بیانیهی
نهضت مقاومت ملی ایران
به مناسبت ۱۶ دی ماه
روز پذیرش مسئولیت نخست وزیری از سوی دکتر شاپور بختیار
روز شانزدهم دیماه ۱۳۵۷، دکتر شاپور بختیار با پذیرش نخستوزیری، اخذ رأی اعتماد از مجلس شورای ملی و توشیح پادشاه، آخرین سنگر حاکمیت ملت بر پایهٔ قانون اساسی مشروطه را برپاداشت؛ همان قانونی که در دورههایی روح آن بر کشور حاکم بود و اجرا می شد، و مسئولان ایران، از جمله دکتر محـمد مصدق، مشروعیت خود را از آن کسب میکردند.
در روزهایی که غوغا و هیاهو همراه با عوامفریبی فضای سیاسی کشور را مسموم کرده بود، بختیار با شناختی دقیق از خمینی و همپیمانانش ، پیش از ورود او هشدار داد:
«اینها مأموریت دارند ایران را به نابودی ببرند؛ خب، میبرند، اما من میایستم تا این کار نشود.»
این هشدار نادیده گرفته شد. نتیجهاش امروز پیش چشم ماست: کشوری زخمی، غارتشده و جوانانی که برای نجات ایران، در برابر وارثان فکری فضلالله نوری و خمینی، جان بر کف ایستادهاند.
اگر در سال ۱۳۵۷ نظام مشروطه قدرت سیاسی را از دست داد، هرگز از نظر حقوقی و قانونی خلع مشروعیت نشد. نه مجلس مؤسسانی تشکیل شد و نه ارادهٔ ملت مبنای تغییر قرارگرفت. پس از آن، هیچ نظام حقوقیِ مبتنی بر قرارداد اجتماعی در ایران مستقر نشد و حاکمیتی که بر سر کار آمد، هرگز مشروعیتی برخاسته از رأی ملت کسب نکرده است که آنرا امروز ازدست بدهد. خمینی این حقیقت را خود بیپرده در گورستان تهران گفت:
«من توی دهان این دولت میزنم»
و بلافاصله افزود:
«من دولت تعیین میکنم.»
این دو جمله، که اصول اولیهٔ دستگاه مافیاییِ حاکم را شکل میدهند، بهروشنی بیانگر حذف «ملت» از جایگاه حاکمیت و نهادن «من» بهجای آن هستند؛ یعنی انتقال منشأ قدرت از ملت به شخص خمینی، پس از هفتاد سال تلاش تاریخی ملت ایران برای استقرار حاکمیت ملت.
امروز، پس از چهلوهفت سال از آن فتنهٔ شوم علیه نظام حقوقی مشروطه، ملت ایران بار دیگر به همان نقطهٔ تاریخی بازگشتهاست: بازپسگیری حق حاکمیت. تکیهگاه حقوقی این مبارزه چیزی جز قانون اساسی مشروطه نیست؛ تنها قرارداد اجتماعیِ مشروع، تنها مرجع مشروعیت نیروهای اصیل و سالم سیاسی، و تنها راه تحقق استقرار حکومت قانون، حاکمیت ملت و جدایی دین از حکومت.
قیام امروز ملت ایران علیه دستگاه مافیاییِ غاصب قدرت، ادامهٔ مستقیم نهضت مشروطه است؛ همان راهی که آزادیهای سیاسی، فردی و اجتماعی را تضمین میکند، همان راهی که دکتر شاپور بختیار آگاهانه و شجاعانه در آن ایستاد، و همان راهی که امروز ملت ایران با آگاهی و ارادهای راسخ آن را ادامه میدهد.
امروز هنوز، حاکمیت از همان نقطه ادامه مییابد که در روز ۲۲ بهمن ۵۷، با خروج بختیار از دفترش قطع شدهبود، با حضور ولیعهدی که همان نظام را نمایندگی میکند.
ایران هرگز نخواهد مرد
نهضت مقاومت ملی ایران
۱۶ دیماه ۱۴۰۴
۶ ژانویه ۲۰۲۶
بنیانگذار دکتر شاپور بختیار
National Movement of the Iranian Resistance
NAMIR
http://www.namironline.info