سازمان حقوق بشر ایران
۱۳ بهمن ۱۴۰۴
در گفتوگویی با یکی از نزدیکان سینا اشگبوسی، سازمان حقوق بشر ایران به جزئیاتی از کشتهشدن این نوجوان در جریان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ دست یافته است.
سینا اشگبوسی تنها چند روز پس از تولد ۱۶سالگیاش، شامگاه ۱۸ دیماه در تهران، فلکه سوم تهرانپارس، با اصابت دو گلوله جنگی مأموران حکومتی به شکم و قلبش کشته شد.
یکی از بستگان این نوجوان ۱۶ساله درمورد اعتراضات ۱۸ دیماه که او در آن کشته شد، به سازمان حقوق بشر ایران گفت: «شامگاه ۱۸ دیماه، جمعیت در فلکه سوم تهرانپارس بهطور چشمگیری افزایش یافته بود. در ابتدا خبری از حضور نیروهای امنیتی و نظامی نبود و هر لحظه بر تعداد معترضان افزوده میشد. سینا ناگهان تصمیم گرفت همراه با دهها جوان دیگر در خط اول جمعیت قرار بگیرد و خطی محافظتی ایجاد کنند. او آنچنان شاد و امیدوار بود که مرتب رو به خانوادهاش فریاد میزد: “ما پیروز شدیم! ما پیروز شدیم.” بین ساعت ۹:۳۰ تا ۱۰ شب، ناگهان صدای ممتد تیراندازی فضای خیابان را درهم شکست. از آن لحظه به بعد، همهچیز با سرعت رخ داد.» به او، پس از شلیکهای پیاپی مأموران، خیابان در چشم برهمزدنی غرق در خون شد.
پدر و مادر سینا تلاش کردند با او تماس بگیرند، اما پاسخی دریافت نکردند. پس از تماسهای مکرر، سرانجام فردی در پاسخ به تماس با تلفن همراه سینا، خبر داد که او زخمی شده و در بیمارستان تهرانپارس بستری است. خانواده سینا بلافاصله خود را به بیمارستان رساندند، اما با پیکر بیجان فرزندشان روبهرو شدند، نوجوانی که غرق در خون، با اصابت دو گلوله جنگی به شکم و قلبش، جان باخته بود.
خانواده سینا ازجمله معدود خانوادههایی بودند که توانستند پیش از انتقال پیکر به مراکز پزشکی قانونی، خود را به بیمارستان برسانند و بدون جستوجو در میان صدها جسد، پیکر فرزندشان را شناسایی کنند. با این حال، به گفته منبع آگاهی که با سازمان حقوق بشر ایران صحبت کرده است، آنها «پساز پنج روز پیگیری مداوم موفق شدند پیکر سینا را تحویل بگیرند». او افزود: «نهادهای امنیتی از این خانواده تعهد کتبی گرفتند که مراسم خاکسپاری سینا در سکوت و بدون اطلاعرسانی برگزار شود.»
این منبع آگاه در معرفی سینا و دلیل حضورش در اعتراضات گفت: «سینا به کشورهای زیادی سفر کرده و معنای آزادی را از نزدیک لمس کرده بود و همیشه آرزو داشت روزی مردم کشورش نیز مانند مردم بسیاری از کشورها در رفاه، امنیت و آزادی زندگی کنند. به همین دلیل، با آغاز اعتراضات، همراه با خانواده تصمیم گرفت برای “آزادی ایران” به خیابان برود.»
به گفته او، سینا متولد هفتم دیماه ۱۳۸۸و پسری مهربان، نخبه و تنها فرزند یک خانواده فرهنگی و تحصیلکرده بود که در میان نقاشی و کتاب رشد کرده و آرزو داشت در آینده پزشک شود، «اما جمهوری اسلامی با دو گلوله، تمام رؤیاهای او را نابود کرد».
مادر سینا که نویسنده است و نخستین کتاب خود را همزمان با ششسالگی سینا به او هدیه داده بود، کتابی با عنوان «افسانه پسر طلایی» که تا مدتها هر شب برای او میخواند.
به گفته این منبع نزدیک به خانواده، پدر و مادر سینا اشگبوسی همچنان تحت نظر و فشار شدید نیروهای امنیتی قرار دارند. تلفنهای منزل آنها کنترل میشود و این خانواده حتی از برقراری تماس با نزدیکترین بستگان خود در خارج از کشور نیز محروم شدهاند.