🔹️درست مثل اینکه دیروز بود. آقای احمدینژاد روابط بسیار گرم و صمیمانهای با هوگو چاوز، رئیسجمهور مارکسیست و ضدآمریکایی ونزوئلا برقرار کرده بودند: بانک مشترک ایران و ونزوئلا، خط پروازی میان تهران - کاراکاس، ساخت پالایشگاه توسط ایرانیان در ونزوئلا و تولید اتومبیل و بسیاری صنایع سنگین دیگر. آنقدر روابط صمیمانه شده بود که آقای چاوز در سفری به ایران، بهزیارت حضرت ثامنالائمه در مشهد رفتند و هیچکس هم نگفت که آیا یک غیرمسلمان مارکسیست، اشکالی نداشته که به داخل حرم رفته باشند. مهم این بود که چاوز همچون ایران، شعار «مرگ بر آمریکا» میداد. چاوز متأسفانه مبتلا به سرطان و فوت شدند. تصویر ابراز تأسف عمیق آقای احمدینژاد را در کنار جنازۀ آقای چاوز در کاراکاس بهیاد میآوریم.
🔹️من از معدود ایرانیانی بودم که در میانۀ آن فضای آکنده از احساس پیروزی از پیوند میان دو کشور انقلابی ضدآمریکای ظالم و متجاوز، این پرسش را مطرح کردم که دستاورد این پیوند مبارک و انقلابی برای منافع ملی ایران کدام است؟ که با موجی از حملات انقلابیون روبهرو شدم که شما چهطور نمیفهمید؟ ایران با حضور در حیاط خلوت آمریکا، به یک پیروزی بزرگ تاریخی علیه استکبار جهانی بهرهبری آمریکا دست یافته. چهطور آمریکا بهخودش حق میدهد که در خلیج فارس حضور پیدا کند، حالا ما داریم به آمریکا و غرب متجاوز نشان میدهیم که ما هم میتوانیم و حق داریم در حیاط خلوت آمریکا حضور پیدا کنیم و این یک دستاورد بزرگ تاریخی برای ایران است. پرسیدم: یعنی ما اینهمه داریم در ونزوئلا سرمایهگذاری و هزینه میکنیم که به دنیا نشان دهیم ما در حیاط خلوت آمریکا حضور پیدا کردهایم؟
🔹️مشکل در پاسخگو نبودن نظام حکمرانیمان است که هر سیاستی اعمال شد، درست و برحق بود. میلیاردها دلار در ونزوئلا سرمایهگذاری کردند که به آمریکا کشیده زده و در حیاط خلوت آن حضور پیدا کنیم. اینکه چه بر سر آنهمه هزینه رفت، مهم نیست. مهم، کشیدهای بود که بر گوش آمریکا نواختیم.
🔹️بعد از نوشتن آن توئیت، جناب علیاکبر جوانفکر، مشاور مطبوعاتی جناب احمدینژاد، در یادداشتی در تلگرام پاسخ دادند که: «دکتر احمدینژاد هیچ نسبتی با آنچه که بنده «ایدئولوژی آمریکاستیزی» گفتهام، نداشته و ندارند و هدف از نزدیکی با ونزوئلا، بالا بردن قیمت نفت بوده».
تلگرام. نویسنده