سازمان حقوق بشر ایران
رسانههای حکومتی از اعدام وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر، دو زندانی سیاسی، خبر دادند. این دو زندانی روز یکشنبه پس از تلاش برای جلوگیری از اعدام همپروندهایهای خود که در روزهای دوشنبه و سهشنبه ۱۰ و ۱۱ فروردین اعدام شدند، به سلولهای انفرادی انتقال یافتند. هر شش زندانی سیاسی مخفیانه و بدون اطلاع قبلی اعدام شدند.
سازمان حقوق بشر ایران این اعدامها را بهشدت محکوم و توجه جامعه بینالملل را به اجرای روزانه اعدام زندانیان سیاسی در ایران جلب میکند. این سازمان درمورد تداوم اعدامها در روزها و هفتههای آینده هشدار میدهد.
محمود امیریمقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، گفت: «این اعدامها باید به شدیدترین شکل ازسوی جامعه بینالملل محکوم شود. جمهوری اسلامی درحالیکه توجه جهان به جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران معطوف شده، جنگ خود علیه مردم ایران را تشدید کرده است.» او افزود: «این حکومت که برای بقا میجنگد، بهخوبی میداند تهدید اصلی برای موجودیتش، مردم ایراناند، مردمی که این رژیم ناکارآمد و فاسد را نمیخواهند و خواهان تغییرات بنیادیناند. حکومتی که فاقد مشروعیت است، برای حفظ قدرت به ایجاد ترس متوسل میشود، و مجازات اعدام اصلیترین ابزار آن برای ایجاد این ترس است. سازمان حقوق بشر ایران درباره اعدامهای بیشتر زندانیان سیاسی و معترضان در روزها و هفتههای پیشرو هشدار میدهد.»
براساس گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه، وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر، دو زندانی سیاسی، روز ۱۵ فروردین ۱۴۰۵ در مکانی اعلامنشده اعدام شدند. براساس اطلاعات رسیده به سازمان حقوق بشر ایران، این اعدامها در زندان قزلحصار کرج بدون اطلاع قبلی به خانوادهها یا وکلای این زندانیان و بهصورت مخفیانه اجرا شده است. محکومیت این دو زندانی مربوط به پروندهای مشترک بود که درمجموع شش متهم داشت. پیش از این، در روز ۱۰ فروردینماه، محمد تقوی سنگدهی و علیاکبر (شاهرخ) دانشورکار مخفیانه اعدام شدند و روز بعد، پویا قبادی و بابک علیپور نیز بهصورت مخفیانه به دار آویخته شدند.
سازمان حقوق بشر ایران پیشتر در تاریخ ۱۲ فروردینماه با انتشار بیانیهای خواستار اقدام فوری برای نجات جان وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر شده بود.
وحید بنیعامریان دانشجوی نخبه ۳۲ ساله دارای مدرک MBA بود که فیزیک تدریس میکرد. او پیشتر در بهمنماه ۱۳۹۶و نیز در سال ۱۳۹۸ بازداشت شده بود و پدرش نیز در دهه ۱۳۶۰ زندانی سیاسی بود.
بنیعامریان در دادگاه خطاب به قاضی مقیسه، معروف به «قاضی مرگ» و از عوامل دخیل در اعدامهای جمعی زندانیان سیاسی در سال ۱۳۶۷، گفت: «ما منتظر روزی هستیم که شما و رئیسی (رئیسجمهور پیشین و از اعضای هیئت مرگ در دهه ۶۰) را محاکمه کنیم. رود خروشان خون شهدا جاری است و ما انتقام شهدای سال ۱۳۶۷ را خواهیم گرفت.»
او به ۱۰ سال حبس محکوم شد و در اسفند ۱۴۰۱ از آزاد گوهردشت به بشاگرد در استان هرمزگان تبعید شد. وحید بنیعامریان در تاریخ ۱ دیماه ۱۴۰۲ بار دیگر بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت.
ابوالحسن منتظر معمار ۶۵ ساله و پدر دو فرزند بود که پیشتر در دوران حکومت محمدرضاشاه، همچنین بهمدت چهار سال در دهه ۱۳۶۰ و بار دیگر در سال ۱۳۹۸ زندانی شده بود.
او پس از عمل قلب باز در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۴۰۰، به بند ۴ اوین و سپس در تاریخ ۱۷ مهر ۱۴۰۰، به زندان گوهردشت تبعید و در تاریخ ۱۰ فروردین ۱۴۰۱ آزاد شد. منتظر بار دیگر در تاریخ ۱ دیماه ۱۴۰۲ بازداشت شد و به بند ۲۰۹ زندان اوین انتقال یافت. پس از چهار ماه به بند ۴ این زندان منتقل شد.
وحید بنیعامریان و ابوالحسن منتظر بههمراه همپروندهایهایشان برای اخذ اعترافات اجباری تحت شکنجههای جسمی و روانی، از جمله اعدامهای ساختگی، قرار گرفتند؛ همچنین برای مدت طولانی در سلولهای انفرادی نگهداری شدند و از دسترسی به وکیل محروم بودند.
این شش زندانی سیاسی ۵ آذر ۱۴۰۳ در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اعدام محکوم شدند. اتهام آنها «بغی» ازطریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق ایران بود و علاوهبر آن، برای اتهامهایی ازجمله «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» به حبس و تبعید نیز محکوم شدند. بنابه گفته خانوادهها، این زندانیان در دادگاه تنها چند دقیقه برای دفاع از خود فرصت داشتند.
در تابستان ۱۴۰۴، حکم اعدام این متهمان در دیوان عالی کشور نقض و پرونده برای رسیدگی مجدد به شعبه همعرض ارجاع شد. این پرونده بار دیگر در آبانماه همان سال در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری مورد رسیدگی قرار گرفت و در تاریخ ۱۶ آذر ۱۴۰۴، بار دیگر برای این زندانیان صادر شد. مشخص نیست چه زمانی دیوان عالی کشور این حکم را تأیید کرده است.
منابع مطلع پیشتر به سازمان حقوق بشر ایران گفته بودند که خانوادهها در انتظار اعلام نظر دیوان عالی کشورند، با اینحال اعدامها اجرا شد. یکی از وکلای پرونده نیز این موضوع را تأیید کرده است.
علاوهبر شش متهم این پرونده، مقامهای جمهوری اسلامی همچنین از اعدام امیرحسین حاتمی، معترض ۱۸ ساله دیماه ۱۴۰۴، در تاریخ ۱۳ فروردین ۱۴۰۵ خبر دادند. او چهارمین معترضی بود که در ارتباط با اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ اعدام شد. پیشتر صالح محمدی، سعید داودی و مهدی قاسمی نیز ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ در قم اعدام شده بودند.
همچنین، همپروندهایهای امیرحسین حاتمی، شامل محمدامین بیگلری، علی فهیم، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، شاهین واحدپرست کلور، شهاب زهدی و یاسر رجائیفر، در خطر جدی و قریبالوقوع اجرای حکم اعدام قرار دارند.