مگی هابرمن و جاناتان سوان / نیویورک تایمز / ۱۰ نوامبر ۲۰۲۶
به گفته سه فرد مطلع، اسکات بِسِنت، وزیر خزانه‌داری، اخیراً در پی تهدیدهای ایران علیه جانش، خانه خود را ترک کرده و به یک پایگاه نظامی منتقل شده است.
این افراد که به شرط ناشناس ماندن درباره این اطلاعات حساس صحبت کردند، گفتند که مقامات آمریکایی در هفته‌های اخیر به این نتیجه رسیده‌اند که توطئه‌های ایران علیه مقامات فعلی و پیشین ایالات متحده وارد مرحله پیشرفته‌تری شده است؛ ارزیابی‌ای که تا حدی مبتنی بر اطلاعاتی درباره تهدیدها علیه آقای بِسِنت است.
از ماه اوت، آقای بِسِنت هدایت کارزاری برای فشار اقتصادی را بر عهده داشته است که هدف آن منزوی کردن ایران از نظر مالی از طریق تحریم‌های شدیدتر و ایجاد محدودیت در مسیرهای تجاری است. به گفته این منابع، همین نقش باعث شده است که او به یکی از مقامات دولتی تبدیل شود که ایران بیش از همه قصد آسیب رساندن به او را دارد.
میزان جدیت تهدیدها علیه او مشخص نیست. مقامات آمریکایی خاطرنشان کرده‌اند که توانایی ایران برای انجام حملات گسترده در خاک ایالات متحده یا سایر مناطق خارج از کشور محدود است. با این حال، تهدیدهای مشخص و هدفمندی از سوی ایران علیه افراد خاصی صورت گرفته که مقامات آمریکایی آن‌ها را جدی تلقی کرده‌اند؛ از جمله توطئه‌ای برای اجیر کردن قاتل جهت ترور دونالد ترامپ در جریان کارزار انتخاباتی سال ۲۰۲۴.
سخنگوی وزارت خزانه‌داری در بیانیه‌ای اعلام کرد که آقای بِسِنت «مرعوب تهدیدهای رژیم ایران نخواهد شد» و افزود که او همچنان به پیشبرد کارزار فشار برای تحت فشار قرار دادن اقتصاد ایران متعهد است.
آقای بِسِنت جدیدترین مقام ارشد دولت ترامپ است که خانه خود در منطقه واشنگتن را به مقصد یک پایگاه نظامی یا دیگر اقامتگاه‌های تحت حفاظت ترک می‌کند. سال گذشته دست‌کم شش نفر دیگر نیز چنین اقدامی انجام دادند، از جمله استیون میلر (که اکنون رئیس کارکنان کاخ سفید است) و پم باندی (که در آن زمان دادستان کل بود).
دولت هنوز جزئیاتی درباره گستره تهدیدها علیه مقامات ارشد فاش نکرده است؛ تهدیدهایی که لزوماً همگی مربوط به ایران نیستند. در مورد خانم باندی، گفته می‌شود که این مسئله تا حدی به افزایش تهدیدهایی مربوط است که او پس از ربوده شدن نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور پیشین ونزوئلا، توسط ارتش ایالات متحده دریافت کرده است؛ اقدامی که طی آن مادورو از مخفیگاهی در کاراکاس به نیویورک منتقل شد تا با اتهامات کیفری فدرال روبرو شود.
ماه گذشته، دولت ایالات متحده کارکنان خود در سراسر خاورمیانه را در وضعیت آماده‌باش کامل قرار داد و اقدام به کاهش تعداد پرسنل در سفارتخانه‌ها و کنسولگری‌ها کرد؛ چرا که اطلاعاتی به دست آمده بود که نشان می‌داد ایران در مراحل پیشرفته‌ی برنامه‌ریزی برای انجام حملاتی علیه آمریکایی‌ها قرار دارد. همچنین، ارتش ایالات متحده در پی کشف یک توطئه تروریستی احتمالی علیه یکی از پایگاه‌های خود در بریتانیا، به سرعت بمب‌افکن‌های مستقر در آنجا را به مکان دیگری منتقل کرد.
یکی از اهداف اصلی کارزار فشار اقتصادی که توسط آقای بسنت هدایت می‌شود، قطع منابع مالی «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» است؛ قدرتمندترین بازوی نظامی ایران که بخش بزرگی از اقتصاد این کشور را نیز تحت کنترل دارد. دولت امیدوار است که این فشارها مانع از آن شود که ایالات متحده ناچار به از سرگیری عملیات‌های نظامی گسترده در جنگی شود که آقای ترامپ در ۲۸ فوریه آغاز کرد؛ مناقشه‌ای که به شدت مورد مخالفت افکار عمومی است و رئیس‌جمهور بارها وعده پایان دادن به آن را داده است.
آقای بسنت و سایر مقامات می‌گویند که این کارزار فشار مؤثر بوده و منجر به کوچک‌تر شدن اقتصاد ایران، سقوط ارزش پول ملی این کشور و افت شدید استانداردهای زندگی در آنجا شده است.
با این حال، به گفته دو مقام که از این اطلاعات آگاهی مستقیم دارند، نهادهای اطلاعاتی ایالات متحده معتقدند که رهبران تندرو ایران مصمم هستند به هر قیمتی که شده قدرت را حفظ کنند؛ موضوعی که نشان می‌دهد فشارهای اقتصادی به تنهایی ممکن است به تغییر رژیم منجر نشود.
ایران از ژانویه ۲۰۲۰، یعنی زمانی که ترامپ دستور حمله پهپادی منجر به کشته شدن سرلشکر قاسم سلیمانی — فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران — را صادر کرد، او را هدف قرار داده است. در سال ۲۰۲۴، دادستان‌های فدرال فردی به نام فرهاد شاکری را — که او را یکی از عوامل سپاه پاسداران معرفی کردند — به طراحی نقشه برای ترور آقای ترامپ در تلافی مرگ سردار سلیمانی متهم کردند.
تعدادی از مقامات امنیت ملی ترامپ که در تدارکات پیش از آن حمله نقش داشتند نیز با تهدیدهایی از سوی ایران مواجه شدند. دولت بایدن همچنان حفاظت امنیتی دولتی برخی از این افراد را حفظ کرده است. اما آقای ترامپ تقریباً بلافاصله پس از بازگشت به قدرت، تدابیر حفاظتی را لغو کرد؛ اقدامی که شامل حال برخی از مشاوران پیشین او نیز می‌شد که همچنان خود را متحدان او می‌دانستند.