در روزهایی که خیابانهای ایران بار دیگر شاهد شلیک گلوله، گاز اشکآور، ضربوجرح و بازداشتهای گسترده بوده و جان شهروندان معترض بیدفاع گرفته شده است، سکوت جایز نیست. ایستادن در کنار مردم، نه یک انتخاب سیاسی، که وظیفهای انسانی و اخلاقی است؛ وظیفهای برای آنکه مردم ستمدیده به خواستهها و مطالبات بهحق خود برسند و هیچ مطالبهای با زندان، گلوله و ارعاب پاسخ داده نشود. ما بر این باوریم که راهِ عبور از چرخه خشونت و سرکوب، گذار به دموکراسی و تضمین حقوق شهروندی است؛ به سوی آیندهای آزاد و برابر برای همه.
ما در کنار خانوادههایی ایستادهایم که عزیزانشان را از دست دادهاند، در کنار بازداشتشدگانی که بیخبر در زندانها و بازداشتگاههای امنیتی نگه داشته میشوند، در کنار زخمیهایی که حتی حق درمان امن از آنها دریغ شده است؛ و در کنار همه آنان که حق زندگی امن، آزادی، عدالت و آیندهای بهتر را طلب میکنند.
در غیاب نرگس محمدی، در بیستویکمین روز بازداشت غیرقانونی او و تداوم نگهداریاش در سلول انفرادی، بنیاد نرگس اعلام میکند که در کنار مردم معترض و دردمندی میایستد که در پنج روز گذشته زیر فشار سرکوب حکومتی ایستادگی کردهاند.
در کنار هم هستیم.
چرا که این رنج، رنجی فردی نیست؛
دردی مشترک است
این درد مشترک، هرگز جدا جدا درمان نمیشود.
۱۱ دی ۱۴۰۴
بنیاد نرگس
پاریس فرانسه