی شورا در انگلستان به دست آورد و میتواند به اپوزیسیون اصلی حزب ملی اسکاتلندِ طرفدار استقلال و حزب «پلاید کامری» در ولز تبدیل شود.
جان کرتیس، معتبرترین نظرسنجیکننده بریتانیا، گفت: «تصویر کلی برای حزب کارگر تقریباً به بدیِ پیشبینیها بود، یا حتی بدتر.»
انتخابات ۱۳۶ شورای محلی در انگلستان، در کنار پارلمانهای تفویضشده در اسکاتلند و ولز، مهمترین آزمون افکار عمومی پیش از انتخابات سراسری بعدی است که قرار است در سال ۲۰۲۹ برگزار شود.
برخی از نمایندگان حزب کارگر گفتهاند اگر این حزب در اسکاتلند عملکرد ضعیفی داشته باشد، قدرت را در ولز از دست بدهد و نتواند بسیاری از حدود ۲۵۰۰ کرسی شورایی را که در انگلستان از آنها دفاع میکند حفظ کند، استارمر با فشار تازهای برای کنارهگیری یا دستکم ارائه جدول زمانی برای خروجش مواجه خواهد شد.
اما متحدان استارمر بهسرعت از نخستوزیر حمایت کردند و گفتند اکنون زمان اقدام علیه او نیست.
جان هیلی، وزیر دفاع، گفت آخرین چیزی که رایدهندگان میخواهند «آشفتگی احتمالی ناشی از انتخابات رهبری حزب» است. او به رادیو تایمز گفت: «فکر میکنم او هنوز هم میتواند موفق شود و میتواند ورق را برگرداند.»
احزاب شورشی، نظام دوحزبی را متلاشی کردند
نتایج اولیه، ادامه فروپاشی نظام سنتی دوحزبی بریتانیا و تبدیل آن به دموکراسی چندحزبی را نشان داد. به گفته تحلیلگران، این یکی از بزرگترین تحولات سیاست بریتانیا در یک قرن اخیر است.
احزاب کارگر و محافظهکار که زمانی مسلط بودند، در حال از دست دادن آرا به نفع حزب رفرم هستند و در سوی دیگر طیف سیاسی، حزب چپگرای سبز نیز رأی آورد. همچنین پیشبینی میشود احزاب ملیگرا در انتخابات اسکاتلند و ولز پیروز شوند.
فاراژ گفت نتایج تاکنون نشاندهنده «تغییری تاریخی در سیاست بریتانیا» است.
حزب کارگر در برخی از حساسترین نتایج اولیه، کاملاً حذف شد. این حزب برای اولین بار در نزدیک به ۵۰ سال گذشته، کنترل شورای تیمساید در منچستر بزرگ را از دست داد، زیرا حزب رفرم تمام ۱۴ کرسیای را که کارگر از آنها دفاع میکرد، تصاحب کرد.
در ویگانِ نزدیک به آنجا، یک جامعه سابق معدنکاری که حزب کارگر بیش از ۵۰ سال کنترل آن را در دست داشت، این حزب هر ۲۰ کرسی را که از آنها دفاع میکرد به رفرم باخت. در سالفورد نیز، حزب کارگر تنها ۳ کرسی از ۱۶ کرسی مورد دفاع خود را حفظ کرد.
ربکا لانگ-بیلی، نماینده حزب کارگر در پارلمان از سالفورد، گفت این نتایج «روحخراش» بود.
اگرچه دولتهای مستقر معمولاً در انتخابات میاندورهای با مشکل مواجه میشوند، اما نظرسنجیها پیشبینی میکردند که حزب کارگر ممکن است بیشترین کرسیهای شورایی را در انتخابات محلی از دست بدهد. رکورد قبلی مربوط به جان میجر، نخستوزیر اسبق محافظهکار بود که در سال ۱۹۹۵ بیش از ۲۰۰۰ کرسی را از دست داد، زمانی که دولتش در رسواییهای فساد بیپایان غرق شده بود.
بر اساس نتایج اولیه، در انگلستان حزب رفرم یوکی ۳۳۵ کرسی شورا به کرسیهای خود اضافه کرد. حزب کارگر ۲۴۷ کرسی و حزب محافظهکار ۱۲۷ کرسی از دست دادند.
قرار است بیشتر نتایج — از جمله کرسیهای انتخابات اسکاتلند و ولز — اواخر روز جمعه اعلام شود.
چرخشهای سیاسی و رسواییها، اقتدار استارمر را فرسوده کرد
استارمر، وکیل سابق، در سال ۲۰۲۴ با یکی از بزرگترین اکثریتهای پارلمانی در تاریخ معاصر بریتانیا انتخاب شد. او با این وعده روی کار آمد که پس از سالها آشفتگی سیاسی، ثبات را به کشور بازگرداند.
اما دوران نخستوزیری او با چرخشهای متعدد در سیاستها، تغییر مداوم مشاوران و انتصاب پیتر مندلسون به عنوان سفیر بریتانیا در ایالات متحده همراه بوده است. مندلسون ۹ ماه پس از انتصاب، به دلیل ارتباطاتش با جفری اپستین، مجرم جنسی محکوم آمریکایی که درگذشته است، از کار برکنار شد.
استارمر اصرار دارد که حزب کارگر را به انتخابات بعدی هدایت خواهد کرد. این حزب در تاریخ ۱۲۵ ساله خود هرگز موفق به برکناری یک نخستوزیر مستقر نشده است.
آنچه در حال حاضر به نفع نخستوزیر است این است که دو گزینه اصلی جانشینی استارمر در صورت رفتنش — اندی برنهام، شهردار منچستر بزرگ، و آنجلا رینر، معاون نخستوزیر سابق — هنوز در موقعیتی نیستند که برای رهبری حزب رقابت کنند. رقبای دیگر نیز فعلاً تمایلی به اقدام علیه او نشان نمیدهند.
تیم اد میلیبند، وزیر انرژی، روز پنجشنبه گزارش روزنامه تایمز را تکذیب کرد. این روزنامه نوشته بود که میلیبند به استارمر توصیه کرده تا جدول زمانی برای کنارهگیری خود مشخص کند.