محمدرضا میری، کارگر ۲۱ سالهای که بهتازگی خدمت سربازی خود را به پایان رسانده بود، بامداد روز یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، در تماس تلفنی با خانوادهاش از انتقال خود برای اجرای حکم اعدام خبر داد. به گفته منابع نزدیک به خانواده، او در این تماس با صدایی لرزان گفته است: «دارن منو میبرن برای اعدام، من کاری نکردم، بیاین منو نجات بدین.»
ساعاتی بعد، حکم اعدام او اجرا شد.
محمدرضا میری یکی از سه معترض بازداشتشده در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بود که به همراه ابراهیم دولتآبادی و مهدی رسولی به اتهام «محاربه» و «مشارکت در قتل یک مامور نیروی انتظامی» به اعدام محکوم شده بودند. این احکام در حالی به اجرا درآمد که، به گفته منابع حقوقی، روند رسیدگی به پروندهها با ابهامات جدی همراه بوده است.
مرضیه محبی، وکیل دادگستری، پیشتر اعلام کرده بود که اجرای حکم این زندانیان بدون اطلاع خانوادهها و با فریب آنها صورت گرفته است. به گفته او، به خانوادهها اطلاع داده شده بود که پرونده فرزندانشان در کمیسیون عفو در حال بررسی است.
گزارشها حاکی از آن است که این اعدامها در ادامه برخوردهای شدید قضایی با معترضان اعتراضات اخیر در ایران صورت گرفته است؛ اعتراضاتی که با بازداشت گسترده و صدور احکام سنگین برای برخی از بازداشتشدگان همراه بوده است.
دادبان