جعفر پناهی: مهدی محمودیان فقط یک فعال حقوق بشر نیست

یک روز پس از بازداشت مهدی محمودیان، جعفر پناهی، سینماگر ایرانی، در اینستاگرام خود درباره آشنایی با او در زندان و ویژگی‌های فردی و اخلاقی‌اش نوشت.

آقای پناهی نوشت:

با مهدی محمودیان در زندان آشنا شدم. از همان روزهای نخست، نه فقط به‌خاطر آرامش و منش انسانی‌اش، بلکه به‌دلیل حس نادری از مسئولیت‌پذیری نسبت به دیگران متمایز بود. هر زندانی تازه‌واردی که می‌رسید، مهدی تلاش می‌کرد مایحتاج اولیه‌اش را فراهم کند و مهم‌تر از آن، به او آرامش بدهد. او به تکیه‌گاهی خاموش در زندان بدل شده بود؛ کسی که زندانیان با هر عقیده و مرامی به او اعتماد می‌کردند و درد دل‌شان را با او در میان می‌گذاشتند.

هفت ماه را با هم پشت میله‌ها گذراندیم. چند ماه پس از آزادی‌اش، زمانی که مشغول نوشتن فیلمنامهٔ «یک تصادف ساده» بودم، از او برای کمک در پرداخت دیالوگ‌ها یاری گرفتم. تجربهٔ نه سال زندان او شناخت مستقیم مهدی از نظام قضایی و زندان، در کنار فعالیت‌های میدانی گسترده‌اش در حوزهٔ حقوق بشر، او را به منبعی معتبر و قابل اتکا برای مشاوره تبدیل کرده بود.

چهل‌وهشت ساعت پیش از بازداشتش با هم تلفنی صحبت کردیم و پس از آن چند پیام رد و بدل شد. آخرین پیام را ساعت چهار صبح برایش فرستادم. تا ظهر روز بعد پاسخی نیامد. نگران شدم و با دوستان مشترک تماس گرفتم؛ هیچ‌کدام خبری از او نداشتند. ساعتی بعد، بی‌بی‌سی فارسی رسماً اعلام کرد که مهدی محمودیان به‌همراه عبدالله مومنی و ویدا ربانی بازداشت شده‌اند.

مهدی محمودیان فقط یک فعال حقوق بشر با نزدیک به نه سال سابقهٔ زندان نیست؛ او شاهد، شنونده و حضوری اخلاقی و کمیاب است ـ حضوری که نبودنش بلافاصله احساس می‌شود، چه درون دیوارهای زندان و چه فراتر از آن.