مردم و کارگران در میانه بحران معیشت، سایه جنگ و سرکوب سیستماتیک
امروز در شرایطی به استقبال اول ماه مه، روز جهانی کارگر میرویم که ایران در یکی از سیاهترین و سرنوشتسازترین دوران تاریخی خود به سر میبرد. طبقه کارگر و مردم عزیز ایران امروز نه تنها با استثمار ساختاری، بلکه با فشاری همهجانبه از سوی رژیمی روبرو هستند که بقای خود را در گرو جنگافروزی، اعدام و سرکوب عریان جسته است.
بحران وحشتناک اقتصادی، نتیجه مستقیم سیاستهای مخرب حاکمیتی است که ثروتهای ملی را به جای سفره مردم، صرف تنشهای نظامی و تقابلهای ویرانگر کرده است. هر موشکی که شلیک میشود و هر دلاری که در تنور جنگ ریخته میشود، در واقع نانی است که از سفره کارگر ربوده شده و حق زیستی است که از فرزندان این سرزمین سلب گشته است.
گرانی افسارگسیخته، سقوط بیسابقهی ارزش پول ملی و تورم ویرانگر، اکنون لایههای وسیعی از جامعه را به زیر خط فقر مطلق رانده است.
در حالی که رژیم با امنیتی کردن فضای جامعه و سوءاستفاده از شرایط جنگی، سعی در پنهان کردن فروپاشی اقتصادی دارد، کارگران با کابوس اخراجهای دستهجمعی و بیکاری ناشی از رکود ناشی از بیثباتیهای نظامی دست و پنجه نرم میکنند. کارخانهها و واحدهای تولیدی در سایه این ناامنیها یکی پس از دیگری به تعطیلی کشیده میشوند و تعداد بیکاران هر روز بیشتر میشود. این فقر تحمیلی و گرسنگی سازمانیافته، تنها یک چالش معیشتی نیست، بلکه ابزاری است در دست رژیم اسلامی برای به زانو درآوردن جامعهای که نمیخواهد زیر بار ظلم و فساد سیستماتیک بماند.
در این میان، زنان ایران تحت ستمی مضاعف و چندلایه قرار دارند که در این برهه سرنوشتساز به اوج خود رسیده است. زنان کارگر و زحمتکش در خط مقدم این آپارتاید جنسیتی و طبقاتی ایستادهاند، آنان از یک سو بار سنگین فروپاشی معیشت خانواده را در این وضعیت جنگزده بر دوش میکشند و از سوی دیگر، با سرکوبهای حکومتی و قوانین زنستیزانه در محیطهای کار و خیابان نیز روبرو هستند. تبعیض شدید در دستمزد، نبود امنیت شغلی و برخوردهای وحشیانه روزانه، بخشی از واقعیت تلخ زندگی زنانی است که شجاعانه در برابر این استبداد قد علم کردهاند.
همزمان با این بحرانها، ماشین اعدام و شکنجه رژیم با شتابی هولناک در حال حرکت است. اعدامهای روزانه تلاشی مذبوحانه برای خاموش کردن صدای حقطلبی در فضای ملتهب کنونی است. زندانهای ایران لبریز از شریفترین فرزندان این مرز و بوم است که تنها جرمشان طلب آزادی و کرامت انسانی است. امنیتی کردن هرگونه تجمع صنفی و سرکوب وحشیانه اعتراضات مدنی تحت لوای شرایط جنگی، نشان از هراس عمیق رژیمی دارد که مشروعیت خود را کاملاً از دست داده و تنها با تکیه بر اسلحه، زندان و چوبه دار به حیات ننگین خود ادامه میدهد.
ما امضاکنندگان این بیانیه، ضمن محکوم کردن سیاستهای جنگطلبانهی حکومتهای امریکا، اسرائیل و ایران که منطقه را به سوی نابودی سوق داده و هزینههای گزاف آن را بر دوش مردم و طبقه کارگر تحمیل کردهاند، از جامعه بینالمللی می خواهیم که از هرگونه مماشات و معامله با رژیم جنایتکار اسلامی، دست بر دارند.
ما خواهان محکومیت قاطع جنایات جمهوری اسلامی، توقف فوری ماشین اعدام و آزادی بیقید و شرط تمامی زندانیان سیاسی و فعالان کارگری هستیم. جهان نباید چشمان خود را بر رنج میلیونها انسانی که تحت ستم یک فرقه تبهکار و فشارهای خردکننده اقتصادی قرار دارند ببندد. همبستگی بینالمللی با طبقه کارگر و جنبش آزادیخواهی مردم ایران، یکیاز راه های پایان دادن به این دوران وحشتناک و رسیدن به فردایی است که در آن عدالت، برابری و کرامت انسانی نه یک آرزو، بلکه واقعیت زندگی هر ایرانی باشد.
گرامی باد روز جهانی کارگر
بر فراز باد پرچم همبستگی و
مبارزات دمکراتیک کارگران ایران
زن زندگی آزادی - ژن ژیان ئازادی
شبکه همبستگی برای حقوق بشر در ایران
اول ماه مه ۲۰۲۶ برابر با ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵
امضاکنندگان:
۱ - انجمن زنان ایرانی - آلمانی کلن
۲ - انجمن زنان پرتو
۳ - انجمن زنان مونترال
۴ - اتحاد چپ زنان
۵ - انجمن حقوق بشر و دموکراسی برای ایران - هامبورگ
۶ - انجمن فرهنگی ایران و سوئیس- ژنو
۷ - بنیاد اسماعیل خویی
۸ - جنبش جمهوری خواهان دموکرات و لائیک ایران
۹ - جمهوری خواهان جنوب کالیفرنیا
۱۰- جمعیت ایرانی حقوق بشر شمال کالیفرنیا
۱۱- حامیان مادران پارک لاله - هامبورگ
۱۲- حامیان مادران پارک لاله - فرزنو
۱۳- زنان برای آزادی و برابری پایدار
۱۴- شبکه زن، زندگی، آزادی بلژیک
۱۵- شبکه همگرایی جمهوریخواهان سوسیال دموکرات ایران
۱۶- شورای آزادیخواهان سوسیالیست
۱۷- صدای زنان سوسیال دموکرات ایران
۱۸- فدراسیون اروپرس
۱۹- کانون فرهنگ و هنر ایرانیان فرزنو
۲۰- کمیته مستقل ضد سرکوب شهروندان ایرانی - پاریس
۲۱- کمیته دفاع از حقوق بشر در ایران - شیکاگو
۲۲- کمپین توقف قتل های ناموسی
۲۳- کمیسیون حقوق بشر حزب جمهوری خواه سوسیال دموکرات و لائیک ایران
۲۴- مادران پارک لاله - آلمان (دورتموند تا کلن)
۲۵- مادران صلح مونترال
۲۶- نهاد «همه حقوق بشر، برای همه، در ایران»
۲۷- همبستگی ملی ایرانیان فرزنو - کالیفرنیا
۲۸- همکاری کلکتیو - کلن
با حمایت:
۲۹- حزب آزادی و رفاه ایرانیان (آرا)